Reward Myself Quotes Novels & Stories

“Ang mahal nito. Salamat!” “Alam kong matagal mo ng gusto 'yan kaso nagtitipid ka ng husto.” Sa kabila ng dami ng raket nito minsan kinakapos pa rin ito, kaya madalas hindi nabibili ang gusto. Minsan nga pakiramdam ko nakakalimutan na nito ang sarili dahil busy itong buhayin ang pamilya nito. “The best ka talaga.” Binigyan pa ako nito ng dalawang thumbs up habang nakangiti ng todo.

Nagdududa man na may kailangan ito o maaaring form lang ng pagbawi nito iyon kung kaya naman ay pinagbigyan niya na rin. “Sige, hindi ba makakaabala sa’yo? Baka gusto mo ng magpahinga dahil maaga ka pa bukas. Ayos lang naman ako. Kailangan ko lang itong itulog at bukas ay magiging okay na rin naman ako.” “Hindi naman. Alam ko namang may reward ako pagkatapos kong gawin iyon.”

Kaya naman agad akong tumayo para magbigay galang sa aking boss. Tumango si Mr. Luke sa akin saka matipunong nagsalita. “First of all gusto kong sabihin na sobra akong na impressed sa performance mo kaya gumaganda ang sales natin, at dahil dyan bibigyan ka ng company ng reward. Pero huwag mong sagadin ang sarili mo kakatrabaho. Kailangan mo ding bigyan ng time ang sarili mo. “ nakangiti niyang sabi pero nananatili ang professionalism niya sa bawat pagsasalita niya.

Pinulot ko iyon at tiningnan siya. “Ano 'to?” tanong ko habang iniikot ang candy sa daliri. “Motivation,” sagot niya, nakangiti habang nakasandal sa upuan. “Candy?” napakunot-noo ako. “Effective,” sagot niya, parang proud sa sarili. “Para kanino?” pilit kong pinipigilan ang ngiti. “Sa akin,” mabilis niyang sagot na parang wala lang.

Ang kaso'y napaka-imposible ata ng ideya na 'yon. "Pakisabi sa anak niyo na maramig salamat po. HIndi na masama ang magkaroon ng isang positibong tao out of ten people." Binigyan ko siya ng totoong ngiti, hindi maganda ang naging takbo ng araw ko ngayon ngunit dahil sa sinabi niyang iyon ay babigyan ko ng motivation ang sarili na malalagpasan ko rin ang lahat ng pagsubok na ito.

“Alam mo ‘yun, ‘di ba? Lahat ng laban, lahat ng galit, lahat ng pang-aalipusta. Pero ngayon, parang may reward ang lahat.” “Reward?” tanong niya, nakangiti. “Oo,” sagot ko, sabay yakap sa kanya. “Ang reward ko? Ikaw at si Zeke. At ang pamilya natin ngayon. Walang nagawa ang nakaraan para sirain ang lahat ng iyon.” Tiningnan niya ako ng seryoso. “Rox, alam mo ba kung gaano ako nagpapasalamat sa bawat araw na nariyan ka? At sa bawat pagkakataon na pinili mo akong mahalin kahit bawal noon?”

paunang sabi ni Maribel. “At ano naman ang reward kapag nagtagumpay tayo?” “Parte ’yan ng trabaho mo, walang reward,” sagot ni Maribel. “Walang reward? Saan ako kukuha ng motivation?” natatawang sabi ni Anton. “Tapusin mo muna nang maayos bago ka magreklamo.”  Napatingin si Maribel sa paligid at biglang kinabahan.

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

[Sexy cockroach rewards anchor with sports car1] 【RealMe reward anchor luxury cruise 1】 [Pickel to reward the anchor with love1] [Dylan give a reward to the anchor. I love you2] [Stop singing, stop singing, mawawalan na ng pera wallet mo] [Woman, wag mong gawing magastos ako] [Paano ba gagawing willing yung lalaki magbigay ng pera sakin gamit lang ang isang sentence] 【Shouting ba ito?】

Pero sa tagal ng oras sa pag-upo ko, nanakit ang leeg ko sa kayuyuko. I thought everything would be easy. But knowing the fact that I need to pour out my sweat to earn made me click my tongue. Hindi gano’n ang buhay. Hindi panay upo lang at kikita ka na. Sometimes, I also need to stay awake, processing the feedback of my co-workers. Telling me that I wasn't good enough. But Logan appreciated me. Even the way I caressed his hair, he told me I was good at everything because I could vanish his pain by telling him words of encouragement.