Passionate About Teaching Quotes Novels & Stories

Aray ah tinamaan ako, minsan ganyan ako eh pero kahit pa minadali ang gawain ay maganda ang gawa ko, ‘di kasi ako bobo may katamarang taglay nga lang minsan. “As my previous profesor, what do you think is your first and second job?” random na tanong ko habang naghi-highlight ng lectures sa Asian studies. “The first job of a teacher is to make students fall in love with the subject and the second is to make them a better person because education is not just about teaching theories and giving exams, it’s not about academics all the time..” “Tama na sana eh, kaso mali ka sa pangalawa,” tugon ko habang dinidikit ang sticky note sa taas ng pahina ng binabasa ko.

"Hindi ko naman kailangan ng boyfriend, eh. Ang kailangan ko, mahanap kung ano ba talaga 'yung purpose ko sa mundong 'to. Pag nahanap ko na ang sagot, do'n lang ako magiging sobrang masaya." Napailing na lamang siya at saka ako ginabayan sa pag-upo. "You are doing great with teaching, do you know that?" "I can't say I do, but my past students used to love me. I guess?" "I want to say sayang, but it might make you feel bad. It's just rational to quit a job that doesn't bring out the best in you, nor does make you question life even more." That's Kelvin for you. Someone who doesn't judge too quick, and would go all the way to understand your situation. A person who gives an advice without maki

naisipan kong itanong kay Lucian kaya natigilan naman ito Teaching is really my passion at na-miss ko din talagang magturo. “Hon, wala namang problema sa akin yun. Ang sakin lang, ayaw kong lumaki ang anak natin sa yaya.” Lucian said and naisip ko naman na tama din siya

May hawak itong clipboard, at nakasuot pa rin ng parehong formal attire, pero mas kalmado na ang kilos. “Mrs. Almonte. May I?” tanong nito. “Of course,” sagot niya, medyo nabigla. “I just finished my fourth interview with faculty. Marami akong narinig tungkol sa teaching methods mo. Gusto ko lang itanong... bakit ka pa rin nagtuturo?” Hindi niya agad nasagot. Huminga siya nang malalim. “Because kahit anong gulo ang dumaan, teaching has always been the one place I felt real. Hindi bilang asawa ng kung sino. Hindi bilang subject ng tsismis. Just me.”

… Itinaas ni Malou ang kanyang kamay, at ang ibang mga estudyante ay tumahimik. Tiningnan niya ang mga kamera na nakatutok sa kanya: *“Hayaan niyo akong magsalita muna. Teachet Anne, sobrang gusto kita. Ikaw ang pinakamagaling na teacher na nakilala ko. Ipinakilala mo sa akin ang maraming mga kaakit-akit na kaalaman na hindi ko matutunan mula sa mga aklat-aralin.”

“Besides, he's so boring, teaching is definitely not for him.” “Hell of your face, ikaw na lang kayang magturo, feel na feel mong you're the best eh,” komento ko. Oh, shit, bakit naman hindi ko napigilang magsalita.? Buwiset talaga kasing lalaking ‘to eh. He put his arm on my shoulder so I removed it and glared at him, he just answered me with a smirk. “Teaching is not my thing, that's why I didn't choose that program. Do you want me to shift, huh?”

tugon ko habang isinasara ko ang mga butas ng polo niya. "Why? Did Chairman force you to stop teaching?" Nagsalubong ang mga kilay niya. Napangiti uli ako at umiling. "Hindi. May bago na kasing teacher na magtuturo sa mga bata." "But those kids love you. Malulungkot sila, Ma, kapag hindi na ikaw ang teacher nila." "Alam ko. Ako nga rin nalulungkot, pero wala na tayong magagawa, Anak," sabi ko, sabay dampot sa backpack niya at lunch box.

Pinwesto ko pa ang mga binti niya sa magkabilaang gilid ko. "Will it make you happy?" naniniguradong tanong ko. Teaching is her passion. I don't want to hinder her happiness. If I can support her in any way, I will. What makes her happy will be my happiness as well. "Maybe? Susubukan ko lang naman. Kung hindi kaya ay titigil din ako." That's fine. Suportado ko naman kung ano'ng gusto niya. "It's okay. Basta huwag mo lang pababayaan ang sarili mo."

“She goes home at christmas and new years, you should meet her, she will love you,” Bahagya akong natawa. “I am sure she would not like a maid, Lorenzo,” I saw his eyebrows creasing. “You’re lowering yourself, Carmella. You’re a degree holder, it’s just unfortunate that we pay big rather than your supposed job,” Tama naman. I would never teach, bukod sa pagod na ako mag hapon, sobrang baba ng sahod ng mga teacher. “You like teaching?” “Yes, it was my passion before, but I guess it’s not really for me, kailangan ni mama ng pera para sa gamot niya, nag aaral pa mga kapatid ko,”

Napaghalo pa niya ang kanyang dalawang passion sa trabaho niya ngayon, teaching and art. She really loves her job. Bagamat minsan ay hindi rin talaga maiiwasan na may mga araw na hinahakot niya ang stress. At hindi iyon dahil sa mga estudyante niya kundi dahil sa mga magulang ng mga estudyante niya. Minsan pa nga, sinasalo niya lahat ng galit na pagmumura ng nakakausap na mga magulang.