Reward Myself Quotes Novels & Stories

"Saan ka nag-enjoy, ha? Sa paglilinis?" "I admit, I got tired but I don't know, I really enjoyed it. Maybe because I'm with you." "Huh! Ang corny talaga ng mga linyahan mo kahit kailan." Napangiti na lamang si Ashton. "Dahil masipag ka today, may reward ako sa'yo." "Really? I have a reward from you?" Nagningning ang mga mata nito dahil sa excitement. "Oo. Ready ka na?"

"When I proudly raised my hand during recitation in class, only to come up with a wrong answer. They mocked me after that. I'm too boastful to be wrong." Napaismid ako nang mahina. "Nakakahiya nga." "My turn." He slightly moved. "Motivation mo in life?" "Perhaps to experience true happiness, one must accept the broken self." I can remember that line clearly. And the activity went on. ***

Pagkatapos nun, ay bumagsak kami sa sofa. Hingal na hingal kaming pareho, habang nakadagan ako sa dibdib n'ya. Niyakap lang n'ya ako ng mahigpit at nagsalita s'ya. "ang sarap naman ng reward na natanggap ko." sabi n'ya. Pinisil ko ang ilong n'ya at sinubsob ang ulo ko sa leeg n'ya. "basta ba mag-aaral ka nang mabuti, at palaging susunod kay tutor wifey mo, siguradong may reward ka palagi." sabi ko.

"Wala naman." Sumulyap siya sa akin. "Oh, right. I forgot to tell you earlier about your grades. I want to give you something like a reward for keeping your performance good." Good lang? Anyway, bakit bibigyan niya ako ng reward? "Reward?" tanong ko. "Yeah." "Pera ba 'yan?" Tumawa siya. "No."

Sa simpleng pag-aaral, sa simpleng pagkanta, at sa pakikinig sa sarili ko—nahanap ko ang peace na matagal kong hinanap sa maling paraan noon. Isang araw, habang nasa library ako, nakatanggap ako ng message sa phone ko. [Mama ]: Proud of you, anak. Keep going. ☕ Napangiti ako. At sa text na ‘yon, parang naging buo ang araw ko. Parang sapat na ulit ang isang simpleng salita galing sa magulang ko para manatili akong motivated.

Tahimik siyang tumango, “I’m proud of you,” sabi naman ni Jems. “Pero, promise me one thing, don't force yourself too much, Ingatan mo ang sarili mo okay?” Ngumiti ako. “Yes, I will..Thank you guys.” “You’re always welcome girl.” ********

Anito habang palabas sila ng restaurant. Marahan naman siyang umiling. "Hindi na po, Ninong. Kaya ko na po ang sarili ko. Maraming salamat sa masarap na hapunan." Mahina naman itong natawa. "Wala yun, Barbara. Alam mo na ang motto ko. Isa sa daan patungo sa tagumpay ay puno ang laman ng sikmura."

“Of course! You’ve done a great job eh!” Simula noong nagka-muwang siya, I am making it a habit to treat him to his favorite fast food chain or buy him simple gifts when he has done a great job, lalo kapag may awards ‘gaya ng pagiging MVP niya ngayon. Some parents may not agree with me, kesyo inii-spoil ko ang bata o kaya’y baka ma-associate niya na palaging may reward ‘pag may award at dumating sa puntong maging externally motivated na lang si Vier.

Pahina 1 Throwback Please all, and you will please none. A quote that mark inside my mind. I always do my best to be one of them. I always give to those who have nothing. I give even though I don't have anything left for myself. Just to gain friends. But anything that I did is nothing for them. And I am aware that they were just using me for their convenienced.

"Pero huwag mo ring kalimutan na may mga bituin. Isa ako sa mga bituin mo, Gara. Lagi lang akong nandito para sa'yo. Isipin mo nalang na hindi siya kawalan dahil siya ang nawalan. Huwag kang manghinayang sa taong ikaw mismo ang sinayang. Know your worth. You are precious as gems." "Salamat ah. Pinapalakas mo ang loob ko, Ida. Bye na muna. Iiyak ko nalang ito ngayon para bukas medyo magaan