Passion In Teaching Quotes Novels & Stories

"Bakit mo naman naitanong 'yan?" "Kasi po… minsan, kapag nandiyan siya, parang umiinit ang mukha mo. Pero hindi ka naman galit. Sabi ni Teacher, minsan daw, ang puso ay may lihim na hindi sinasabi ng bibig." Napangiti siya, kahit pa may kirot ang mga salita ng anak. "Gab, mahal mo ba si Daddy mo?" "Opo. Sobra."

"Ano ka ba, apo ko dapat mag aral kang mabuti yun lang ang tanging maipagmamalaki mo sa lahat yung pagiging matiyaga mo may mapupuntahan yan mahal ko. Basta lagi mong tandaan magiging maginhawa ang buhay ng isang tao kung marunong syang mag patawad at magbigay ng pag kakataon sa mga for you kaya siguro eh sayo napunta." "salamat po sir." "if you have a free time you can visit my music room and i wil teached you more to enhance your passions in music " "talaga po sir.. salamat po.." "you can invite jacob if you want malaking tulong ito para maboost yung passion nyo sa pagkanta.

“For good na din kasi, Ma’am. Siguro… hindi talaga para sa akin ang trabahong ito. But I really did enjoy teaching, kasi pangarap ko ‘yon eh.” Alam niyang mahirap ipaliwanag, pero hindi rin niya kayang itanggi ang katotohanang gusto niya ang pagtuturo. Isang bahagi ng puso niya ang masayang nagtuturo, nakikisalamuha sa mga estudyante, at nagbabahagi ng kanyang kaalaman. Pero sa ngayon, kailangan niyang harapin ang ibang bagay—mga bagay na hindi na niya maaaring ipagpaliban.

"Come again? My apologies, I did not hear what you said. "Of course you won't hear me because you are listening to music in the middle of my discussion." He looked at his students and pointed at me like he did awhile ago. "Anyone else in the class who's not interested in my lesson just like her? You can get out of my class; I don't waste my time teaching someone who's not into learning. It's like forcing a dog to read."

Ngunit nang tumigil ito at humarap sa amin ay tila nasabik ako sa kanyang ituturo. “Oh ano pang ginagawa ninyo riyan? Sumunod na kayo sa akin.” Ngumiti ito at pumamewang. “Didn’t I tell you that I am not a woman of textbook? I do want to teach my students through experience! Kaya lets go!” Talon pa nitong aya sa amin na buong sabik naming ikinatayong lahat. Mga oras ng buhay namin na inakala naming kasiya-siya. Ngunit ang matutunan pala ang bagay na ito ay isang pagdurusa.

Tahimik akong nakikinig, sinusubukan ding buuin ang sagot ko sa isipan ko. "Akira Quezon?" Tawag ni Ma’am Castillo. "What are your thoughts?" Nagulat ako, pero agad kong inayos ang sarili ko. "Understanding human behavior is important for teachers because it helps us respond to the needs of our students," sagot ko nang may kumpiyansa. "When we understand their emotions and behavior, we can adjust our teaching methods to ensure they learn effectively. It also allows us to build stronger connections with them."

“Honestly, Ma’am… I miss teaching. I miss the classrooms, the students, the smell of chalk and markers, even the sound of their laughter and complaints. Ang saya ng buhay ko noon. Simple, pero puno ng saysay. Ngunit ngayon… everything has changed. Hindi ko alam kung kaya ko pang bumalik.” Tumango si Ma’am Vallez, para bang naiintindihan niya ang bigat ng bawat salita ko. “I understand. Life is never the same once you step into another chapter. But sometimes, teaching does not end within the four walls of a classroom. The way I see it, you are already teaching—through the strength you are showing, through the choices you are making for your child.”

Hindi ko na napigilan ang lungkot, sakit, at galit sa mga taong makikitid ang pag-iisip. “Don’t worry, Faith,” sagot niya, ramdam ko ang sinseridad sa kanyang boses. “Nagawan ko na 'yan ng paraan. Hindi ko hahayaang mawala sa’yo ang passion mo. I know you love teaching. You love your job. And you need a job.”

“Yes, pero hindi lang ‘yon. Ayoko na rin na parang ako lang ang backbone ng AMS. Gusto ko, kahit wala ako dito, tuloy pa rin ang buhay ng studio natin. Kaya kailangan natin ng isa pang magaling at may passion na teacher.” “Hmm… game ako d’yan,” sabi ni Vivian, pero may kasamang ngisi. “Pero… ready ka na ba emotionally? Kasi ibig sabihin, may ibang magdadala ng pangalan ng AMS bukod sa’yo. Alam mo naman, ikaw ‘yung heart ng studio.” Napangiti ako nang bahagya. “Ready na ako. Besides, minsan kailangan mo ring mag-let go ng kaunting control para mas lumago ang pinaghirapan mo.”

Ayaw kong mag-eskandalo. Walang lingon sa likod na dire-diretsong akong naglakad papuntang classroom. Huminga ako nang malalim at ngumiti. Iniwan ko ang lahat ng sama ng loob, inis at frustration ko sa labas. Ayaw kong mahawa or maramdaman ng mga bata ang negative energy ko. I think being a teacher is already part of me. I'm very passionate when it comes to teaching kids and being patient with them.