Short Goodbye Message To Colleagues Novels & Stories

Tinitigan ko ang huling mensahe niya kagabi na puno ng mga pa-fall na salita. Nanginginig ang aking mga daliri, pero bawat letra ay itinanim ko ng may kasamang matinding galit. Nag-type ako ng isang solong pangungusap ang mensahe na alam kong magiging huling tuldok sa kung ano mang mayroon kami. “Don't ever contact me again.”

Anong taon na ngayon pero parang aso't-pusa pa rin ang dalawang ito. Dalawa rin kay Percy saying goodnight na paniguradong kagabi pa ito at good morning kaninang mga 4:00 a.m. Maaga na naman 'yon umalis papuntang photo studio niya. May mensahe rin mula sa mga kasamahan ko sa trabaho at sa mga co-agent ko. Iyong iba ay wala namang kinalaman sa akin. General messages naman. I'm not sure why they're so fond of sending group messages and greetings. Trying to keep up with them really saps my energy. As an introverted person, it comes naturally for me to just seen their texts and chats.

Sadness! The best si Amanda! May palibre pa ng meryenda ng 1 week! Buti na lang hindi ako kasing rupok ni boss. Pero aminin, nakaka-touch naman sila! Guys, I’m sorry pero totoo, last two days ko na bukas sa kompanya. Agad silang nag-seen at nag-react ng sad sa chat ko kaya nag-type ulit ako ng message. Personal reasons. =) Chika tayo tom., I need to go, ise-send ko pa sainyo ang kumikinang na revisions ni boss.

may bahid na inis ang tono na tanong ko pero hindi niya iyon pinansin bagkus ay hinawakan ang kamay ko ng mahigpit saka siya ngumiti ng malungkot sa akin. "Mawawala ako ng isang taon I just came here to say goodbye to you, my friend," malungkot na pahayag nito sa akin kaya medyo na-guilty naman ako kasi imbes na maayos ang pagkakatanong ko ay nasungitan ko pa siya. Nakaramdam ako na tila naiiyak ako dahil mawawalan ako ng makakasama sa kompanya na ito, si Kale lang ang naging kaibigan ko dito at ang iba ay para na silang estatwa na hindi umiimik at hindi pa namamansin. "B-Bakit naman? Saan ka ba pupunta?" tanong ko sa kaniya. Hindi ko maiwasan na maiyak dahil kahit papaano ay siya lang ang n

"So pano labas na ako ng car mo. Bye baby, take care always" "Wait where's my kiss" *tsup* "Ayan na. Masaya kana" "Very happy" "Haha Sige na bye na. Last na talaga to. Ingat sa pag drive" "Thanks baby. Have a great day" I said, squeezing her hand one last time before we parted ways to start our respective workdays. Then she stepped out of my car, and walked towards the hotel building.

"The meeting is adjourned." Apat na salita lang ang binitawan ni Harvey, maikli at direkta, pero sa pagkakataong ito, may kasama nang tipid na ngiti. Dahil walang summary o follow-up instructions, medyo nakaramdam ng kaba ang mga empleyado sa biglaang pagtatapos ng meeting. Nag-aalangan silang umalis, baka kasi bukas ay makatanggap na sila ng termination notice.

"As we celebrate this momentous occasion, let us recommit ourselves to the values that define us - teamwork, excellence, and a shared commitment to success. Together, we will continue to write the next chapter of Montenegro Company's legacy, building a future that is bright, prosperous, and filled with endless possibilities. Thank you, from the bottom of my heart, for your dedication, your passion, and your unwavering support. Here's to the next fifty years of success, growth, and prosperity for Montenegro Company. Cheers to each and every one of you, and may our journey together be filled with continued achievements and shared victories. I hope you enjoy this wonderful night" pagtatapos niy

Pagkatapos nararamdaman ko na lang na nagiging magaan na ang loob ko. Ilang minuto ang nakalipas, medyo nakalayo na rin kami sa dagat. Dito na rin kami nagpaalam ng maayos sa isa't isa. "Salamat at nakilala kita Ms. Shiena. As soon as possible, we will meet again. See you." Ito ang huling sinambit niya habang nakangiti at tuluyan na kaming naghiwalay.

Pinaalalahanan ko naman ang mga ka-myembro ko na huwag masyadong magpakalasing dahil bukas ay magsisiuwi na kami sa kani-kaniyang tahanan for two weeks vacation. Nagpatuloy ang kasiyahan at maraming kwentuhan na naganap hanggang sa magsalita na ako. "Sorry to say but I think, we should end our celebration, malalim na ang gabi at bukas ay magsisiuwi na tayo sa kani-kaniyang tahanan kaya gusto ko ay magpahinga na kayo. Maraming salamat sa pakikipagsaya sa naging tagumpay ng pack namin, lubos kaming nasisiyahan sa inyong pagbati," wika ko sa lahat pero ramdam ko ang kaba dahil baka magalit sila sa akin ngunit mabuti na lang at hindi at naintindihan nila ako.

Si Wendell ang sinasabi nito. "Goodmorning, Sir, and thank you for letting us have a free vacation on your cruise ship. Thank you also for the warm welcome we get from your employees," our president said at sinundan naman ng sabay sabay naming pagbati. I'm happy that my employee did their job very well, but you all don't need to say thank you. You all deserve this because you are all going on your next journey. It's just nice for all of you to have fun before going to college," formal na sambit ni Maddix.