Papunta Mga Nobela at Kwento

Raven's POV PAPUNTA na kami sa HQ ng mga sandaling ito. Hindi namin kasama si Lux dahil mga babae lang naman ang kailangan. Nakasuot lamang ako ng isang itim na leather pants, black combat shoes, at itim na v-neck shirt. Pumasok na kami sa building. Kung titingnan ito ay isa lamang itong ordinaryong kompanya. May mga office workers, products and clients. Pero dito nakatago ang headquarters. This business is just a mask to hide us.

Sumandal siya sa pinto at humalukipkip. Simula na ito nang mas pagkakalapit nila ni Parker sa isa't isa. Napangiti si Greta nang bahagya bago siya tumungo sa ibabaw ng malambot na kama na tinabunan ng puros puting tela.

Wala na ba siyang ibang choice kundi bayaran ang utang ng kanyang ama? Maya-maya ay huminto ang kanilang sasakyan sa isang pribadong isla. Inangat niya ang mukha at mabilis na pinunasan ang kanyang mga luha habang nag pasulyap-sulyap sa paligid. Sa unahan nila, nakita niya ang isang malaking karatula na may nakasulat na Isla de la Promesa, na nangangahulugang "Ang Isla ng Pangako."

" YunHindi KO malilimotan Ang pag mumukha non, humanda Siya SA akin,Mahabang wika nito?" "Ay Ewan sayo Belyn!" pumonta na Lang Tayo SA "Flowers shop ni Rina, Ayain natin mag punta SA Resto Bar?" SA bayan May mga bago bukas daw kwento SA kin ni Rina non isang Araw,. Libre mo kami birthday mo Naman, sa'ad KO dito,

Carmella Muntik pa nyang malagla ang hawak na cellphone ng makita ang lalaking nakatayo sa may pintuan ng kubo. Nakakunot ang noo nitong nakatingin sa kanya. Napalunok sya habang titig na titig sa lalakeng ang buhok ay aabot sa batok na nito na may pagka wavy at magulo. Nakasuot ito ng itim ng t-shirt at maong na halos punit na sa magkabilang tuhod. Wala itong sapin sa mga paa. May hawak itong malaking baril na ginagamit sa panghuhuli ng mga ibon. Matapos nyang masuri ang kabuuan nito, bumalik ang mga mata nya sa mukha nito. Napalunok sya muli ng mapagmasdan mabuti ang gwapong mukha nito. Iniisip nya kung sino ito at bakit tila ngayon lang nya ito nakita sa San Miguel. Well, nasa dulo na ng

Chapter 17 Ang Unang Larawan Third Person POV Hindi pa rin maalis ang ngiti sa mga labi ni Tina habang naglalakad sa tabing-dagat. Minsan ay yumuyuko siya upang pumulot ng kakaibang kabibe. Minsan nama'y hinahabol niya ang alon na tila isang batang ngayon lamang nakakita ng dagat. "Señorito!"

Ysabel Trinidad’s point of view Sa halip na kumalma, mas lalo lamang tumigas ang ekspresyon niya. Kitang-kita ko ang pag-ipit ng panga niya at ang malamig na titig na unti-unting nawawalan ng pasensya. "If no one admits it..." Dahan-dahan siyang humakbang pasulong, sapat lang upang mas maramdaman ng lahat ang presensya niya.

Kabanata 24 "What is this shit?" ani Gabriel, halos mapunit ang papel sa higpit ng hawak niya habang titig na titig dito—ang listahan ng kailanagn gawin sa pagitan nila na isinulat mismo ni Alyana.

Natakot si papa, mahal na mahal niya kasi si mama. Doon na pinag-aralan ni Papa ang tungkol sa mga pagtitimpla ng mga pabango. Ayon sa kaniya, habang nasa ibang bansa siya, may isang matandang lalaki siyang naging ka-close. Sinasama siya nito sa bahay nito ng malaki. Nakikita niya sa matandang iyon ang ginagawang pagtitimpla ng iba’t ibang pabango. Natatadaan niya ang mga kagamitan nito at kung paano ginagawa, kaya sinubukan niyang gawin dito sa Pinas.

Zhia, anong klaseng babae ka? Naupo na lamang ako sa may ugat ng puno at ang punong to… puno ng Mangga. Pambansang prutas ng Pilipinas. Kasi naman kahit saan ka magpunta laging may puno ng manga. Habang si Sean naman, pambansang sumusulpot sa kanya yung Cana. Sarap maniris no? Kamusta? Masaya sila ngayon? Kailangan talaga ipakita sa akin na magkasama sila? Masakit Sean. Ngunit kung may paliwanag ka naman talaga tungkol dito. Makikiniga ako.