Short Hard Work Quotes Novels & Stories

mahina ngunit mariing sabi ni Livina. “Miss Livina Wright, wala akong ibang pakay rito kung hindi ang magtrabaho at sumweldo. Hindi ako tulad ng ibang tao na sanay iasa sa iba ang kapalaran nila. Hindi ako tulad ng iba na handang manggamit, mag manipula at gumawa ng kwento para lang makuha nila ang nais nila. I don't believe in shortcuts, Miss Livina. I believe in hard work and consistency.” Hinigpitan ni Luna ang hawak sa mga bitbit niya. “Excuse me. I still have a lot of work to do." Yumuko muna siya bago naglakad palayo.

imporma nito habang nagmamaneho at ayaw bitiwan ang palad niya. "Pwede ba mag-work na lang ako? Kahit sa company mo na." Mabilis itong napasulyap sa kanya, "You sure?" "Basta trabaho lang, Thaddeus." Umangat ang gilid ng labi nito. Wala pa man ay alam na niya ang naiisip nito! "I need personal coffee maker and stress reliever wife by my side—" "Thaddeus! Iyong maayos na trabaho naman—"

Para naman ipakita sa kanya kung gaano ako ka-hardworking. "Precious, I said tama na iyan. Marami pang araw para matapos mo ang trabahong iyan.'" narinig kong muli niyang bigkas. Hindi ko naman mapigilan ang maikuyom ang kamao ko. Marami pa palang araw pero bakit ayaw niya akong pauwiin kanina? Sabi niya tapusin ko daw eh.

Dinampot niya ang drone, at umakyat sa kaniyang kuwarto. Pag-alis ni Lucas ay agad lumapit si Maureen at kinapitan siya sa braso. "Xavi~ mukhang napagod ka sa maghapong trabaho sa kumpanya, ah. Nagugutom ka na ba? Ipinagluto kita, gusto mo na bang—" "Hindi ako nagugutom," putol ni Xavius. Iniwanan niya ito para sundan si Lucas.

Sabi ko inayos ang lambat at sabay namin iyong hinagis. "You do this every morning?" Tanong niya na nakakunot ang noo. Nakangiti naman akong tumango. "Oo, noon ko pa to ginagawa. Minsan kasama ko pa nga si Tatay." Sagot ko naman. "Isn't it hard? This work really is tiring" aniya at tumingin sa dagat. "Mas mahirap po kung hindi ako magta-trabaho. Mas mahirap iyong makita ko ang pamilya ko na namomroblema kung saan kami kukuha ng pera." Sagot ko at naupo Muna saglit.

Hindi niya siguro napaghandaan ang tanong ko dahil napakurap pa siya ng ilang beses, bago lumabas ang kaniyang malamang ngiti. "You just asked the most common question. But why do I found it so difficult to answer?" Aniya pa at mahinang natawa. Babawiin ko na sana ang tanong ko kanina nang bumuntong-hininga siya. "I can give you the best answer with just two words. And that is, be yourself." She paused and looked away. "Life is short, they say. Kaya habang nabubuhay tayo, kailangan nating gawin ang mga bagay na makapagpasasaya sa atin. Hindi sa ibang tao. We have bosses, yes, and we are paid, but at the end of the day, seeing your boss's happy is a mere bonus when you found out that you were

“Besides, why would they be proud? I work hard because I don't want us to be poor. Ikaw lang dapat ang maging proud sa akin.” …

natatawang anas ko. "Hindi gano'n 'yon. Totoo naman sinabi ko, kayo ang pahinga ko sa nakakapagod na mundo." "Sus! Ang cheesy mo hindi bagay. Bakit ang aga mo yata?" saad ko na ikinatawa niya. "Wala naman gaano ginagawa sa work kaya umuwi na ako." sagot ito "Sinabi ko naman sayo you should always focus on yourwork, huwag mo kaming alalahanin kasi okay naman kami. Marami kanang nagawa para sa aming mag ina," wika ko

“And by the way, some locals here want to work in our warehouse. Take time to entertain them—” “Lo, I told you not to be so good. They are taking you for granted! And why would they beg for work? It’s their fault why they are poor in the first place. They must work so hard to get the work they deserve,” masungit na sabi nito at muntik ko nang mabitawan ang pitsel dahil doon. “Third, ayusin mo. We didn’t raise you to like that,” matigas na sambit ni Don Frederick at doon na ako lumayo.

“O sige tayo na baka sabihin mo pa hindi ako mabuting kaibigan sabihin mo pa hindi kita sinasamahan eh!!” “Palusot kapa eh! Talaga naman sasama ka kasi libre, Sita ko rito.” “Paano mo nalaman!? Natatawang wika nito sa akin.” “Hmmm ikaw pa!? Kilala na kita kahit bihira tayo, mag kita o mag kasama sa trabaho. Alam kung kuripot ka no!” “Aray naman dahan-dahan naman sa pag sabi ng kuripot! Hindi ba pwedeng nag titipid lang ang hirap po kasi ng buhay ngayon. Kaya need mag tipid, mariing sagot nito sa akin.”