Proud To Be Pinoy Novels & Stories

Parang hindi mo ramdam na mapapagod ka sa ginagawa mo. "Sooobrang proud, Kriesha. Like, super blessed... After all the struggles I went through, they're worth fighting for. I was so proud myself too for not giving up, dahil heto ako ngayon. Living a life with my family na noon pinangarap ko lang..."

Diyos ko, hindi ko na kayang itago sa sarili ko—proud na proud ako sa kaniya. Ewan ko ba pero parang proud husband ang itsura ko ngayon. Kahit na lang kasunduan lang ang pagiging mag-asawa namin, nakaka-proud pa ring maging asawa niya. Kahit na tito ang tawag niya sa akin. “Here is your question,” sabi ng host. “What do you think makes a good citizen of the Philippines?”

I winked. "You're so proud to yourself huh." "Saan pa ba ako magmamana? Sa 'yo lang din naman," natatawang balik ko. "Tol, top one ka sa pagiging mayabang sa 'tin." na-miss ko accent n'ya kapag nagtatagalog. Para s'yang amerikano na napadpad sa bansa na 'to. "Nevermind. By the way, bakit hindi ka nagsabi na uuwi ka?" pag-iiba ko.

Si James lang ang nagpapangiti sa bugnuting ito. This is what we dream about. But the Only question with me now Is di I make you proud. Stronger than I've ever been now Never been afraid of standing out Do I make you proud "Of course,baby.You made daddy so proud," usal ni Hugo My heart says, 'aww'.At Naiiyak ako sa sobrsang sweet nilang mag ama.

"Ayoko pong umuwi ng Pilipinas." kalmado pero diretso kong sabi, habang nakasandal sa upuan, naka arms crossed. "Maiiwan ako rito sa Amerika. Hindi niyo ba nakikita? Mas maayos ang takbo ng kompanya dito. Mas productive ako rito. At higit sa lahat — walang nagpipilit sa’kin magpakasal sa babaeng hindi ko kilala."

Lahat ng naganap sa akin sa Dubai at ang mga sinabi ni lolo. "Oo nga ate. Impossible yatang siya ang lolo natin e ang sabi ni mama sa ‘kin noon na Pinoy daw ang papa natin kaya impossible ‘yon lalo na't ang sabi mo e American ang features ni lolo so therefore ganoon din ang anak nito kaya malabo," sabi pa ng kapatid ko. "Isa pa, hindi naman nila alam kung sang parte tayo ng Pilipinas nakatira," dugtong nito at natawa kaya natawa na rin ako.

“You know, this is my dream come true, honey. It has been my dream to come to this country for a long time. And now, here I am." Pinisil ni Vincent ang palad ng nobya. Ramdam niya, ang biglang pagiging emosyonal nito at may nais tumbukin. “I have heard many good things about your country based on the stories told to me by my mother who is a Filipina. Finally, I reached her hometown. And I can’t explain my feelings right now, honey. It feels good to be here!” Napaluha na ang dalaga. “Oh, how I wish, she’s still alive. I’m sure, she will be happy for me, because of you!”

“Hmmm . . .Sabagay, tama ka naman.” Umusog si Pam sa bandang headboard ng kanyang kama. “So ano na nga ang nangyari? Business conference iyon dinaluhan mo, ‘di ba? Pa’no nila nalaman na isa kang Pinoy? Nagdala ka ba ng Philippine flag sa venue? Nagbaon ka ba ng adobo sa meeting? O pumuslit ka ng ulam at isinilid mo sa plastic mula ro’n?”

naaaliw na sabi Chris. "Oo nga hija, eat slowly baka ka mabulunan!" dagdag pa ng mommy niya. She just nodded with intimidating eyes.Ano ang pakialam nila, talaga lang kasing natakam siya sa mga lutong Pinoy.Pitong taon siyang nagutom at nagtiis sa America, hindi lang nila alam ang hirap na dinanas niya.She just kept her sentiments in herself.May araw din para doon, ngayon mas gusto niyang namnamin ang sarap ng mga pagkaing nasa harapan niya kaysa bigyan pa ng pansin ang mga sinasabi ng dalawang taong kinaiinisan niya ngunit wala siyang maggawa kung hindi pakiharapan ang mga ito at makipagplastikan.

Ni-repost din ito ng restaurant at magalang na binati ang diwata mula sa Pilipinas ng “Merry Christmas” At doon na ito naging viral. Puno ng papuri ang mga comments. Ang comment na “alam ko na, lahat ng mga Pinoy ay kayang lumipad” ay nakakuha ng mahigit sampung libong likes… Pinanood ng lola niya ang pagsasayaw niya, nangingilid ang mga luha sa kanyang mga mata.