Papunta Novels & Stories

Raven's POV PAPUNTA na kami sa HQ ng mga sandaling ito. Hindi namin kasama si Lux dahil mga babae lang naman ang kailangan. Nakasuot lamang ako ng isang itim na leather pants, black combat shoes, at itim na v-neck shirt. Pumasok na kami sa building. Kung titingnan ito ay isa lamang itong ordinaryong kompanya. May mga office workers, products and clients. Pero dito nakatago ang headquarters. This business is just a mask to hide us.

Sumandal siya sa pinto at humalukipkip. Simula na ito nang mas pagkakalapit nila ni Parker sa isa't isa. Napangiti si Greta nang bahagya bago siya tumungo sa ibabaw ng malambot na kama na tinabunan ng puros puting tela.

" YunHindi KO malilimotan Ang pag mumukha non, humanda Siya SA akin,Mahabang wika nito?" "Ay Ewan sayo Belyn!" pumonta na Lang Tayo SA "Flowers shop ni Rina, Ayain natin mag punta SA Resto Bar?" SA bayan May mga bago bukas daw kwento SA kin ni Rina non isang Araw,. Libre mo kami birthday mo Naman, sa'ad KO dito,

Carmella Muntik pa nyang malagla ang hawak na cellphone ng makita ang lalaking nakatayo sa may pintuan ng kubo. Nakakunot ang noo nitong nakatingin sa kanya. Napalunok sya habang titig na titig sa lalakeng ang buhok ay aabot sa batok na nito na may pagka wavy at magulo. Nakasuot ito ng itim ng t-shirt at maong na halos punit na sa magkabilang tuhod. Wala itong sapin sa mga paa. May hawak itong malaking baril na ginagamit sa panghuhuli ng mga ibon. Matapos nyang masuri ang kabuuan nito, bumalik ang mga mata nya sa mukha nito. Napalunok sya muli ng mapagmasdan mabuti ang gwapong mukha nito. Iniisip nya kung sino ito at bakit tila ngayon lang nya ito nakita sa San Miguel. Well, nasa dulo na ng

Chapter 17 Ang Unang Larawan Third Person POV Hindi pa rin maalis ang ngiti sa mga labi ni Tina habang naglalakad sa tabing-dagat. Minsan ay yumuyuko siya upang pumulot ng kakaibang kabibe. Minsan nama'y hinahabol niya ang alon na tila isang batang ngayon lamang nakakita ng dagat. "Señorito!"

Ysabel Trinidad’s point of view Sa halip na kumalma, mas lalo lamang tumigas ang ekspresyon niya. Kitang-kita ko ang pag-ipit ng panga niya at ang malamig na titig na unti-unting nawawalan ng pasensya. "If no one admits it..." Dahan-dahan siyang humakbang pasulong, sapat lang upang mas maramdaman ng lahat ang presensya niya.

Natakot si papa, mahal na mahal niya kasi si mama. Doon na pinag-aralan ni Papa ang tungkol sa mga pagtitimpla ng mga pabango. Ayon sa kaniya, habang nasa ibang bansa siya, may isang matandang lalaki siyang naging ka-close. Sinasama siya nito sa bahay nito ng malaki. Nakikita niya sa matandang iyon ang ginagawang pagtitimpla ng iba’t ibang pabango. Natatadaan niya ang mga kagamitan nito at kung paano ginagawa, kaya sinubukan niyang gawin dito sa Pinas.

May parihabang mesa din sa kanyang harap. Tumayo si Selio at inabot ang isang hinog na mangga. Napaka dilaw nito at namukutok. Nakapatong sa mesa ang isang dyaryo na siyang nagpataas ng aking kilay. May mga tao pa palang nagbabasa ng diyaryo. "Hi. Pwede ka bang istorbohin?" Tumigil ako sa paghakbang tatlong hakbang mula sa kanya. Muli siyang tumingkayad at hinatak ang sanga ng puno tsaka pumitas ng bunga.

I check the time at nakita kong mag alas kwatro na kaya pala gutom na gutom na ako. "Jam ayaw mo bang kunin na lang yung nasa St. Lucia village, ang ganda kaya nun at yun na rin ang pinaka mura na napuntahan natin. Ayoko ng mag libot para mo ng awa at baka sa susunod niyan kalahating billion na yan," reklamo ni Cheska.

Pati sa taas ng puno tumitingin siya Hindi nagtagal may napansin siyang kumikinang sa isa sa mga punong nadaanan niya. Umakyat siya doon upang tignan ito at kahit na sanay siyang umakyat ng puno, medyo nahirapan siya dahil may kaatasan ito. Tumungtong siya sa isa sa mga sanga doon at naglakad ng dahan-dahan para malapitan ang kumikinang na bagay; nasa dulo ito ng sanga kaya kailangan pa niyang maglakad doon para maabot. Humawak si Zaira sa ibang sanga para hindi siya mahulog habang tumutulay sa sanga.