Bayani Ng Buhay Ko Novels & Stories

Para naman akong nabunutan ng tinik sa lalamunan dahil sa narinig ko. Salamat po, Panginoon! Pangako, magpapakabait na po ako. Magiging mabuting mamamayan na ulit ako at ipagtatanggol ko ang bansang Pilipinas! At dahil iningatan Mo po ang buhay ko, iingatan ko rin ang sarili ko. Kakain ako nang masusustansyang pagkain at hindi na po ako magpupuyat kababasa sa D****e at Yugto para humaba pa lalo ang buhay ko.

Na may personal driver pang naka-suit. Hindi ako makapaniwalang ito na ang magiging bagong buhay ko. **********************

Never ko pang ginawa sa buhay ko 'yan. --------------

Walang pwedeng makahalata ni isa sa mga kaibigan ko kundi patay ako. My life goes on. Kahit may problema ako sa puso hindi ko yun iniinda. Pansamantala ko itong kinalimutan. Sabi nga nila kapag iniisip mong may sakit ka lalo itong nagpapansin sayo. I live my life like a normal person. Inom dito, inom doon. Gala dito, gala doon. I'm enjoying my life to the fullest.

"Paanong lason e hindi naman ako nasusuka at nangangasim kagaya mo. Hellar! Parehas tayo ng kinakain, imposibleng hindi rin ako malason." May isang bagay na pumapasok sa isip ko. Bagay iyon na hindi ako sigurado. Isang bagay na hindi ko kayang sabihin na blessing o kamalasan sa buhay ko. At isa lang ang masasabi ko, isa itong bagay na kayang baguhin ang takbo ng pamumuhay ko. "Haila, sabay na tayong umuwi."

Sinira man ng iba ang buhay ko, at least nandito na sila upang tugunan ang nasira kong sarili dati. I can't wait to marry my love of my life. Sobrang sarap sa pakiramdam ang lahat ng ito. Abot-abot kamay ko na ang mga pinapangarap ko noon pa man. This is my happiness, my joy and most especially, my life. Sila ang buhay ko na bubuo sa buong pagkatao ko. At hinding-hindi ko na sasayangin pa ang pagkakataong ito.

Tumango ako bilang tugon sa kaniya. Feeling ko, ang payapa ng buhay ko rito.

Napailing ako. Mukhang mas mahirap pa talaga ang buhay ko rito kaysa sa inaasahan ko. ****** LMCD22

Tumayo ako at nag tungong banyo. Nag hilamos ako do'n at hinanda 'yong sarili. Ewan ko ba, hirap pala kapag nagpapanggap ka lang. Kung magiging ganito pa rin ako sa next life ko, mas pipiliin ko na lang na wag mabuhay. Lumabas ako ng CR at bumalik sa upuan namin.

Kaya kong mabuhay kahit isang beses lang akong kakain sa isang araw! Pero hindi ko kayang mabuhay nang walang ina! Yun yung kulang na kulang sa buhay ko na matagal ko nang hinihiling at hinahanap sayo! Pero ano? Naibigay mo man lang ba sa akin yon?