Quotes On Life Short Novels & Stories

“Ganito ang masayang buhay. Walang kinatatakutan!” “Yes, “Sambot ng donya sa sinabi ng nagmamaneho, “we only live once. And life is short, so, let’s live to the fullest.” Nang mapansin ni Maxwell na may hagad na humahabol sa kanila. “Pakakainin ko ng alikabok ang lokong ‘to!” Pagyayabang ng tsuper. Tulak ng kanyang adrenaline sa katawan, excited na diniinan ni Maxwell ang pagkakatapak sa gas pedal ng sasakyan.

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

Sabay kaming tumingala at pinagmamasdan ang magandang kalangitan. "Kahit anong mangyari palagi mong tatandaan na andito lang kami at gagabayan ka. Tatandaan mo palagi ang mga hinabilin at paalala ko sayo. 'Wag na 'wag kang magtanim ng galit kahit gaano pa kalalim ang ginawang masama sayo. Life is too short to hold grudges. Alam kong hindi madaling magpatawad pero tatandaan mong tao pa rin sila at hindi tayo Diyos para hindi magpatawad sa kapwa natin. Be brave and ngayon pa lang ay sasabihin ko ng I'm so proud of you, anak."

“Time is free, but it’s priceless. You can’t own it, but you can use it. You can’t keep it, but you can spend it. Once you’ve lost it, you can never get it back.” — Harvey MacKay "Hello... is anyone here?" "Can someone hear me?"

"Tama! Yung anak ko nga may cancer. Ang sabi ng doctor ay hindi na magtatagal pa ang buhay niya, na buwan o taon na lang ang mayroon sa kanya. Kahit gusto ko siyang mabuhay ng matagal, kahit magbayad na ako ng utang buong buhay ko... pero wala. Kaya ikaw, hangga't kaya, hangga't may pag-asa pa, piliin mong mabuhay. Huwag mong sirain ang buhay mo." "Lahat tayo rito may matinding pinagdadaanan. Lahat iyan may solusyon, hindi mo man nakikita ng malinaw ang lahat ngayon. Huwag mong bawiin ang buhay mo." "Tignan mo, napakabata mo pa. Pwedeng-pwede mo pang baguhin ang buhay mo. Kung may sakit ka, eh 'di gamutin," sabi naman ng isang lolo.

Ayaw na naming balikan. "Itabi mo 'to, Oliver, para maitapon na ang mga 'to sa labas," bulong ni Damian. Punong-puno ng sarkasmo, pero seryoso ang kanyang mga mata. Sumandal ako, hinahalukay ang alaala ko tungkol sa quote na sinabi ni Damian. Life is not a bed of roses. Nakabaon iyon sa ilalim ng mga taon ng pag-inom ng Scotch at maling mga desisyon. Tapos, biglang nag-click.

pagpapatuloy ko. Nag-smirk muna siya bago niya muling binalik ang tingin sa sunset, “Masyadong maiksi ang buhay para magalit at malungkot. Kailangan lage tayong masaya dahil isang beses lang tayo mabubuhay.” “No,” I calmly responded, “Life is long enough to enjoy it. Be happy and do what you must,” I paused when I sensed his gaze fix at me, “We live everyday and we only die once.”

Takot na baka talaga ngang iniwan niya na ako. Pero lahat ng pangamba ko ay nawala ng pag lingon ko sa bedside table malapit sa kamang kinahihigaan ko ay nakita ko ang isang sticky note nakadikit ito sa basong may laman na tubig at puno ng yelo at isang tableta ng advil. "Life is like a mirror, it will smile at you if you smile at it." Good Morning! -AlatirisGirl ♥️ Hindi ko alam pero napangiti ako sa simpleng bagay na to kahit na alam ko naman na sa g****e niya lang nakuha Ang quote na to.

Life is short? "Para sa inyo, Va. Para sayo. Life is short. Pero para sa akin, it's too long for me already." Wika ko at malungkot na ngumiti sa kaniya. Napa-pikit ako at tumingala at hinayaan ang mga luha kong tumulo.

Kung minsan ang buhay ay talagang hindi maintindihan. Minsa'y nasa itaas, minsan nama'y nasa ibaba. Ika nga nila'y para itong gulong na umiikot-ikot na hindi malaman kung kailan hihinto. Ito ba'y titigil sa nakatakdang oras? O, magpapatuloy lang sa pag-ikot na parang mundo na walang katapusan. Life is short. Matatapos ito sa ayaw at sa gusto mo. Titigil ka sa paghinga kapag tapos na ang oras mo sa mundo at wala kang ibang magagawa kundi tanggapin na hanggang doon na lang talaga, ang buhay mo.