Reward Myself Quotes Novels & Stories

Kumain na kami para makapagpahinga na kami nang deretso. "Okay lang," tugon ko sa tanong ni Josh. "Okay lang?" "Ano bang dapat kong sabihin?" Bumangon si Josh mula sa pagkakalapat ng likod sa backrest ng sofa. "I did all the effort para maging masaya at memorable ang buong araw mo. So, how about a little reward?" "Don't you dare," sabay takip ko ng palad sa bibig ko. "No. Call me 'honey'. Just once."

Since this is my first time, I can only tell that it is pleasurable. "Treat yourself now and use it as a source of strength for the days to come so that our chariot of victory keeps rolling for years to come. There are still a great deal of achievements, success tales, and milestones in store for us. Till then, let's just keep up the great work and push ourselves to do even better. As they say, "those who dream big, achieve big." So let's not allow our failures discourage us, let's not set our sights on the mundane, let's not give up on our dreams, and let's not settle for less,” I said. “And before I end this speech, I would like to thank our fashion designer who designed my suit for tonigh

Bahagya naman siyang tumawa. “Let’s get back to the topic,” aniya. “What reward do you want? I’ll give it to you once you win in the essay writing.” Tila kumislap naman ang aking mga mata. Sabi ko, “Puwede ba akong magdaya?” Sinamaan naman niya agad ako ng tingin kaya agad akong nag-peace sign. “Joke lang,” sabi ko pa. “What do you want as a reward? Name it. Anything.”

"Pero huwag mo ring kalimutan na may mga bituin. Isa ako sa mga bituin mo, Gara. Lagi lang akong nandito para sa'yo. Isipin mo nalang na hindi siya kawalan dahil siya ang nawalan. Huwag kang manghinayang sa taong ikaw mismo ang sinayang. Know your worth. You are precious as gems." "Salamat ah. Pinapalakas mo ang loob ko, Ida. Bye na muna. Iiyak ko nalang ito ngayon para bukas medyo magaan

Biglang nag-init ang aking mga mata at hindi ko na napigilan ang aking emosyon. “I don’t need that kind of guy,” sabi ko na halata na sa boses ang inis. “Ok na sa’kin yung mahal ako at hindi ako iiwan.” Sabi ko habang hindi pinuputol ang tingin ko sa kanya. I couldn't help but feel a sense of accomplishment as I mentally patted my own back, basking in the praise from my inner voice. "Elie, you did great, good job," my mind whispered with approval, as if giving me a well-deserved pat on the back.

Ang kanyang mga daliri ay may kakaibang lambot ngunit may sapat na diin para mapasinghap ako sa ginhawa. "I told you, it’s my turn to give the bonus," bulong niya sa may likuran ng tainga ko, ang mainit niyang hininga ay nagpapatayo muli ng aking mga balahibo. "But my bonus for you is relaxation. Nothing more, nothing less... for now."

This phrases somehow wake me up and realize me that it was true. Seek out people, places and situation that give you a warm fuzzy feeling inside and make you laugh outside. Is this the people I need in my life and the moment I am looking for with comfort. I know I am bless, always. I am sorry po kung medyo kahapon kala ko iniwan niyo ako. But you prove na nasa paligid ko lang ang mga kailangan ko para makayanan ang problemang ito. Isa pa hindi ako nag-iisa.

"Two minutes lang ang lamang mo." "Early is early, Mister." Napailing ako habang natatawa sa kumpiyansa niya. "Ang baba talaga ng standards mo." Napasinghap siya na kunwari ay nasaktan. "Excuse me? Achievement kaya 'to." "Achievement na ang two minutes?" "Of course." Tinaas pa niya ang baba niya na parang proud na proud sa sarili. "Small wins matter." "Okay."

“Para mo namang sinabing enjoyin ‘ko na lang ‘tong pagkakasakit ‘ko.” “I didn’t mean that. Ang akin lang, you really have to give yourself a well-deserved rest. Kahit kaliwa’t kanan na uli ang mga natatanggap mong offers, ‘wag mong kakalimutan ang magpahinga. Minsan kasi, kinakailangan pa nating magkasakit para ma-realize nating tao lang din tayo.”

Pareha pa kaming natawa at napayuko ako. "You deserve everything in this world, Indie. Lagi ko 'yang sinasabi sa 'yo noon 'di ba?" Tumango naman ako. "Nakikita kong masaya ka ngayon. Hindi ka naman palangiti pero nung nakita kita kanina, you were glowing! At doon pa lang alam kong nasa tamang kamay ka at masaya ka. Don't you ever question yourself lalo na 'yong condition mo, kasi deserve mo 'tong saya na nararamdaman mo. You went through a lot, and this time it's your time to be happy naman. Kung lumiko man ang daan na tinatahak mo ngayon, alam kong kakayanin mo. Ang lakas mo kaya, nabuhat mo nga noon 'yong isang gallon ng tubig!" biglang humirit si Madam Sonya kaya hindi na nawala ang ngiti