Short Goodbye Message To Colleagues の小説・ストーリー

Nagbasa ako ng mga messages sa faculty gc namin at baka may mga bagong announcement. At nang may nagpop-up na message galing kay Bea. "Good morning mimi, basta hihintayin ka namin mamaya sa function hall ng MMJ. Seven thirty pa naman ng gabi mag-start ang celebration. Short program lang naman mimi pagkatapos, kainan at sayawan na kaagad." "I'm not sure nak. Basta kapag hindi mo ako makikita du'n, just understand me nalang, okay?", chat ko sa kanya.

"Good morning po ms.secretary!" Magalang na sabi sakin ng kasamahan ko rito,naninibago nga ako dahil hindi naman nila dati pinapansin,pero ngayon ay malayo pa ko nginingitian na nila ko at parang close na kami rito sa kompanya,at masarap sa feeling na ganito ka tratuhin ng mga kasama mo. "Good morning din sayo!" Nakangiting bati ko rin sa kaniya.

“Nag enjoy ka ba Nico?” Tumango siya. “Let’s meet again next time.” Hindi ako mangangako tulad ng dati kong ginagawa. The day ended with a roller coaster of emotions. I was sad that this day has officially come to an end. I’ll be distancing myself from him after this day. How I wish I could spend more time with him. “Bye Bye sa inyo!” Kumaway ako sa kanilang dalawa at nakita ko naman ang pagkaway nila pabalik.

"kasisimula kulang nung isang araw sa trabaho kaya hindi nako interested sa ibang company, sorry Mr.kyler hindi ko matatanggap ang business card mo. "kung magbago lang ang isip mo pero hindi kita pipilitin, btw let's change the topic kung wala kang gagawin bukas ng umaga baka pwede kang sumabay saken mag breakfast. "ah pag iisipan ko. "Let's cheers Ms.julia masaya ko na makilala ang katulad mo ngayong gabe. saad nito at agad naman akong nakipag cheers dahil muka naman itong mabuting tao

"Thank you sir for your tip, and nice serving you for the last time." Nakangiting sabi ni Madel. wika ni Lance " Yes sir. Today is my last duty sir. Magiging office girl na po ako." Natatawang banggit nya. "Oh no Lance wala na ang favorite girl natin sa bar na to. You both owe us a hug. We are so happy for you." Wika ni Greg sabay yakap kay Madel na syang nadatnan ni William. Lance and Greg hugged Madel. Lalo tuloy syang nainis. " What's going on here?" Halata ang irita sa boses ni Willam. "We just bid our goodbye to our favorite girl here. It's her last day working here and we will miss her." Sagot ni Greg. "Is that so? Well its a good thing i won't be seeing her anymore. Let's get going

'Yon nga lang, hindi ko na sila kasama nang magwakas ang relasyon namin. Pinunasan ko na ang mga luhang kanina pa tumutulo. Inayos ko muna ang aking sarili para hindi halata na malungkot o umiyak ako kapag nag-record ako ng voice message kay Gela. "Hi, Gela! Miss you too! Na-mi-miss ko na 'yung mga araw na sa video call tayo nag-uusap at 'di rito sa voice message lang. Masaya ako para sa 'yo dahil nasusuportahan mo pa rin ang sarili mo sa pamamagitan ng pagtitinda. Balang araw, naniniwala ako na lalaki rin 'yang business mo. S'yempre, isa ako sa mga magiging masugid mong customer. Salamat nga pala sa pagdamay sa 'kin kahit dito lang. Kahit na gano'n, ramdam ko pa rin na malapit ka sa 'kin. N

Dina wanna go to know belle more. “okay sure. Just message me by the way it’s getting late may klase pa bukas, see you around soon.” Pag oo ni Belle. “okay, I’m excited to go there in your place, see you around soon. Goodnight.” “okay, goodnight too.” End of the first chat conversation and it’s ended with a wide smile in their faces.

Parang naging komportableng lugar ito para sa akin. Tumayo ako mula sa kinauupuan ko, kinuha ang coat sa gilid, at iniabot ang kamay ko sa kanya. "I guess this is goodbye," sabi ko. Tinanggap niya ang kamay ko, mahigpit pero mahinahong handshake. "Goodbye for now. But remember, you’re always welcome if you need to talk again."

Nang marinig ni Greg ang sinabi ni Howard ay tumitig kaagad siya sa kaniyang kaharap. "There have been a misunderstanding between us and I couldn't also contact her. Kaya nagbabakasakali lamang ako na baka alam mo ang kaniyang kinaroroonan. I'm sorry for bothering you, Mr. Ruiz. I'll get going now," pagpaalam ni Greg. "Are you leaving so soon?" "Yes. Besides I also need to handle some matter to my company." "Oh! I heard what happened to one of your employee. Its really sad. All of us should take care our self and enjoy every moment of our life because we don't know when we are going to die." Tumango na lamang si Greg sa sinabi ni Denmar.

I can sense the concern on his voice for me being out of the blue. Umubo ako bago sumagot.. I can't be like this.. Distracted by him. "Everyone i appreciated all your efforts for the company and your hard work so i hope that you guys can work without me just for today Because i suddenly feel not well so if you excuse me. The meeting will temporary stop and we will continue this to the other time."Walang emosyon na sabi ko..