Kakaibang maganda ang sining ng tanaga! Sa simpleng estruktura ng apat na taludtod at pitong pantig bawat taludtod, bumubuo ito ng isang natatanging anyo ng tula na tila nakaukit sa puso ng kulturang Pilipino. Ang isang tanaga ay kadalasang naglalaman ng malalim na mensahe, kaya't hinihimok nito ang manunulat na maging malikhain at mapanlikha. Isang halimbawa nito ay ang tanaga na nagtatanong tungkol sa buhay at pagmamahal:
‘Tila bulalakaw, sa gabi’y lilipad,
Saan mapapadpad, maghihintay sa'yo,
Hanggang sa ligaya’t saya’y sumiklab,
Pusong nag-aasam, sa pag-ibig mo.’
Mula dito, makikita natin ang tamang balarila sa tanaga. Mahalaga ang tamang sukat at tugma upang mapanatili ang anyo at kakayahang umantig sa damdamin ng bumabasa. Bukod pa rito, ang pagkakaroon ng tema na maaaring mabuhay sa araw-araw ay nagdadala ng koneksyon sa mga mambabasa. Sa ganitong paraan, nagiging mas makabago ang tanaga, ngunit hindi pa rin nawawala ang ugnayan sa kasaysayan at tradisyon ng ating wika at kultura.
Gusto ko laging isiping ang tanaga ay hindi lamang tungkol sa porma; ito rin ay isang paraan upang ipahayag ang emosyon, pananaw, at pakikitungo sa mundo. Ang sining na ito ay may kapangyarihang pagsalita para sa mga damdamin na minsang nahihirapang maipahayag, at sa mga pagkakataong aking sinusubukan, palagi akong namamangha sa kahusayan ng ating mga ninuno na ginawa ito na isang sining na tunay na nakaukit sa ating pagkatao.