Quotes About Father's Day Mga Nobela at Kwento

Tumayo siya at lumapit sa akin, hawak pa rin ang tasa ng kape na kanina’y iniwan niya. “My father once told me, ‘Real men don’t show weakness. Don’t fall in love unless it brings you leverage.’” Napailing siya at bahagyang tumawa. “Pero ang hindi niya sinabi na kapag natutong magmahal ang taong sinanay mong maging bato, hindi lang basta-basta mahuhulog 'yon. Malulunod siya.”

“You hold them up. That’s what real support is, Vience. You can’t live their lives for them. But you can make sure they don’t fall too hard.” My father really has a way with his words. Iyong tipong kayang-kaya niya niyang kunin gamit lang ang iilang mga salita. Humigop ako ng hangin. “I just… I don’t want her crying alone again. I don’t want Kaze asking where his real dad went.” “Then be present,” my dad said. “Not as a savior. Not as a replacement. Just as you. That’s enough.” Napahinto ako sa isang traffic light. Natanaw ko sa gilid ng daan ang isang batang may hawak na lobo, nakangiti habang hinahatak ng nanay niya palayo. I smiled faintly.

Parang hindi niya matatanggap na hindi siya papansinin ng anak niya. Now he finds it so hurtful while he never minded taking his father for granted. And he can even remember his father’s words when he keeps on turning down all his old man’s invitations for the two of them to have a nice vacation. He always tells his Dad that he’s busy while the truth is he’s only evading some memorable times with his father.

"Kaya nga kinakausap kita ngayon. Nabanggit rin kita sa mga malalapit kong kaibigan na may hawak rin ng malalaking negosyo dito sa Pilipinas, at hanga sila sa husay mo sa pag papatakbo at manage ng business natin kahit ilang buwan ka lang nag sanay. Gusto ka nilang makita at formal na maka-usap," lumaki ang ngiti sa aking labi nang marinig ang balita na iyon kay Dad. May mga koneksyon siya sa mayayaman at kilalang tao at isang karangalan na rin para sa akin na mabanggit niya ako sa mga kaibigan niya, na noon si Ivonne ang parati niyang pinag mamalaki sa mga kakilala niya. "Kasabay rin ng birthday ko, gusto ko rin mag iwan ka sa akin ng birthday message sa kaarawan ko. Maasahan ko ba iyon, Ma

Mabilis ko naman syang tinulak at muntikan pa akong matumba pero nahawakan nito ang kamay ko. "Damn, you're such an idiot..." Sabi nito at kita kong nagulat si father sa sinabi niya. "...wife, you should be careful because we're still going to have fun tonight." Bawi nito at hinila ako palapit sakanya. Tumawa ako ng peke at mahinang sinuntok ang dibdib niya. "Ha ha ha! Palabiro talaga sya father." Sabi ko. "Oh, siya sige. Gantimpalaan sana kayo ng maraming anak." Agad akong napaubo dahil sa sinabi nito.

Isang mataas na lagnat lang pala ang katapat nito at magagawang bumait muli ni Gavina. “Let's forget about the past. I won't mention it anymore, and you shouldn't mention it either. Kung ano man ang nagawa ni Dad sa’yo, sana mapatawad mo na siya. Dala lang iyon ng pagmamahal niya sa akin. Kung may oras ka rin para sa kanila kapag nakababa, sana puntahan mo sila ni Mommy. Hindi ka pumunta ng birthday niya, sobrang nalungkot noon si Dad kahit na may regalo ka pa sa kanya. Kahit hindi niya sabihin sa akin, alam kong nagsisisi na rin siya sa nagawa niya sa’yo.”

Hindi ko na siya tinatanong nang madalas tulad noong mga unang linggo ng pag-papamana sa akin ng kumpanya, pero tuwing may duda ako, siya pa rin ang unang tatawagan ko. "Anak, minsan mahirap talaga ang buhay negosyo," sabi ni Dad isang gabi, habang magkasama kaming nanonood ng mga updates sa kumpanya. "Pero tandaan mo, hindi lang negosyo ang buhay mo. Mahalaga ang pamilya, at higit sa lahat, ang iyong kaligayahan."

Ang araw na ito para para rito mismo. "Hindi ko talaga mapigilan ang bitterness,” pag-amin ni Marcus habang hindi maitatago sa tinig nito ang matinding frustration na sinamahan pa ng isang malalim na buntong hininga. His eyes lingered on his father, who sat at the center of it all, a man who had endured and survived much. "If everything hadn't happened, maybe my father's party would be different today… Not like this."

putol nito. "Hindi ito mamahalin na damit naka pag luma na itatapon mo na lang. Mahalin ninyo ang bawat isa dahil kung pareho kayong mataas ang pride? Ang mga bata ang mga anak ninyo ang aako ng sakit at kasalanan ninyo bilang magulang.." wika ni Father. Kahit malayo kami nakikita ko ng malinaw ang pag kilos nito.

Still pointing at Devin, he put the vase down while still looking at us. "Damien don't do that to your sister. Didn't we agree to be patient with your sister?" He said with such fondness. What I remember about our father is that he was hands-on with our family especially when we were kids. We used to be buddies and I learned a lot from him. I'm actually a papa's girl. But now, I hate him to the guts. Trevor is right again. Carpe diem means seize the day. And growing up, I learned to always seize my day and that is because of our father.