Proxy Video Porno

Pada ulang tahun pernikahan kelima Kyna dan Aldrian, cinta pertama Aldrian pulang ke dalam negeri. Malam itu, Kyna mendapati Aldrian melepaskan hasratnya di kamar mandi sambil menggumamkan nama cinta pertamanya itu. Ternyata, inilah alasan Aldrian tidak menyentuhnya selama lima tahun pernikahan mereka. Aldrian berkata, "Kyna, Nara yang pulang sendirian kasihan banget. Aku cuma bantu dia sebagai seorang teman." Kyna menjawab, "Aku mengerti." Aldrian berkata, "Kyna, aku pernah janji ke Nara untuk rayakan ulang tahunnya di pulau. Aku cuma penuhi janjiku." Kyna menjawab, "Oke." Aldrian berkata, "Kyna, aku butuh seseorang yang cakap untuk hadiri pesta malam ini. Nara lebih cocok daripada kamu." Kyna menjawab, "Emm, pergilah." Ketika Nara berhenti marah, menangis, dan membuat keributan, Aldrian malah merasa bingung dan bertanya, "Kyna, kenapa kamu nggak marah?" Kyna tentu saja tidak marah lagi. Sebab, dia juga akan segera pergi. Dia sudah bosan dengan pernikahan mereka yang monoton. Jadi, dia diam-diam belajar bahasa asing, mengikuti tes kemampuan bahasa asing, dan diam-diam mengajukan aplikasi studi ke luar negeri. Pada hari visanya disetujui, Kyna melemparkan surat kesepakatan cerai ke hadapan Aldrian. Aldrian berujar, "Jangan bercanda lagi. Mana mungkin kamu bisa bertahan hidup tanpa aku?" Namun, Kyna tidak peduli pada tanggapan Aldrian dan membeli tiket pesawat ke Yuropiah. Sejak saat itu, kabarnya tak pernah terdengar lagi. Aldrian baru mendengar berita tentang Kyna lagi ketika video Kyna yang mengenakan gaun merah dan menarikan tarian tanah air di negeri asing viral di seluruh internet .... Dia menggertakkan giginya dan bergumam, "Kyna, nggak peduli di mana pun kamu bersembunyi, aku akan bawa kamu kembali!"

Ze werd bedrogen door haar man en beste vriendin. Daarna kreeg haar zevenjarige zoon de diagnose bloedkanker. De enige manier om hem te redden? Nog een kind krijgen met de man die haar kapot heeft gemaakt. Zeg me eens... Welk kind mag ze verliezen? Als je een vrouw bent, een echtgenote of een alleenstaande moeder, een vrouw die ooit sterk heeft moeten zijn toen ze het gevoel had dat ze brak, en je komt deze video tegen, stop dan even met scrollen. Dit is voor jou, ik zie je. Ik zie de nachten dat je wakker lag te piekeren over schoolgeld, ziekenhuisrekeningen, huur, eten, terwijl je overdag deed alsof alles goed was. Ik zie de stille tranen die je wegveegde voordat je kinderen de kamer binnenkwamen. De manier waarop je je pijn inslikte zodat zij het niet zouden proeven. Ik zie hoe moe je bent en hoe je soms even op het toilet zit om adem te halen. Hoe je soms aan jezelf twijfelt en je afvraagt ​​of je wel genoeg doet. Ik wil dat je weet dat je meer dan genoeg bent, want ik ben opgevoed door een moeder die innerlijke stormen met zich meedroeg en ons huis toch een veilige haven wist te maken. Ze worstelde, offerde zich op en doorstond dingen die ik pas later begreep. En vandaag ben ik dankbaar voor haar kracht, want ze heeft me iets heel waardevols geleerd: moederliefde is niet zomaar iets. Ze is fel, koppig, opofferend en onstuitbaar. En dat is waar mijn boek, 'Married to My Best Friend’s Husband', over gaat. Ja, het gaat over verraad en liefdesverdriet, maar in de kern over de worsteling van het moederschap.

The wife of the richest man, Andre Walker, in town needs blood desperately after suffering from complications in childbirth. Upon realizing that she has a rare blood type, which I share, I don't hesitate to lend her a helping hand. In order to thank me properly, Andrew decides to gift me a villa located in the heart of the city as well as 30 million dollars in cash. My roommate, Vera Hawthorn, who always rides the high horse of morality, is pissed off when she finds out about the rewards. "Your blood is a part of your body! What's the difference between you selling your blood and selling your body? I can't imagine just how filthy and disgusting you are right now! "That man already has a wife, and yet you still throw yourself at him! You're no different from a homewrecker!" In my previous life, I was filled with shame after hearing Vera's brainwashing reasoning. Not only did I turn down Andre's rewards, but I also cut off all ties with all men in my life. Since then, I never attended any classes conducted by male lecturers, which resulted in me flunking many subjects even though I was about to graduate. So, the head of my department decided to delay my graduation. Left without a choice, I begged Vera to help tutor me in my studies, only for her to post my desperate visage on the Internet. "What an idiot! Independent women must solve every hardship they come across in this era! Don't you feel ashamed for asking me for help? "I can't believe you failed this many subjects! If I were you, I'd just kill myself!" The video went viral on the Internet. My desperate expression was made into a meme, which circulated around the Internet like crazy. Meanwhile, Vera became a famous influencer because of this incident. That night, I suffered from a mental breakdown and took my own life by overdosing on pills. When I open my eyes again, I've returned to the day I'm about to donate my blood.

I was ten when my Omega mother mated the Alpha of the Blackwood Pack. My stepbrother, Draven, never let me forget how I’d diluted their pure blood. With his silent blessing, the entire pack became a weapon to carry out his hate. During a full moon hunt, he gave the nod. That's all it took. His followers "accidentally" pushed me in front of a raging stag. I felt its antlers rip my shoulder open. He looked down at me, his golden eyes dripping with scorn. “Don’t think you’re one of us just because your mother latched onto my father. Weaklings get culled. And I’ll be the one to kick you off my land.” At his command, they'd ruin my offerings to the Moon Goddess. They shredded my coming-of-age gown with silver blades. Through it all, my mother would only look at me with shame. My stepfather, the great Alpha, just saw me as a troublesome brat. I made myself small, desperate for a scrap of kindness. But it only made me the pack outcast. Hated and completely alone. Until Draven’s best friend, Liam—the Alpha heir to the Rage River Pack—showed interest in me at the werewolf academy. For the first time ever, Draven left me alone. I thought Liam was my only light in the darkness. On my birthday, I gave myself to him completely. The next day, I overheard him talking to Draven. Draven’s voice was low, laced with venom. “Did you get the video? Of the half-blood losing control mid-fuck?” Liam chuckled. “Of course. Gotta admit, she feels amazing. So soft… a real temptation. Almost got me hooked. But just in bed. The thought of her dirty blood…If it wasn’t to help you get even, I would’ve never touched a weak-blooded Omega like her.” I clamped a hand over my mouth, tears streaming down my face. My only hope was a lie. But they didn't know. I’d already applied to the Valeriana Werewolf Institute. And I wasn’t coming back.

Si Veronica ay isang simpleng babae na buong buhay ay inilaan sa pag-aalaga kay Nanay Belen at sa kanyang kinakapatid na si Barbara. Si Barbara ay maganda, matalino, at palaging nakukuha ng gusto niya, ngunit sa likod ng kanyang perpektong imahe ay isang spoiled brat na sanay sa pagmanipula ng mga tao. Habang nag vi video call si Veronica sa kanyang boss na half-Filipino, half-Italian na si Anthony Rossi ay agad niyang napansin ang kagandahan ni Barbara. Nabighani ito kaya't dali daling pumunta ito ng Pilipinas bitbit ang kanyang 6 years old na anak na si Bianca at ang kanyang pilipinang ina upang kuning magmodelo ng kanyang merch at magtayo na din ng kumpanya. Inisip niyang seryosohin ang pakikipag relasyon nito ngunit nang masaksihan niya kung paano nito tratuhin ang sariling ina, naisip niyang hindi ito ang babaeng para sa kanya. Nang magkaroon ng problema si Bianca sa eskwelahan, napagtanto ni Anthony na kailangan nito ng isang maternal figure. Sa isang praktikal na desisyon, inalok niya si Veronica ng isang kasunduang kasal—hindi para sa pagmamahal kundi para samahan si Bianca. Ngunit sa kabila ng kasunduan, isang damdaming hindi nila inaasahan ang unti-unting umusbong dahil sa kabila ng ka walang personalidad na itsura sa panlabas ng assistant ay may nakatago itong ganda at higit sa lahat-mabuti itong tao. Nang malaman ni Barbara ang tungkol sa kasunduan, gumawa ito ng eksena—sinaktan ang sarili at muntik nang kitilin ang sariling buhay. Sa gabing dapat ipagdiwang ang engagement nina Veronica at Anthony, isang rebelasyon ang yumanig sa kanilang mundo—buntis si Barbara, at si Anthony ang sinasabing ama. Totoo kaya ito? O isa na namang kasinungalingan upang wasakin ang kanilang pag-iibigan?

It's Byenn and Alaric's 5th wedding anniversary when Alaric's first love came back. At noong gabing iyon, aksidenteng nahuli ni Byenn si Alaric sa loob ng banyo, minamasturbate ang sarili habang binabanggit ang pangalan ng ibang babae. "Byenn, nakakaawa si Reia ngayong bumalik siyang mag-isa," paliwanag ni Alaric. "Tinutulungan ko lang siya bilang kaibigan." Tumango lang si Byenn at tipid na ngumiti. "Naiintindihan ko," maikli niyang sagot. Makalipas ang ilang araw, muling nagpaalam ang lalaki habang nag-eempake ng gamit. “Byenn, nangako ako kay Reia na ice-celebrate ko ang birthday niya sa isla. Tinutupad ko lang ang pangako ko noon.” "Okay.” "Byenn, this party needs a capable assistant," hirit ulit ni Alaric bago ang isang malaking event, tila minamaliit ang kakayahan ng asawa. "Mas bagay si Reia kaysa sa iyo para sa role na ito." "Okay, go ahead." Nang mapansin ni Alaric na hindi na siya nagagalit, hindi na umiiyak, at hindi na naggagawa ng eksena, naguluhan ito. Lumapit ito sa kaniya at nagtatakang nagtanong, "Byenn, bakit hindi ka na nagagalit?" Of course, hindi na siya galit dahil aalis na rin siya. Pagod na siya sa stagnant nilang kasal. Habang abala si Alaric kay Reia ay palihim siyang nag-aral ng English saka kumuha ng IELTS, at pasimpleng nag-submit ng applications para mag-aral abroad. On the day her visa was approved, she threw out the divorce papers. "Huwag kang magbiro nang ganyan," sarkastikong tawa ni Alaric habang tinitingnan ang papel. "Paano ka mabubuhay nang wala ako?" Hindi na nag-abalang sumagot si Byenn. She just turned around, bought a plane ticket, and flew straight to Europe. The next time Alaric saw news about her, it was through a viral video online. Kitang-kita ang ganda ni Byenn habang naka-red dress, dancing freely in the sky above a foreign land. She looked so alive.

Una vez que quedé embarazada, fui aclamada como la mujer más preciosa del submundo. Mi esposo, el nuevo Don de la familia Jenkins, cerró toda una ala de un hospital privado para mis chequeos, mientras que mi padre, el Don de los Collins, convocó a todos los chefs con estrellas Michelin de Nueva York a la mansión, solo para que yo pudiera elegir cualquier cosa que se me antojara. El bebé que llevaba en mi vientre estaba destinado a ser el único heredero de las dos familias de la mafia más poderosas. Pero el día en que debíamos firmar los documentos que aseguraban la herencia de mi hijo, ambos desaparecieron. —Surgió un asunto familiar urgente —dijo mi esposo, Vincent, besando mi frente—. Podemos finalizar la herencia del niño cuando regresemos. No hay prisa. Poco después de que se marcharan, recibí un enlace a una transmisión en vivo anónima. La voz de mi padre se escuchaba en el video, más fría de lo que jamás la había sentido. —Estás diciendo que tu contrato de matrimonio con Evangeline nunca fue válido. ¿Eso no convierte al niño en un bastardo? Vincent, relajado en un club, sopló un anillo de humo. Acurrucada en sus brazos estaba mi media hermana, Sarah. —Evangeline siempre ha tenido todo el amor y el afecto. A su hijo no le faltará nada —respondió Vincent—. Sarah ha sido burlada por su estatus durante años. Tengo que hacer las cosas bien para ella, darle a nuestro hijo un nombre legítimo. En ese momento, mi corazón se paralizó y apenas podía respirar. Entonces mi teléfono vibró de nuevo. Era un mensaje de texto: [Bienvenida a casa a la familia Gallo, mi reina.] [Solo di la palabra, y el niño que llevas llevará el apellido Gallo y se convertirá en el heredero más poderoso del submundo estadounidense.]

Si Michael Luna ay isang bilyonaryong abogado, malakas ang dating at malamig ang titig—parang pader na imposibleng maabot ng sinuman. Sa kanyang mga kamay, ang batas ay isang larong kanya nang napagtagumpayan.Siya ang bilyonaryong tagapagmana ng Luna Hotelier, isang marangyang hotel chain na itinayo ng kanyang pamilya, at may-ari ng Luna Law Firm, ang pinakaprestihiyosong law office sa bansa. Ngunit sa kabila ng yaman at kapangyarihan, si Michael ay tila baga natutulog na bulkan, puno ng galit at pagkamuhi sa pagmamahal, isang damdaming sinira ng isang taong kanyang minahal at pinagkatiwalaan nang lubusan. Si Michael ay may nakaraan na puno ng sakit—si Isabella Lopez, ang kanyang dating fiancée, ay nagtaksil sa kanya kasama ang kanyang pinakamatalik na kaibigang si Brent. Ang pagtataksil ay natuklasan ni Michael dalawang araw bago ang kanilang kasal, nang makita niya ang kanyang fiancée sa kompromisong sitwasyon sa loob ng condo nito. Labis na nasaktan, si Michael ay kumuha ng video bilang ebidensya ng kanilang pagtataksil at plano niyang isiwalat ito sa mismong araw ng kasal. Mula noon, isinumpa niya ang pag-ibig at naging mailap sa mga babae. Ngunit ang pusong matagal nang sarado sa pagmamahal ay biglang nayanig nang makilala niya si Jasmine Estrada, isang matapang at makatarungang prosecutor sa Pasig Police Department. Sa kabila ng kasikatan bilang “diyosa” ng departamento, si Jasmine ay may paninindigan at puso para sa mga naaapi—isang bagay na labis na humanga kay Michael. Sa bawat pagharap nila sa korte, sa bawat tunggalian ng prinsipyo at batas, unti-unting nabuksan ang pinto ng kanyang pusong matagal nang nakakandado. Magiging handa kaya si Michael na buksan ang kanyang puso para kay Jasmine, o patuloy siyang magiging bilanggo ng nakaraan? At si Jasmine, kaya ba niyang lumaban hanggang dulo sa pagmamahal niya sa lalaking puno ng sakit at galit?

Si Akiyama, Fumiya Harah ay isang Japanese na iniwanan sa Bahay ampunan ng kanilang inang Filipino. Lumaki si Harah kasama ng kaniyang kapatid na si Aryah sa Bahay Ampunan at doon sila kinuha ng mag asawang Rosemarie at Anthony Coleman. Mga magulang ni Jack Coleman. Lumaki si Harah sa pamilya Coleman at nahulog ang loob ni Jack sa dalaga. Kalaunan ay nabuo ang kanilang pag iibigan at naging mas malapit pa sa isa't isa. Nagpasya silang ikasal. Kaya lang sa mismong araw ng kasal nila Harah at Jack ay sinabotahe si Harah ng kaniyang kapatid na si Aryah. Nilagyan nito ng Aphrodisiac ang tubig na inumin ni Harah at nagkamali si Harah ng kwartong pinasukan. Pinadala ni Aryah bilang unknown sender ang mga larawan at video na nakuha niya sa Mansion ng mga Coleman at nagpanggap na inosente. Kinamuhian ng buong angkan ni Jack si Harah at itinaboy ito. Inagaw naman ni Aryah si Jack. Nang mapalayas si Harah ay naging isang pulubi si Harah, doon niya nakilala ang kaniyang ama at tinulungan siya nito. Makalipas lamang ang ilang taon ay bumalik si Harah sa Pilipinas kasama ng kaniyang triplets na anak para umattend sa gaganaping kasal ng kaniyang kapatid na si Aryah at ng ex boyfriend niyang si Jack. Ininsulto at pinahiya naman siya ni Aryah pati ng mga kamag anak ni Jack. Doon dumating si Shawn para iligtas si Harah kasama ng triplets nilang anak. Hindi lubos akalain ni Harah at ng ibang tao na ang lalaking nakasama niya ng gabing iyon ay walang iba kundi si Shawn Ezekiel Peñafranco, isang hot billionaires. Paano kung alukin si Harah ng kasal ni Shawn? Tatanggapin niya kaya ang alok nitong kasal sa kabila ng paghihirap na naranasan niya dahil lang sa isang gabing pagkakamali?

Aquella Navidad, mi esposo estaba lejos, atrapado en un viaje de trabajo que lo mantuvo apartado de mí en una fecha que siempre imaginé distinta. Como si eso pudiera remediarlo, ordenó que me enviaran una cena navideña de un restaurante elegante, directo hasta la puerta de mi casa. Pero al abrirla, algo dentro de mí se quebró. No solo estaba llena de mariscos —justo lo único que no puedo comer—, sino que además incluía un menú infantil. El repartidor, incómodo, bajó la mirada y se disculpó. Me explicó que mi esposo había encargado dos pedidos a direcciones diferentes, y que se había confundido. Dos pedidos. Esa idea se quedó flotando en mi mente, pesada, inquietante… imposible de ignorar. Sin pensarlo demasiado, fui a la dirección que aparecía en el recibo. Y ahí, frente a mí, la verdad tomó forma. En el jardín iluminado de una enorme mansión, lo vi. Mi esposo. Sonriendo como nunca conmigo. Estaba junto a una mujer y un niño, ayudándolos a recoger dulces de un árbol de Navidad decorado con esmero. El pequeño corrió hacia él y se lanzó a sus brazos con una naturalidad que me heló la sangre. —Papá, este año quiero un parque de juegos para mi cumpleaños —dijo, con los ojos brillantes. Él rio suavemente, como si ese momento fuera lo más importante del mundo. —Claro que sí… —respondió, pellizcándole la mejilla—. Y a mamá le regalaré un juego nuevo de joyas. La mujer se recostó contra su hombro, radiante, como si ese lugar siempre le hubiera pertenecido. —Amor, eres increíble con nosotros. Saqué mi teléfono, temblando, y grabé cada segundo de esa escena que ya no podía negar. Después, envié el video a mi abogado. “Necesito el divorcio lo antes posible… para que mi esposo pueda volver con su verdadera familia”.