Novel & Cerita Pinoy

Inilayo niya ako sa ingay, patungo sa mas tahimik na bahagi ng pier kung saan humahampas ang mga alon sa mga poste ng kahoy sa ilalim nito. Humarap siya sa akin, hawak ang magkabilang kamay ko. “Liv, may kailangan akong sabihin sayo. Si Dad kasi... isasama niya ako. Sa ibang bansa. It's a big business trip. Singapore, tapos Dubai. Sabi niya panahon na raw na matuto ako kung paano magpatakbo ng negosyo kung gusto kong maging tagapagmana niya balang araw.”

😭😭😭 Let me eat your bibingka later please? Dragustav01pogi: Unsent message. Dragustav01pogi: Sorry wrong sent. Lexusdawkatsurigamaypitoy: Kuya ano na man? GPSpogi#2: What the heck, Kuya! Dragustav01pogi: I mean, I will eat cooked bibingka later. What's wrong with that? 😠 GPSpogi#2: Human nas pandesal, karon bibingka na sab. Kuyawa jud aning Kuya uy! Pawer kaayo ba!

Baguio City, Philippines "Ano po ang plano ninyo, Mommy, Daddy?" tanong ni Shainar Joy sa mga biyanan. "Kung kami lang ng Daddy mo ang masusunod ay wala ng party. Aba'y matatanda na tayo para sa anniversary na iyan," ani Florida Bryana sa manugang.

TRES Dumating kami ni Uno sa isang lumang bahay sa Baguio. Nasa malalim na parte ito ng gubat, sa ibabaw ng burol. Sinalubong kami ng apat na mga lalaking may malalaking pangangatawan at nakasuot ng black tux. Nakilala ko ang isa—si Peter.

Amber Pov "Nikky!!!" masayang tumakbo ako papalapit sa lalaking nakaupo sa upuan sa loob ng isang restaurant at naghihintay sa akin. Siya si Nikky, isa sa dalawa kong matalik na kaibigan. Nikky, Mildy and I are friends since first year high school. Kahit na pareho silang mayaman ni Mildy at ako'y mahirap lamang ay hindi iyon naging hadlang para mabuo ang aming pagkakaibigan. Ngunit two years ago, nag-migrate sa ibang bansa ang pamilya ni Nikky kaya wala siyang choice kundi ang sumama sa family niya. At magmula noon ay hindi pa siya nagbabakasyon sa bansa kaya naman tuwang-tuwa ako nang makita ko siya.

Pati boses niya ay nakakabighani. "Mr. Montenegro? Oh my god!" Napatutop sa bibig ang bakla. Para din akong nabuhusan ng malamig na tubig after kong marinig ang mga katagang lumabas sa bibig nito. Siya si Anthony Montenegro, ang isa sa pinakamayamang tao sa buong Pilipinas. Siya rin ang mortal na kalaban ng kumpanya ng Pamilya ko. Sabi ko na nga ba kilala ko ang lalaking ito. Nagbalik na siya galing states.

nakapamewang pang sambit ni Dona, pinanlakihan pa ng mata si Ara. “Oh ngayon?” “Ay girl, si Jiro lang naman ang isa sa pinaka mayaman dito sa Pilipinas. Nabibilang din ang pangalan niya sa most Batchelor Billionaire sa mundo. Kapag inakit mo yan ay solve na ang problema mo, mapapagamot mo na ang tatay mo, sucure pa ang future ng anak mo,”

Tumango tango niyang sambit. "Hapon ka pero mas fluent ka magtagalog kaysa pinsan mo no?" puna ko kasi madalas ang conyo ni Rare. Hindi maaring hindi magsamot ang tagalog at Ingles sa isang sentence. "Yeah, mas laking Pilipinas kasi ako Kumpara kay Rare. Half japanese lang rin naman ako eh. Nga pala dont say this to Rare. Please?"ngumuso siya at nag pauppy eyes.

ang naka ngisi nitong sabi. "Be sure! Dahil hindi mo gustong magalit ako." taas ang isang kilay na saad nito. Humalukipkip ito at muling ibinalik sa pag kaka- sandal ang likod at itinuon ang mga mata sa harapan. "Anyway, saan ba tayo?" tanong nito sa babae. Na hindi rin ito nilingon. "Nueva Viscaya." saad nito.

Malakas na hiyawan ng mga paslit at maingay na busina ng sasakyan. "Nasa bayan na ba talaga ako?" Nilingon niya panandalian ang pinanggalingan. Mga punong kahoy at damo na lang ang natatanaw niya. May ilang bakuran na rin siyang nadaanan, pero lahat iyon ay private property kaya tanging ligaw na damo lang din ang laman. Huminga siya nang malalim. Inihakbang ang mga paa, kasabay ang malakas na pagkabog ng dibdib.