Daddy, Mommy Doesn't Want You, You Have to Work Hard!

Nang magmulat ng mga mata si Alfea, sumalubong sa kanya ang nakasisilaw na ilaw sa kisame. Ngunit ang ikinakunot ng kanyang noo ay ang matapang at masangsang na amoy ng gamot at disinfectant.

Natigilan ang nurse na nagsasagawa ng round check sa kanya. Sinuri siya nito para masiguro na hindi reflex lang ang pagmulat niya. Nang makumpirma, humangos na ito palabas ng ward. "D-Doc! Gising na po ang pasyente!"

Halos ilang saglit lang ay bumalik din ang nurse na may kasama nang doktor. Matapos suriin si Alfea, hindi ito makapaniwala. "Isa itong himala! After six years of coma... Mabuti na lang talaga at hindi ka sinukuan ni Mr. Valderama."

_‘Six years of coma? Mr. Valderama?’_ Sa isang saglit, nagkaroon ng matinding kirot sa likod ng ulo si Alfea. Biglang nagsulputan ang mga piraso ng kanyang mga alaala, at unti-unting luminaw ang lahat.

Alfea Grace Valderama ang buong pangalan niya. Dalawampu’t pitong taong gulang na siya ngayon kung totoo ngang natulog siya ng anim na taon. Ang Mr. Valderama na tinutukoy ng doktor ay malamang na ang kanyang ama. Ngunit sa kabila ng hindi nito pagsuko sa kanya, hindi naman maganda ang naging alaala niya dito, dahil hinahayaan lang nito na api-apihin siya ng kanyang madrasta at ng half-sister niya sa mahabang panahon.

"Tatawagan ko ang pamilya mo para i-inform sila na gising ka na, ha?" nakangiting wika ng nurse.

Sa halip na matuwa, biglang nataranta si Alfea, ngunit hindi niya maipakita dahil paralisado pa ang katawan niya. Ibinuka niya ang kanyang bibig, ngunit walang boses na lumabas sa kanya. _‘Huwag! Huwag niyo silang tatawagan!’_ Sumariwa sa kanya ang huling tagpo bago siya mawalan ng malay–ang pagkakabundol sa kanya ng isang truck.

Birthday niya noong araw na iyon. Takang-taka siya dahil bigla na lang naging mabait sa kanya ang madrasta niyang si Dolores. Nakangiti pa ito nang abutan siya ng pera. "Heto, birthday mo ngayon kaya mag-celebrate ka. Ayain mo ang mga kaibigan mo at lumabas kayo."

Wala man siyang ebidensya, ngunit malakas ang kutob niya na ang madrasta niya ang may pakana ng nangyari sa kanya. Mahina pa siya ngayon, kaya kung malalaman nito na gising na siya, paano kung may gawin na naman ulit ito sa kanya?

Nakahinga lang siya nang maluwag nang sabihin ng nurse na walang sumasagot sa tatlo. Ang totoo ay palaging nagbabalewala ang mag-inang Dolores at Maureen kapag ang ospital ang tumatawag sa kanila, dahil para sa kanila ay matagal nang patay si Alfea. Ang ama naman ni Alfea na si Victor ay palaging negosyo ang nasa isip, kaya ipinasa na nito kay Dolores ang mga pamamalakad sa tahanan nila.

"Mamaya ko na lang ulit sila tatawagan. Baka busy pa sila."

Bumalik ang pag-aalala ni Alfea. _‘Hindi nila puwedeng malaman na gising na ako, lalong-lalo na si Tita Dolores at Maureen. Kailangang makaalis ako dito.’_

.

.

Nang magmadaling araw na ay saka lang naramdaman ni Alfea na kaya na niyang igalaw-galaw ang katawan niya. Tinanggal niya ang kanyang IV drip at nagpatihulog sa kama. Pagkatapos ay gumapang siya palabas ng ward. Mabuti na lang at walang katao-tao sa labas.

Lumapit siya sa telepono at tinawagan ang nag-iisa niyang kaibigan. "H-Hello... Ra...chelle... Si Al...fea 'to..."

Masayang-masaya si Rachelle nang malaman na nagising na siya. Sinabi ni Alfea ang kanyang sitwasyon at nagpasundo.

Nang dumating si Rachelle, sinuotan nito si Alfea ng windbreaker at iniupo sa isang wheelchair. Lihim silang nakapuslit at sa madilim na garahe nagdaan, sinamantala ang natutulog na guwardiya.

"Whoah! Kinabahan ako sa operation takas natin, Thea, ah!"

Bahagyang ngumiti ang namumutlang si Alfea, ngunit maya-maya ay bigla itong nanghina at nawalan ng malay.

Nang muling magmulat ng mga mata si Alfea, nabalisa siya nang makitang nasa ospital na naman siya, ngunit kinalma siya ni Rachelle. "Huwag kang mag-aalala. Sa ibang ospital kita dinala. Ano na nga pala ang plano mo ngayon?"

"Balak ko sanang magtago muna hangga't hindi ko nasisiguro kung si Tita Dolor nga ba ang may pakana sa nangyari sa akin."

Makalipas ang limang araw ng pagpapalakas sa ospital, nakiusap si Alfea sa doktor na ma-discharge na. Matapos pumirma ng waiver, iniuwi na siya ni Rachelle. Sa apartment muna nito siya tutuloy.

Sa taxi habang pauwi ay naipit sila sa traffic. Nang mapalingon si Alfea sa isang magarang Lamborghini sa di-kalayuan, natigilan siya... Xavius Montevalle. Makalipas ang halos anim na taon ay muli niya itong nakita at hindi pa rin ito nagbabago. Taglay pa rin nito ang malamig na awra sa guwapong mukha nito.

Naalala niya noong una niya itong makita nang magtungo silang mag-aanak sa mansyon ng mga Montevalle. Naalala niya ang matinding hiya niya noon dahil ang suot niyang dress ay ang pinaglumaan pa ni Maureen na halos kupas na ang kulay at may sulsi pa.

Nang i-propose sa kanya ni Don Cenon ang pagpapakasal kay Xavius ay tuwang-tuwa ang ama niyang si Victor, habang hindi naman maipinta ang mukha ng mag-inang Dolores at Maureen.

Wala namang naging tutol si Xavius sa engagement nila hanggang sa may nangyari sa kanila — isang gabi sa isang party. Galit na galit si Xavius kay Alfea dahil buong paniniwala nito ay siya ang dumroga sa kanya, kahit ang totoo ay biktima lang din ito. Magmula noon ay nasuya na si Xavius kay Alfea. May ilang beses din nitong hiniling sa kanyang lolo na ipawalang-bisa ang engagement nila, ngunit hindi pumayag si Don Cenon. Kaibigan kasi nito ang lolo ni Alfea at iyon ang napagkasunduan nila — ang ipagkakasundo ang kanilang mga apo pagdating ng araw.

Agad na itinago ni Alfea ang kanyang mukha at nagpanggap na hindi niya nakita si Xavius, ngunit nakita na rin pala ito ng kaibigan. "Tingnan mo nga naman, Thea. Hindi ba't ang ex-fiancé mo 'yun?"

Napamaang si Alfea. "E-Ex-fiancé?"

"Oo nga pala, hindi mo pa alam dahil anim na taon kang tulog na parang Sleeping Beauty. Kinansela na ng pamilya Montevalle ang engagement niyo sa unang taon pa lang ng pagkaka-coma mo. Tuwang-tuwa nga ang kapatid mong hitad, eh. Akala naman niya ay puwede ka na niyang palitan. Pero tingnan mo, hanggang ngayon, nganga pa rin siya." May bakas ng pagkasuya na sinulyapan ni Rachelle ang sasakyan ni Xavius. "Pero mabuti na rin na hindi mo nakatuluyan ang walang kwentang lalaking 'yan."

Nang sulyapan muli ni Alfea si Xavius, doon lang niya napansin na may katabi pala itong isang magandang babae.

"Hmph! Balita ko ay kung sinu-sinong babae daw ang dine-date niyan. Tingnan mo, parang proud na proud pa siya, o. Parang wala lang talaga sa kanya ang naging engagement niyong dalawa noon. Teka nga..." Binuksan ni Rachelle ang bintana ng taxi. Inilabas niya ang kanyang ulo at, "Hoy Xavius!"

Huli na para pigilan ito ni Alfea dahil biglang lumingon si Xavius sa direksyon nila.