Quotes On Life Short Mga Nobela at Kwento

Pero sabi ko kahit para nalang sa sarili niya. Babalik pa kaya siya? O dun na siya sa America magsstay for good? Damn it! Why would I think about him? When I already have someone else? Paglingon ko sa may pader nandoon nanaman yung quotes na "Life is like a camera. Focus on what's important and you'll capture it perfectly." Napanguso nalang ako sa nabasa. Siniko ako ni Khyla dahilan para mapalingon ako sakanya.

“Hindi ko akalaing ganyan ka lang pala. Ang laki ng katawan mo pero ang liit ng tapang mo. Kahit sabihin pa ng doktor na mamamatay ka bukas, anong magagawa mo? Ang mamatay ang pinakamadaling bagay sa mundo.” Parang ang gaan ng pagkakasabi niya. Kung may totoong cancer patient siguro sa tabi niya, baka nabugbog na siya! Sa totoo lang, ang mabuhay na walang sakit ay isang napakalaking blessing na. Pero eto si Chastain, sinasabing madali lang ang mamatay? Naalala ni Patricia ang isang quote na nakita niya online. “Ang buhay mo ngayon ay ‘yung bukas na pinangarap ng mga taong namatay kahapon.”

“’Di mo ba ako jino-joke lang? Ibig bang sabihin niyan payag ka na sa relasyon namin ng mama mo?” “Hihihi… oo, payag na ako, Tito. Sa lahat ng nangyari sa buhay natin, napag-isip-isip ko na life is short. Hindi natin alam kung ano ang mangyayari sa atin bukas o sa susunod na araw, kaya mas piliin nating maging masaya. At gusto ko, masaya ang mama ko.” “Totoo ba ’yan, Paulette?” parang hindi pa rin ito makapaniwala.

she said while smiling at him. Hindi siya umiimik. Napatitig lang siya sa magandang mukha ng babae. "Life is short and we can't predict when we are going to leave this world. So, we should not waste our precious time. We should spend it on those people we love. We should always express our feelings. We should show them that we care and we love them," she added.

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

“Pwede na siyang pang-exhibit.” “Hindi, hindi.” Umiling siya nang may conviction. “Wine is made to be enjoyed, to celebrate life. At hindi ko alam kung magkakaroon pa ako ng isa pang birthday.” Ngumiti siya ng mahina pero may bigat ang sinabi. “Life is short, Helga. Mine has stretched way more than people expected.” “Don’t say that, Sir Gerardo,” mabilis kong protesta, may biglang kirot sa dibdib ko. “You’ll have many more birthdays.”

“Noong bata ako ay naranasan ko na ang matiwasay at masayang buhay, Daddy. Siguro ay malas ko lang dahil sa huling banda ng buhay ko dumating ang mga pasakit na dala ng buhay.” “Anak, kahit na ano ang mangyari ay huwag kang mawawalan ng pag-asa. May rason ang bawat ngiti na ginuguhit ng ating mga labi. Ganoon din ang mga iyak na mula sa ating mga puso. Ang buhay kasi, Anak ay para parang gulong lang iyan. Lahat ng saya at pighati ay mararanasan natin, nakadepende ito sa kung saan tayo. Hindi puwedeng palagi na lang tayong masaya at hindi rin puwedeng palagi tayong magiging malungkot. Life is fair and so the feelings are myriad.”

Wala itong kaidi-ideya na makakakuha siya ng zero sa assignment niya. "Ito last na po, Ninang. Magbigay daw po ng isang quotation of life." "Ay mas madali iyan, baby P. Favorite quote ko rin 'to, e." "So ano po iyon?" "Life is gold." Kampanting usal ni Magenta. "Ho? Pero narinig ko na kay Papa 'yon, time is gold po yata ang tama, Ninang." Napakamot sa kanyang ulo ang musmos gamit ang lapis.

Narinig ko ang pagsinghap ni Stella nang lumantad sa mga mata niya ang dibdib ko na may nakalagay na catheter sa bandang kanan malapit sa kili-kili. "Marami kaming lumalaban para mabuhay. Ang hirap-hirap at ang sakit-sakit sa tuwing binubutasan nila ako sa kung saan-saan, pero gusto ko pa ring lumaban kahit walang kasiguraduhan. Ang totoo niyan, natatakot akong mamamatay. Naiingit ako sa inyo, sa totoo lang. Kayo, marami pa kayong oras para gawin ang lahat ng gusto niyo. Pero ako? Hindi ko alam kung hanggang saan na lang ang buhay ko. They said that life is too short, totoo nga. So, please Stella, don't take it for granted."

Panimula ko at mabilis na tumingin sa paligid. "What will life be like? what could i possibly become. It's a large world, short life and i'm just one of billions. I could make millions but that's something i cant promise In fact let's be honest chances are if you're nice and modest." Tahimik pa rin sila habang nakikinig medyo nawala na rin gaano ang kaba ko. "You'll be walked on and trampled into the ground when your knocked down you'll stay down and never noticed or found