Reward Myself Quotes Novelas e Histórias

This phrases somehow wake me up and realize me that it was true. Seek out people, places and situation that give you a warm fuzzy feeling inside and make you laugh outside. Is this the people I need in my life and the moment I am looking for with comfort. I know I am bless, always. I am sorry po kung medyo kahapon kala ko iniwan niyo ako. But you prove na nasa paligid ko lang ang mga kailangan ko para makayanan ang problemang ito. Isa pa hindi ako nag-iisa.

"Two minutes lang ang lamang mo." "Early is early, Mister." Napailing ako habang natatawa sa kumpiyansa niya. "Ang baba talaga ng standards mo." Napasinghap siya na kunwari ay nasaktan. "Excuse me? Achievement kaya 'to." "Achievement na ang two minutes?" "Of course." Tinaas pa niya ang baba niya na parang proud na proud sa sarili. "Small wins matter." "Okay."

“Para mo namang sinabing enjoyin ‘ko na lang ‘tong pagkakasakit ‘ko.” “I didn’t mean that. Ang akin lang, you really have to give yourself a well-deserved rest. Kahit kaliwa’t kanan na uli ang mga natatanggap mong offers, ‘wag mong kakalimutan ang magpahinga. Minsan kasi, kinakailangan pa nating magkasakit para ma-realize nating tao lang din tayo.”

Pareha pa kaming natawa at napayuko ako. "You deserve everything in this world, Indie. Lagi ko 'yang sinasabi sa 'yo noon 'di ba?" Tumango naman ako. "Nakikita kong masaya ka ngayon. Hindi ka naman palangiti pero nung nakita kita kanina, you were glowing! At doon pa lang alam kong nasa tamang kamay ka at masaya ka. Don't you ever question yourself lalo na 'yong condition mo, kasi deserve mo 'tong saya na nararamdaman mo. You went through a lot, and this time it's your time to be happy naman. Kung lumiko man ang daan na tinatahak mo ngayon, alam kong kakayanin mo. Ang lakas mo kaya, nabuhat mo nga noon 'yong isang gallon ng tubig!" biglang humirit si Madam Sonya kaya hindi na nawala ang ngiti

“Blessing yan. Nakakapagod pero blessing.” Hinawakan ko ang tiyan ko. Ramdam ko ang sabay-sabay na galaw sa loob. Minsan parang may maliit na paa na tumutulak sa tagiliran ko. Sa gabi, tahimik ang kwarto. Katabi ko si Jake, hawak ang kamay ko. “Salamat,” sabi ko minsan. “Para saan?” “Sa pag-aalaga sa amin. Sa hindi pagsuko.”

Ito ay isang magandang trabaho. [Salamat! Maraming salamat... ang mabubuting tao ay makakakuha ng magagandang gantimpala. [Karapat:dapat kang magkaroon ng mga tagahanga. Bibigyan kita ng reward. Sinuportahan ng mga netizen si Minnie at maaaring bigyan siya ng mga regalong pera.

Seryosong sabi nito saka kumagat ng pizza. Muli niyang naramdaman ang pagsikdo ng dibdib niya. He appreciates it and it's more than enough. She smiled, "Ikaw lang ba ang may karapatan bigyan ako ng 50 thousand bilang reward sa mgandang performance ko? Syempre ako rin, hindi porke ikaw ang boss, 'e hindi mo na deserve iyon, atsaka naging mabuti ka sakin." Sabi niya at napahina ang boses sa huli at napaiwas ng tingin. Nagpanggap siyang kumukutsara sa sariling pagkain.

Napakurap-kurap ako sa sinabi niya. Akala ko nakalimutan na niya 'yong tungkol doon, hindi pa pala. "Hindi tayo close para humingi o bigyan kita ng reward," pabalang kong sabi sa kanya. "You've already performed so many successful surgeries. Why now? Are you like this with everyone? Do you ask for rewards every time you successfully perform an operation on someone you're not even close to?"

I suddenly became a famous person. "That was my life, I was living because I need to. I'm living myself just to survive no other meanings. I once was lost in the darkess skies yet I made my own light, someone thought me that I'm the brightess moon that ever exist." I smiled and slowly grabbed the scissors. I look at Rey, he smiled at me and nodded. I sighed before getting it and looking at the people in front of me. "And that is my life quote and the reason while I'm still living. I'm living so I can be loved, happy and blessed. I'm living for him, for my other half."

Kahit pagod, ‘yung mata niya — matatag. “You’ll burn yourself out.” sabi ko mula sa doorway. Medyo nagulat siya, tapos napatingin. “You don’t strike me as someone who believes in rest.” “Rest is earned,” sabi ko. “And you’ve earned it tonight.” Napairap siya ng bahagya. “Tell that to my paycheck.” Ngumiti ako — totoong ngiti, bihira ‘yun. “You really don’t know when to quit, do you?”