Novel & Cerita Teaching Philosophy Quotes

“Ang bilis nilang matuto.” “Siguro dahil ikaw ang nagtuturo.” “Wow. Compliment ba ‘yon?” “Hindi. Statement lang.” “Tse.” Pareho naming pinapanood ang mga estudyanteng patuloy na nag-eensayo. “Alam mo,” sabi ko sa kanya, “kahit mahirap, masaya pala ‘tong ganito. ‘Yung nagtuturo ka para maging handa ang lahat.”

“Kahit hindi pa ganoon katagal mula noong nagsimula kang magturo dito, malinaw na makikita ko na ang lahat ng ibang guro at mag‑aaral ay lubos na nagmamahal at gumagalang sa iyo. Napakaganda ng iyong pangalan at reputasyon sa loob ng pamantasan na ‘to!” Dahan‑dahang umiling nang bahagya si Theodore habang nakangiti rin, walang kahit katiting na pagmamalaki o pagyayabang sa kanyang kilos at itsura. Ang kanyang boses ay nanatiling malambot, mapagkumbaba, at puno ng paggalang habang siya ay sumasagot. "Thank you so much for your kind words… I’m simply doing what I should, and what is my duty as a teacher.” mahinahon niyang ipinaliwanag.

May hinala siya sa kanyang isipan, ngunit hindi niya ito sinabi nang direkta sa dalaga at sinabi na lang niya dito ng seryoso "It's okay to fall behind for a while, with your ability and talent. You are unmatched by ordinary geniuses. Reeve, as long as you still want to pursue this path, it's not too late to start over." "Huwag mong kalimutan, you were the most satisfactory student in his teaching career. Be proud of that" Nakinig lang si Reeve at ngumiti If the teacher heard that, baka mapangiti lang siya at sabihin na napilitan lang siyang pumili ng pinakamataas sa mga mababa." Remembering her former elegant yet sharp-tongued professor, Reeve Carzen's smile faded slightly. "I saw in the n

Hindi ito ngiti ng pagtutuwid, kundi ng pagkilala—parang may bahagyang paghanga. “Now, strike at me,” sabi niya, seryoso ngunit mas kalmado na ang boses. Nagdadalawang-isip ako. Hindi pa ako sanay at alam kong magaling siyang lumaban kahit walang kapangyarihan, samantalang ako ay nagsisimula pa lang. Pero sa isang iglap, naisip ko ang sinabi niya: “Pain is a teacher.” Kailangan kong harapin ang takot ko.

Seryosong sabi ni Meldy. “I am a teacher in the making kaya alam ko po ang mga tama at maling gawin.” Sabi niya kay Eliot. “Pero kahit hindi ako teacher, kahit saang aspeto tignan, mali pa rin ang ginawa ng teacher niya.”

Tumingin lang siya nang seryoso at sinabing, "Okay lang na madapa at masaktan nang pansamantala. Ang talino at galing mo ay hindi kayang pantayan ng mga ordinaryong matalino. Ivy, hangga't may lakas ka pa at gusto mong ituloy ang landas na ito, hinding-hindi pa huli ang lahat para magsimulang muli." "Huwag mong kalimutan, ikaw ang estudyanteng pinaka-proud ako sa buong karera ko bilang guro." Natawa si Ivy Mendoza, at sumagot, "Kung narinig 'yan ni Sir, baka pangunahan pa niya ng pangungutya at sabihing napilitan lang siyang pumili sa pinakamaganda sa pangit."

Isa sa mga speaker ay isang dating scholar na ngayon ay nagtatrabaho bilang teacher sa kanyang sariling bayan. “Kung wala ang foundation,” sabi ng guro sa entablado, “hindi ako magkakaroon ng pagkakataong mag-aral.” Tumingin siya sa audience kung saan nakaupo sina Samuel at Aurora. “Ang pinakamahalaga sa lahat,” dagdag niya, “ay hindi lamang ang tulong na ibinigay nila—kundi ang halimbawa na ipinakita nila.”

"Oh, you know how life goes. I loved business, but teaching...it called to me. Nag-aral ulit ako matapos nating grumadwyet. Tignan mo, mas expertise ko ang pagha-handle ng mga bata kaysa ang negosyo." "Well, masaya akong naging teacher ka ni Raven. Palagi niyang kinukwento kong gaano kasaya sa section niya. Pasensiya ka na kung minsan may saltik yan. Mana sa akin eh,"puno ng pagkasabik kong paliwanag. Matagal din kami hindi nagkita kaya nawawala ako sa sarili. Isa siya sa mga kaibigan ko na palaging pinagbibigyan ang mga kalokohan ko. Nakakamiss ang panahong iyon.

“Besides, he's so boring, teaching is definitely not for him.” “Hell of your face, ikaw na lang kayang magturo, feel na feel mong you're the best eh,” komento ko. Oh, shit, bakit naman hindi ko napigilang magsalita.? Buwiset talaga kasing lalaking ‘to eh. He put his arm on my shoulder so I removed it and glared at him, he just answered me with a smirk. “Teaching is not my thing, that's why I didn't choose that program. Do you want me to shift, huh?”

“Marami pa rin tayong estudyante dito kahit walang moral! "Ang mga mag aaral ngayon ay hindi ganap na hindi magagapi, ngunit maaari nilang palakasin ang kanilang mga katawan!” “Ibinuhos namin ang aming isip at kaluluwa sa pagtuturo sa mga estudyante! Wala kang karapatang punahin ang aming mga kakayahan at tagumpay!” Isang malamig na ngiti ang pinakawalan ng matipunong instructor.