Sa Susunod Nalang Novels & Stories

"Hulaan mo" "Baliw ka ba?" he asked bago nag cross arms. "Gutom lang" I laughed. "Don't you want to eat?" "Inaantok na ako and I am pretty sure Ate Susan will prepare the same breakfast for me" Ako lang ba o may diin yung pagtawag nya kay ate susan? "Okay sige, maraming salamat sa pagsama at pagbili" "Whatever" nagpamulsa ito at naglakad na. "Do not stay up too late"

SOLEIL YNA ONG Sobrang boring sa loob ng mansyon. I can’t even do shopping dahil wala naman akong perang pambili. Nahihiya akong mangutang kay Lysander. At malaki pa ang utang ko kay Sasha gawa noong nagpunta kami ng Cebu. Kaya kahit na gustong-gusto ko nang mag-shopping ay hindi ko pa rin magawa. “Sol, ‘nak, kumain ka na ng almusal. Gumawa rin ako ng carrot pie, gusto mong kumain?” Tanong ni Manang Susan.

asik niya "Silver naman !!ano ba problema mo sa lalaking yan at bigla bigla mo na lang susuntukin?at kayo hindi nyo man lang ba aawatin to!bakit mga nakatayo lang kayo dyanmga nakayuko"galit ko ng sigaw para lang kasi silang mga tuod na animo nanunuod lang ng boxing sa tv..-_-;

Tawang-tawa si Manang Susan habang nakatingin sa amin. “Naku ma'am, wag kang iiyak kapag natamaan ka ng uppercut ko,” Korina said while tapping my arms, around her neck. Nagtagal pa ang bangayan naming iyon ni Korina, huminto lamang kami dahil sa pagsaway ni Manang Susan. Natapos na siyang magluto kaya’t tumulong na rin ako sa paghanda ng mga pagkain sa hapag. “Tawagin niyo na lang po kaya lahat ng maids, at drivers, pati na din po mga gardeners para sabay-sabay na po tayong kumain dito.” Suhestyon ko kay Manang Susan.

sabi na lang ni Yuna "Pero diborsiyo ba agad agad ang solusyun? Ang ibang magasawa ay naghihiwalay muna ng landas o nangingibang bansa. Nagbibigay ng espasyo bago magpasya." Sabi pa ng matanda na tila ba labis na nanghihinayang. Hindi nakakibo si Yuna.Lalo na ng manahimik ang matanda.

“Let’s celebrate. Susunduin kita—” “Hindi ako pwede ngayon.” Agad na sagot niya. “Kailangan kong umuwi ng maaga.” “Then, sa ibang araw na lang tayo magcelebrate. Ihahatid na lang kita sa inyo—” “Hindi pwede eh. May susundo kasi sa akin.” Kahit siya ay ayaw ng i-take down ito pero kailangan. “N-Next time na lang. Bye!” Agad niyang pinutol ang pakikipag-usap para di na mangulit pa ito dahil baka mapa-oo pa siya.

"Pinayagan ka ni Mr. Lee?!" Hindi makapaniwalang tanong ni Susan sa kanya. "Yes, at valid naman ang rason ko. Wala namang problema dahil kailangan ko ring makapag-focus sa aking pagbubuntis, hindi na ako ang pinag-uusapan dito, Susan. Para ito sa batang nasa sinapupunan ko."

matalim ang tingin na tanong ko sa kanila. "Huwag mo na silang galitin pa, Savina. Ang mabuti pa ay tumakas na tayo," bulong ni Susa sa aking tainga. Paano naman ako makakatakas? Tatakbo ng mabilis? Hindi naman ako taong-lobo na kagaya nila kaya hindi ko kayang tumakbo ng mabilis at makipaghabulan sa mga taong-lobo na nasa harapan namin. Baka ilang steps pa nga lang ang natatakbo ko ay nahuli na nila ako agad ako.

Kaya agad na nawala ang kanilang lakas ng loob at tapang noong makita nilang muli ang nakakatakot na hukbong ito. Hay! Huminga nang malalim si Susan habang nararamdaman ang pagaalala sa puso ng lahat at mahinahong sinasabi na, “Huwag kayong magalala. Sundin niyo lang ang mga instructions ko kanina at magiging maayos ang lahat para sa atin.” Kilala rin si Susan sa angkin nitong talion, bihasa na ito sa paggamit ng mga formation ng sundalo.

tila nag a- alalang saad nya. "Okay! Para naman hindi ka na mag alala pa ng masyado ka- kausapin ko na lang ang coordinator para naman makam pante ka. Dito ka na muna" sabi nya at iniwan na ito upang hanapin ang isa pang nanga ngasiwa ng event nila. Hindi naman ito nabigo at ilang sandali lang ay naka uwi rin sila.