Romans & histoires Doppelgänger

Halos mabaliw na ako kakaisip ng paraan kung paano ko makukuha 'yon sa kanya pero sigurado ako na may iba pa siyang kopya no'n kung sakali man na makuha ko ang picture. Bigla akong napatingin sa kanya kanina ng mabanggit niya si Maxine, bigla akong kinabahan dahil baka nagkita o nagkausap sila. Mabuti na lang aty hindi naman nangyari 'yon. Ayaw kung magkita pa sila ulit na dalawa dahil baka ano pang gawin ni Max kapag nangyari 'yon.

hirap na sagot nito sa akin. Mas lalo lang akong kinilabutan dahil sumagot pa ito sa akin. What the freaking hell? Kalalabas ko lang sa ospital then isang malaking kababalaghan na ang nangyayari? "Oh God, You! A doppelgänger! Get away from here! Aren't you afraid? I am a christian! I certainly memorized the holy prayer! I will definitely obliterate you, from this world!" Banta ko rito pero yung totoo, nanginginig na ako sa takot.

I'm tired hiring his apologies. "How many sorry do you have, Mateo? If I were you, I'd stop apologizing because we both know that your sorry will not wipe our pasts from our selves; it will be buried with me, even if my soul departs my body; it's still at me." Katahimikan ang sumunod na namayani sa aming dalawa. Parehas naming hindi na nagalaw ang pagkain namin. Tatayo na sana ako nang muli naman siyang magsalita na ikinatigil ko.

Match maker written by: Shin moon (Angeline M.) This Story is a work of fiction. Names, characters, some places, and incidents are products of the writer's imagination and are used fictitiously. Any resemblance to an Actual events or person is Entirely Coincidental. Oct. 14 2014 Stealing is A crime. Do not distribute without the writer consent. Don't claim this as your own Story. Property of Shinmoon (Angeline M.) Match maker Chapter 1:

His eyes immediately narrowed. Oh. Opportunity. "Protective is one word for it." Mr. Chen laughed. "What would be another word?" I smiled. "Controlling." Damon's fingers immediately tightened around his champagne glass. I bit my lip to stop myself from laughing. Mr. Chen looked at Damon. Damon smiled. And somehow...it was more terrifying. "My wife has a very interesting sense of humor." I looked at him. "And my husband has a very interesting personality disorder." Silence. Complete silence. Mr. Chen slowly looked away and Damon leaned closer to me.

“Haha! Ano ka ba, baka kasi may kamukha lang tayo at inalaka niyang tayo yung nagpunta dito noon. Naku, ang sabi nga nila, sa ilang bilyong tao sa mundo may makakamukha at makakamukha talaga tayo, ‘di ba? May tawag doon, e. ano nga ba ‘yon, doppelganger?” “Stop being hilarious.” Iyon lang ang sagot niya saka siya naunaang maglakad ng pagkabilis bilis. Pinahahiya ko na lang yata ang sarili ko rito, e.nagdadabog akong sumunod sa kanya na parang aso na nakabuntot. Unlike the last time that he was so gentle man and caring, ngayon? Hindi ko na alam. Dire diretso lang ako sa paglalakad pero bigla siyang huminto kaya naman nasubsob ako sa likuran niyang napakatigas.

the iron figure whispered. The air turned thin and bitter, golden light dimming to murky gray. Every step Trev took across the cobblestones echoed twice his own, and that of the pale mirror-copy stepping from the shadows to face him. It wore his face, his coat, carried the same quiet weight in its posture, but its eyes were void of warmth, cold as polished stone. “Akala mo sapat na ang pag-amin?” the double said, its voice flat, hollow, repeating his own worst thoughts back to him.

Ramdam ko ang sinseridad ni Yong kahit minsan halata mga colloquial terms. "Pero pasingit ha, why naman magkamukha kayo ng Vani namin?" Satsat naman ni Ulap habang busy sa pagpapakain ng mga alaga niyang ibon sa tabi-tabi. "Every person has a soulmate. Or eventually, you call it a doppelgänger. According to one study, the likelihood of two people sharing the exact facial features is less than 1 in 1 trillion. Put another way, there is only a one in 135 probabilities that a single pair of people exists on our planet of more than 7 billion people," punto ng bintang si Yong.

Natatawang lumapit si Hope sa dalawa, pumagitan ito sa kanila sa couch, 'tsaka inakbayan pareho ang kaniyang mga kakambal. "Hope." Napabunga ng hangin si Love, medyo naiinis kahit na tutok pa rin ang tingin nito sa screen ng malaki nilang flat screen TV at abala ang mga kamay niya sa game controller. "We are not your doppelganger. Do you even know what doppelganger is? In folklore or popular culture, it is often considered harbinger of bad luck or an omen of death! Ikaw, kung ano na lang 'yang lumabas sa bibig mo, hindi mo na ginagamitan ng isip."

Masama ang kutob ko rito subalit hindi nagpaawat ang daliri kong kusang pinindot ang article. “Doppelganger or a fake?” basa ko sa headline ng article. Sa ibaba nito ay ang dalawang larawan ko pero magkaibang pagkatao. Ang sa kaliwa ay ako bilang Anastasia at sa kanan naman ay bilang Ave. Unang talata pa lang ay sinasabi na nito ang nilalaman ng buong artikulo. Pinapahayag nitong isa akong mapanlinlang, manggagamit at manloloko. Nanginginig ang mga kamay ko at hindi ko maalis ang mga tingin sa screen. Ang mga haka-haka ng mga taong pumapaligid sa ‘kin ay umalingawngaw sa pandinig ko.