Greatest Teacher Quotes Novels & Stories

“Kahit hindi pa ganoon katagal mula noong nagsimula kang magturo dito, malinaw na makikita ko na ang lahat ng ibang guro at mag‑aaral ay lubos na nagmamahal at gumagalang sa iyo. Napakaganda ng iyong pangalan at reputasyon sa loob ng pamantasan na ‘to!” Dahan‑dahang umiling nang bahagya si Theodore habang nakangiti rin, walang kahit katiting na pagmamalaki o pagyayabang sa kanyang kilos at itsura. Ang kanyang boses ay nanatiling malambot, mapagkumbaba, at puno ng paggalang habang siya ay sumasagot. "Thank you so much for your kind words… I’m simply doing what I should, and what is my duty as a teacher.” mahinahon niyang ipinaliwanag.

“Exactly! Sobrang sakit niyan!” “Yes! Tapos noong bata pa tayo, umiiyak pa tayo nang patago dahil sobrang higpit ng mga instructor natin.” “True! Noon galit na galit ako sa teacher ko pero ngayon sobrang thankful ako sa kanya.” “Same! Kung hindi sila naging ganoon kahigpit, wala tayo sa kinaroroonan natin ngayon.” “Correct! At alam mo ba kung ano ang pinakamahirap sa lahat?”

Goal ko na lang talaga ay ang makapasa kahit na hindi na katulad ng dati ang mga magiging grades ko. "Ah... Basta po yata Math teacher, hindi pinapatagal ang mga complicated na mga bagay..." komento ko sa mismong sinabi. Mukha tuloy akong tanga rito. Siya ang teacher sa amin pagkatapos kung anu-ano itong mga sinasabi kong hula-hula lang. Hindi naman lahat ng mga teachers ay katulad ng mga napanonood ko sa mga movies ang TV series. "Ah... Basta wala po akong problema sa inyo... Wala naman pong dahilan para magkaroon... Huwag na lang po ninyo akong pansinin... Wala naman pong interesting sa 'kin, eh..."

“Hmm, oo. Pero kita naman, ikaw ‘yung may malaking ambag. Ang bilis mo mag-solve kanina. Kahit ‘yung ibang guro, humanga.” Namula nang bahagya si Syrel, bahagyang yumuko. “Ah… talaga po?” “Oo naman,” sagot niya, sabay tawa nang mahina. “Sabi nga nung isang teacher, ‘yung estudyanteng tahimik daw, siya pa ‘yung magaling.’”

Isa sa mga speaker ay isang dating scholar na ngayon ay nagtatrabaho bilang teacher sa kanyang sariling bayan. “Kung wala ang foundation,” sabi ng guro sa entablado, “hindi ako magkakaroon ng pagkakataong mag-aral.” Tumingin siya sa audience kung saan nakaupo sina Samuel at Aurora. “Ang pinakamahalaga sa lahat,” dagdag niya, “ay hindi lamang ang tulong na ibinigay nila—kundi ang halimbawa na ipinakita nila.”

“Kaya nga. Isa pa ay porket asawa na siya ng biggest investor ng school natin ay akala mo kung sino na para mag-leave at bumalik kung kailan niya gusto.” “Tayo pa tuloy ang sumasalo ng iba niyang trabaho tapos ngayon nag-cause pa ng eskandalo sa last program.” “Oo nga, eh. Ang kapal ng mukha.” “Pero syempre hindi siya sisisantehin. Malakas ang kapit, eh.” “Hoy, mga tsismosa! Teacher pa naman kayo kung ituring pero iyong tabas ng dila niyo ay daig pa ang walang tinapos! Pwede bang tumigil na kayo?” saway ni Teacher Heidi.

"Bakit po kayo ganyan? Bilang teacher, bakit hindi niyo sinusunod ang sarili niyong mga patakaran?" "Sa tingin mo, ano ang sasabihin ko?" tanong ni Elara. "Akala ko po gagaya kayo sa ibang teachers, yung sinesermunan ako ng mga matatayog na prinsipyo. Yung tipong, 'walang kinabukasan kapag hindi nag-aral,' o 'kung tulog ka sa klase ngayon, magkakargador ka sa construction site pagkalipas ng sampung taon.' Yung mga sasabihing kapag hindi mo natiis ang hirap ng pag-aaral, titiis ka sa hirap ng buhay, blah blah blah… tapos pipilitin mo akong mag-aral."

Seryoso niyang wika na nagpagulantang sa lahat. “Paano po ‘yun sir? Ibig sabihin hindi ka na namin magiging teacher?” Tanong ng isa kong kaklase sa kanya na ikinainis ko. Naiintindihan naman niya siguro ang sinabi ni Teacher, dapat hindi na niya sinabi iyon.

"Sir, ako po ang parusahan ninyo, hindi si Ma’am. Hindi niya deserve na mawalan ng trabaho dahil lang sa kagaguhan kong ‘to." Tumayo ako mula sa kinauupuan ko, humarap sa governing body at sa University President. "Handa po akong harapin ang anumang disciplinary action. At kahit ma-expel pa ako dito, h'wag lang ang isang napakabuting guro kagaya ni Miss Guevarra. She's one in a million and the best teacher here in De la Salle. Kasi siya lang ang teacher na hindi sumuko sa amin kahit ang titigas na ng ulo namin. Siya lang ang naniwala sa amin... kahit kami mismo, hindi na naniniwala sa sarili namin."

Mahinang sabi ko sa kanya. Naniniwala ako na ang susi sa pagiging isang mabuting guro ay ang pagkakaroon ng pasensya. Pangunawa na hindi lahat ng mga mag aaral ay makakakuha nito sa unang pagsubok. May ilan lang na medyo mabagal kaysa sa iba, at ayos lang iyon. "Hindi ko alam kung tama ako," Panimula niya.