Precious Heart Novels & Stories

Pero sa isang dulong parte ng puso ko ay umaasa akong biglang bubukas ang pinto ng kwarto ko at susugurin niya ako ng yakap. Ang pag-asang iyon ang unti-unti kumain sa natitirang siglang mayroon ang puso ko, dahil hanggang pag-asa na lang iyon at hindi magkakatotoo. Ngayon na malapit na ang pasukan ay medyo nabuhayan ako ng sigla. Makakasalamuha ako ng mga bagong tao at baka magkaroon din ng kaibigan. Pero kaagad ding nawala ang munting sigla na iyon nang sabihin niyang Business Administration ang kukunin niyang kurso.

Naiwan sa ospital sim ang Terry upang bantayan si tatay, saka naman nagmadaling umuwi si Lino para ipaalam sa amin ang nangyari. Dumating kami ni nany Mildred sa ospital, nakita ko si tatay Albert na nakasuwero at may nakakabit na breathing apparatus. Kailangan daw siya maoperahan na sa puso sa lalong madaling panahin sabi ng doctor dahil kung hindi ay maari niya itong ikamatay. Dumating din sa ospital ang lalaki na nakausap noon ni tatay, mahinahon siyan nakipag-usap kay nanay Mildred. Habang nagususap sila ay inilabas nito ang isang dokumento at bigla na lamang tumingin sa akin si nanay Mildred. Umiling ako dahil alam ko kung ano ito, deed of sale ito ng property na kinatitirikan ng shop n

Nag-igting ang mga panga nito. “Tama na, Celine. Si Veronica ang totoong mahal ko, ano bang mahirap intindihin dun? At isa pa, huwag mong isumbat sa akin ang mga bagay na kusa mong binigay, kahit kailan ay hindi kita pinilit. Ikaw itong nagpumilit na tulungan at samahan ako sa pinaka-madilim na parte ng buhay ko, at hindi pa ba sapat na kabayaran yung tinanggap kita at pinagtiisan ng tatlong taon?”

pagsang-ayun ng isa pa. Kung alam lang ng mga ito na hindi siya si Serenity. Serenity is known for her charity work. Isa sa charity na sinusuportahan nito ay ang international Angel's heart charity, sa Angels heart napupunta minsan ang mahigit sa kalahati na kinikita nito sa pagmomodelo. Ang angels heart ay isang charity institution para sa mga batang may sakit sa puso. “I love you too!” pabulong na wika niya sa punong tenga ni Andres habang nanatili na tinatakpan niya ang bibig nito.

Masyadong masakit sa akin ang makita siyang nakahandusay sa malamig na tiles ng mansion at umaagos ang dugo sa kanyang ulo. Ni sa hinagap, hindi ko akalain na magagawa ni Precious iyun. She's gentle, kind at ang tingin ko sa kanya noon ay hindi niya kayang manakit ng tao. Pero sa ginawa niya kay Mommy, lahat ng paghanga na nararamdaman ko dito ay napalitan ng galit at pagkadimaya sa isang iglap lang.

Kahit napapaisip pa rin kung ano ang magiging buhay ko, kailangan ko nang tanggapin na ito ay bagong chapter na ng aking pakikibaka. Dumami ang mga parokyano ni Ate Precious. Karamihan mga lalaking gusto lang akong makita at makausap. Hindi naman kasi uso ang babaeng naggugupit lalo na’t alam nilang seksi at maganda ang gugupit. Lumakas ang kita ni Ate Precious. Marami ang nagpahaging ng kanilang pagkagusto sa akin ngunit hindi ko na sila pinapansin pa. Hindi na ako siguro magmamahal pa. Hindi na ako magpapaloko. Hindi na maniniwala. Gusto kong ituon ang isip at puso ko sa aking hangaring makatapos at magtagumpay.

“Pero magkaiba kami. Hinding-hindi ako mananakit ng taong espesyal sa akin, mga taong nagparamdam sa akin ng pagmamahal. Kahit hindi ‘yon totoo, I somehow felt to love. I won’t stoop down to their level.” I smiled at him. He’s right. Bakit naman niya gagawin ang bagay na naging rason kung bakit siya nasaktan? It’s really unfair to think that those kind people and has a good intention always get hurt. Maybe because of their expectations, because there is hope in their hearts. They want to love and to be loved. Why is it too much to ask for someone who has a genuine love? Why can’t they attain the things they deserve? This is so unfair.

Noong high school kasi 'di ko siya nakakausap kasi 'di naman siya namamansin. Habang naglalakad ako ay na pa hinto ako at napatingin sa buhanginan ng dalampasigan. Paano kasi dumaan si Bryce nag jo-jogging ito at naka airpads. Grabe, ang gwapo nya talagang tignan mapapakanta na lang ako ng Style ni Taylor Swift. Pero kumikirot pa rin ang puso ko kapag naaalala ko yong gabi na nakita ko siyang kasama si Ayezha. Ano bang laban ko don? Ang ganda-ganda, nun. Plus naka pagtapos pa ng pag-aaral, matalino at mayaman. Sino ba naman ako? Napailing na lang ako at dumiritso na ako kong saan ang kwarto ni Janice.

"Kung magsalita ka parang napakalinis mong tao, bakit dahil nahuli mo kami ni Rolex? For God sake Aidan, ikaw ang dahilan kung bakit nangyari ang lahat ng iyon sa buhay natin. Kung sana ay pinagtuunan mo ako ng pansin mula umpisa hindi mahuhulog ang damdamin ko nsa iba. Sa totoo lang isa kang walang kuwentang lalaki, isa kang gahaman sa kayamanan. Puro negosyo ang mahal mo, walang ibang mahalaga saiyo kung hindi ang sasabihin ng ibang tao at ang pera mo. Pero ito ang tandaan mo darating ang araw na lalayuan ka rin ng babaeng pinakamamahal mo. Dahil makikita niya na nagmahal siya ng isang demony*." "Kahit kailan ay hindi siya mawawala sa akin tandaan mo yan, dahil malaki ang pagkakaiba ng ug

nakangiti pa ring aniya sabay lahad ng kamay niya sa akin. Iniabot ko naman ang kamay ko at nakipagkamay sa kaniya. "Heart." ani ko. Nang hindi pa rin niya binitawan ang kamay ko ay nginisihan ko siya. Pero nginisihan lang din ako ng loko. "Mahigpit..." komento ko. linuwagan naman niya pero hindi pa rin niya binibitawan.