Short Goodbye Message To Colleagues 소설 & 이야기

Tinitigan ko ang huling mensahe niya kagabi na puno ng mga pa-fall na salita. Nanginginig ang aking mga daliri, pero bawat letra ay itinanim ko ng may kasamang matinding galit. Nag-type ako ng isang solong pangungusap ang mensahe na alam kong magiging huling tuldok sa kung ano mang mayroon kami. “Don't ever contact me again.”

Anong taon na ngayon pero parang aso't-pusa pa rin ang dalawang ito. Dalawa rin kay Percy saying goodnight na paniguradong kagabi pa ito at good morning kaninang mga 4:00 a.m. Maaga na naman 'yon umalis papuntang photo studio niya. May mensahe rin mula sa mga kasamahan ko sa trabaho at sa mga co-agent ko. Iyong iba ay wala namang kinalaman sa akin. General messages naman. I'm not sure why they're so fond of sending group messages and greetings. Trying to keep up with them really saps my energy. As an introverted person, it comes naturally for me to just seen their texts and chats.

Sadness! The best si Amanda! May palibre pa ng meryenda ng 1 week! Buti na lang hindi ako kasing rupok ni boss. Pero aminin, nakaka-touch naman sila! Guys, I’m sorry pero totoo, last two days ko na bukas sa kompanya. Agad silang nag-seen at nag-react ng sad sa chat ko kaya nag-type ulit ako ng message. Personal reasons. =) Chika tayo tom., I need to go, ise-send ko pa sainyo ang kumikinang na revisions ni boss.

From: Babe (Troy) "Hey Anastasia, I hope you're doing well. I had a lot of fun getting to know you, but to be honest, I don't think we have much in common. It was a pleasure to meet you. I wanted to express how much I appreciate our conversations and how much I would like to see you again, but I believe we aren't compatible and that this relationship isn't working for me. As a result, I'd like to cease all further contact with you and wish you the best of luck in the future, I'm sorry it’s over," Akala ko paggising ko magiging maayos na ang lahat, pero nang mabasa ko ang text message ni Troy ay parang gusto ko na lang matulog habang buhay sa sobrang sakit na nararamdaman ko ngayon.

Hindi na niya ito inimbitahan sa loob at wala rin siyang balak. "Ime-message na lang kita kung nakakita na ako ng apartment." sabi niya. "Goodbye Dar.." dugtong niyang hindi na hinintay na magsalita ito. Tila may sasabihin pa nga sana ito pero pinili na lang na itikom ang bibig. Saying her immediate goodbyes ay isang malinaw na indikasyon na ayaw na niyang tumagal pa ang paghaharap nilang dalawa.

“Salamat sa imbita ma’am Beth. Pero uuwi na po kami kasi malalim na rin ang gabi.” Ngumiti si Beth at tumango. “Pasensya na kayo sa gulo ah?” “Naku! Hindi! Naiintindihan namin.” “Salamat at mag-ingat kayo sa pag-uwi.” Umalis na sina Leah at iba pang mga co-workers niya. Sunod naman na nagpaalam ay mga kaibigan ni Lucio. “We need to go. Sayo na lang kami magpapaalam dahil mukhang matagalan pa si Lucio."

may bahid na inis ang tono na tanong ko pero hindi niya iyon pinansin bagkus ay hinawakan ang kamay ko ng mahigpit saka siya ngumiti ng malungkot sa akin. "Mawawala ako ng isang taon I just came here to say goodbye to you, my friend," malungkot na pahayag nito sa akin kaya medyo na-guilty naman ako kasi imbes na maayos ang pagkakatanong ko ay nasungitan ko pa siya. Nakaramdam ako na tila naiiyak ako dahil mawawalan ako ng makakasama sa kompanya na ito, si Kale lang ang naging kaibigan ko dito at ang iba ay para na silang estatwa na hindi umiimik at hindi pa namamansin. "B-Bakit naman? Saan ka ba pupunta?" tanong ko sa kaniya. Hindi ko maiwasan na maiyak dahil kahit papaano ay siya lang ang n

"So pano labas na ako ng car mo. Bye baby, take care always" "Wait where's my kiss" *tsup* "Ayan na. Masaya kana" "Very happy" "Haha Sige na bye na. Last na talaga to. Ingat sa pag drive" "Thanks baby. Have a great day" I said, squeezing her hand one last time before we parted ways to start our respective workdays. Then she stepped out of my car, and walked towards the hotel building.

"The meeting is adjourned." Apat na salita lang ang binitawan ni Harvey, maikli at direkta, pero sa pagkakataong ito, may kasama nang tipid na ngiti. Dahil walang summary o follow-up instructions, medyo nakaramdam ng kaba ang mga empleyado sa biglaang pagtatapos ng meeting. Nag-aalangan silang umalis, baka kasi bukas ay makatanggap na sila ng termination notice.

"As we celebrate this momentous occasion, let us recommit ourselves to the values that define us - teamwork, excellence, and a shared commitment to success. Together, we will continue to write the next chapter of Montenegro Company's legacy, building a future that is bright, prosperous, and filled with endless possibilities. Thank you, from the bottom of my heart, for your dedication, your passion, and your unwavering support. Here's to the next fifty years of success, growth, and prosperity for Montenegro Company. Cheers to each and every one of you, and may our journey together be filled with continued achievements and shared victories. I hope you enjoy this wonderful night" pagtatapos niy