Quotes On Life Short นิยาย & เรื่องราว

nakangusong sagot niya sa akin. "David, ganoon talaga ang buhay. Walang katiyakan o kasiguraduhan na kahit mayaman ka ngayon ay huwag kang kampante na habambuhay ka nang ganyan. Minsan, hindi mo alam na mawawala rin sa 'yo ang lahat. Ang sabi nga ng mga matatanda na ang buhay raw ng tao ay parang gulong na misan ay nasa taas, minsan naman ay nasa baba. Kaya huwag tayong magmamayabang o magsayang ng kung ano ang mayroon tayo dahil baka mawala rin ito sa atin. Saan na tayo pupulutin nito? 'Di ba sa wala? Sinasabi ko 'to sa 'yo hindi para paringgan ka, okay? Sinasabi ko 'to sa 'yo dahil ito dahil 'yon ang katotohanan ng buhay," paliwanag ko kay David na tinanguan naman kaagad ni ya.

naiiyak na sabi dito at mas hinigpitan ko pa ang yakap ko dito. Hindi ako makapaniwala dahil hindi na akong umaasa na buhay pa ang kuya ko, pero ngayon nandito siya buhay na buhay. _________ Thankyou for Reading ❤️🤗 Please! Dont Forget To Vote & Comment

Paano na buhay ko ngayon? Nakasimangot akong bumaling sa bintana at sumandal sa upuan. Paano na ako mabubuhay nito? Alam niyo naman na ‘pogi is life’ ang quote ko eh! Tapos-tapos! Ito lang ang mapapala ko? Kawawa ang dede ko nito walang inspiration kung paano siya lalaki!Tsk! Hmmp! Nakadungaw parin ako sa bintana at hindi pinansin ang baboy naghihilik sa tabi ko. Paki ko sa kanya? Hilik if he want and I do not care!

He didn’t want to fail his grandfather, the only person who believed in him, that’s why he’s now successful. “But at least you’ll have a peace and quiet life. Who cares about having a social life when you can build a quality bond with your family, right?” sambit nito. “Why do you always take the good side of life?” hindi na niya mapigilang magtanong. “Because you only live once,” sagot ni Emory at tipid na ngumiti sa kanya. “Life has too much negativity. Always choose the good side of life. No matter what.”

Samantala, mukhang naguguluhan pa rin si Mia. "Mia, narinig mo na ba ang isang quote mula sa isang henyo, Albert Einstein? Kung ang mga bubuyog ay nawala sa ibabaw ng mundo, ang mga tao ay mayroon na lamang apat na taon upang mabuhay. At sa aking teorya ng buhay, ang bubuyog ay ikaw, ako. Ako ang tao. Kung wala ka, hindi ko alam kung makakaligtas ako, kahit na sa loob ng apat na taon ay hindi..." Xander.

Keriza said. I feel so lucky that I have this kind of bestfriend who was there for you when you're feeling down. She was the one who will make you realize that life is short hindi habang buhay ay kailangan natin maging masaya hindi para sa iba, kailangan natin maging masaya dahil gusto natin sumaya. Hindi natin kailangan magma-kaawa sa iba para tulungan tayo. That's the lesson I've learn from Keriza.

Natatawa niyang sabi. Matalim na matalim ang tingin nito sa kanya. "Kung may na-realize man ako sa nangyari ay 'yung maikli lang ang buhay. Sa isang iglap ay pwedeng mawala. At hindi ko pala kakayanin kung mawawala ka sa buhay ko." "Napakadrama mo naman ngayon, bespren," hindi makapaniwala niyang sabi pero sobra pa rin siyang nasisiyahan.