Novel & Cerita Passion In Teaching Quotes

Ang hirap pigilan kapag puso na mismo ang nagpasya at paulit-ulit na pinipili s'ya. Sabi nila kaya nilagay sa ulo ang utak at sa ibaba ang puso para utak muna ang paganahin bago ang puso. Totoo ba 'yon? Ang alam ko kasi sentro ang puso. Hindi gagana ang utak kung wala ang puso. So, ibig sabihin sabay silang gamitin? Ang kaso sa sitwasyon ko puro ako puso. Init. Wala ng utak. Ayaw ng gumana. Nilayasan na akong tuluyan. Tapos soon to be teacher pa ako. Anong ituturo ko sa mga estudyante ko kung sarili ko mismo hindi ko kayang turuan? May matutunan kaya sila sa akin?

"Key to your car. Para kung 'di man kita masundo may magagamit kang sasakyan papasok sa school—" Nanlaki ang mga mata niya. Hindi dahil sa binigyan siya nito ng kotse kung hindi dahil sa sinabi nito. "Papayagan mo akong bumalik sa pagtuturo?" excited na tanong niya dito. Nagniningning ang mga mata niya. "Yes, I know you love teaching. It's your dream—" Hindi na niya pinatapos ang sasabihin nito. Hinawakan niya ang magkabilang pisngi nito at hinalikan. Nagulat ito. Pero maya-maya ay tumugon din sa halik niya.

“Besides, he's so boring, teaching is definitely not for him.” “Hell of your face, ikaw na lang kayang magturo, feel na feel mong you're the best eh,” komento ko. Oh, shit, bakit naman hindi ko napigilang magsalita.? Buwiset talaga kasing lalaking ‘to eh. He put his arm on my shoulder so I removed it and glared at him, he just answered me with a smirk. “Teaching is not my thing, that's why I didn't choose that program. Do you want me to shift, huh?”

Galit na galit ito at dinuro pa ako. "Huminahon po kayo Mr and Mrs. Tevez. Idadaan natin ito sa magandang usapan. HIndi niyo na kailangan pang sumigaw dahil may mga bata tayong kaharap." mahinahon namang sagot ng Teacher at pumagitna pa.

Isa sa mga speaker ay isang dating scholar na ngayon ay nagtatrabaho bilang teacher sa kanyang sariling bayan. “Kung wala ang foundation,” sabi ng guro sa entablado, “hindi ako magkakaroon ng pagkakataong mag-aral.” Tumingin siya sa audience kung saan nakaupo sina Samuel at Aurora. “Ang pinakamahalaga sa lahat,” dagdag niya, “ay hindi lamang ang tulong na ibinigay nila—kundi ang halimbawa na ipinakita nila.”