Second Chance Novels & Stories

Ang tanong nga lang ay handa ka ba ulit masaktan? "I’m so sorry baby for all the things that I have done. Will you give me another chance to prove myself again to you?" Ngayon alam ko sa sarili kong hindi pa ako totally nakaka move on talaga sakanya. Masama ba kung bibigyan ko pa sya ng pagkakataon pagkatapos nya akong saktan? Sa bawat chance na ibibigay natin sa mga taong nanakit satin ay binibigyan din natin sila ng karapatan na saktan nila tayo ulit o kaya naman ay binibigyan ulit natin sila ng pangalawang pagkakataon para patunayan ang sarili nila. Handa naman na ulit akong masaktan pero gusto ko rin munang maging masaya. Dahil alam ko sa sarili ko na sakanya pa rin ako sasaya. Isa lang

Mahirap itanggi matapos niyang makita na kahit gising ako, nangyayari sa akin ang mga bangungot. Katahimikan. "Bago kita nakita uli, ganyan din akong mag isip. Hanggang sa mismong gabi na nasa gitna ka ng rattan bed at nasa tapat ka ng pader na yon, naisip ko, dumaan ako sa tamang proseso para makuha ang mga gusto ko. Hindi ibinigay ng Dios ang mga kahilingan ko noong bata pa ako pero binigyan niya ako ng higit sa mga yon. Katatagan, pagtanggap sa buhay at kamatayan, higit sa lahat second chance na makasama ko ang taong parang imposible kong makuha at maabot noon."

Lahat naman atang tao ay deserving bigyan ng second chances, dahil iyong second chances na ating ibibigay sa kanila ay doon na naka based kung gaano ka layo ang kanilang pinagbago para maging deserving. Lahat naman tayo ay nagkasala at may pagkakamali at ang second chances lamang ang magbigay pagkataon sa atin upang maitama ang pagkakamaling iyon. "Ganon po ba, mabait siguro si ma'am Aldana." natutuwang comment ko.

Hindi ba dapat masaya siya kasi wala na ako sa buhay niya? "Gusto mo bang magsama na ulit tayo? We can make it up together. A second chance," ngumiti siya habang may hingal sa kanyang boses. Butil na luha ang pumatak sa kabilang mata niya. "Second chance, Faye. Ibabalik ko lahat. I won't make you regret. Please. Please. Let's give our relationship a second chance. Nanghihinayang ako sa relasyon natin. Alam mo naman na ikaw lang din ang minahal ko, ang babaeng kinabaliwan ko hanggang ngayon." Umiling ako dahil sa sakit ng ulo ko.

Natahimik siya saglit, na hinayaan ni Elara na baka pinag-iisipan niya ang sagot niya. "May mga araw na paiiyakin tayo ng mga taong mahal natin dahil nasaktan nila tayo. Kung ginawa nila ito minsan, humingi sila ng tawad, at sinabihan tayo na hindi na nila uulitin, kung ramdam natin na sincere sila at karapat-dapat sila ng pangalawang pagkakataon, dapat ibigay natin sa kanila. Pero ang pangalawang pagkakataon na iyon ay hindi dapat i-take for granted. That second chance might be treated like the last," she explained.

Parang ako lang. Dumaan ang katahimikan sa pagitan namin. "Hindi naman natin puwedeng sisihin 'yong mga taong ayaw nang magbigay ng second chance, lalo na kung sobra silang nasaktan. Panigurado kasing nag-create na 'yon ng takot sa kanila. Sabi ng iba, deserve raw ng lahat ang second chance, pero sa pananaw ko, hindi. Hindi naman talaga lahat ng tao na nakakatanggap niyon ay deserve 'yon. May mga tao lang talaga na sobrang laki at bukas ang puso at isipan, 'yong kahit na hindi madali pero nagagawa pa rin nilang magpatawad at bukas kamay ka nilang tatanggapin sa buhay nila, siguro dahil puno ng pagmamahal ang puso nila. Nakakatuw

"Hindi 'yun aasa, magkakaroon lang ng peace of mind." "Tsss. Kung ayaw na kasi nung babae huwag nang ipilit." "Para saan pa ang second chances and love at the second time around kung walang lalaban para ipagpatuloy ninyo pa ang love story ninyo!" "Shunga. Ang paglaban kung dalawa kayo pero kung ikaw lang tama na." "Tama, ayaw na nga ni Diana eh." "Tsk. Ayaw baka kunwaring ayaw lang."

"No, you don't have to...what you did is right. It made me realized that there are things in life that you can't have. May mga bagay na hindi pwedeng pinipilit. Your words left a mark in my mind but it did help me. Your words motivated me to do better. That I need to prove to myself that I am not the ungrateful, spoiled brat that everybody used to know. I am more than the Ezra Monique that they saw." "I k-know, Angel..."he sighed. He held my hand more and made me look at him. Napatitig ako sa mga mata niya. Those pair of midnight black eyes that I love to see before. "If I could only take back all the harsh words I said, I already did. But we can start all over again right? You already gave

At sa katahimikang iyon… doon ako unti-unting naniwala. Na puwedeng magsimula muli. Na may mga lalaking marunong humingi ng tawad. At may mga kwento pa ring puwedeng itama. “Second chances don’t mean forgetting the pain,” sabi ko. “It means choosing to grow with it.” “Then let’s grow,” sagot niya. Sa gabing iyon, walang halik. Walang hawak. Pero may pangakong mas matatag pa sa kahit anong salita.

nakikiusap nitong sabi. Matapang na muling tumingin dito si Dawn. “Second chance is not the same as first chance, Vander. Ayokong bigyan ka ng pagkakataon na saktan akong muli. Sanay naman ako na walang sinuman na sinasandalan kaya hindi mo kailangan ang second chance na hinihingi mo mula sa akin. I can handle myself without you,” seryoso niyang sabi at muli itong tinalikuran. “Indiana, please!” Nagbingi-bingihan siya sa pakiusap nito. “I love you, Indiana.”