Si Mama Ko

Memiliki seorang anak yang cerdas dan Lord tampan yang menjadi tunangannya, membuat hidup Belinda terasa sangat sempurna. Henry bukan hanya menjadi tunangan yang romantis dan perhatian pada Belinda, tapi juga sangat menyayangi Felipe putra Belinda layaknya putranya sendiri. Tapi semuanya berubah setelah Belinda bertemu dengan Don Victorino. Ada rasa sakit yang menusuk di hatinya saat pertama kali bertemu dengan pria itu, pria yang bahkan Belinda sendiri tidak mengenalnya sama sekali. Seolah ada sesuatu yang mengikat di antara dirinya dengan Victorino, sesuatu yang mungkin akan mengubah hidupnya dan mengusik hari-harinya. Dan saat ingatan Belinda kembali, barulah terkuak hubungan masa lalunya dengan Don Victorino yang menjadi cinta pertamanya, juga ayah dari putranya. Hubungan yang tidak hanya diwarnai dengan cinta, tapi juga dendam. Lalu, siapa yang akan dipilih Belinda, tunangan tampannya, atau Sang Don yang sejak awal telah memikat hatinya itu? Warning : 21+ Sudah ada novel cetaknya yaa. Untuk info pembelian bisa dm IG : @Si_NIcegirl

"Jadi Ibuk yang menjualku?" "Ibuk terpaksa, tapi ada ua—." Tubuh Arumi tak berdarah, tapi hatinya serasa remuk. Ia kembali berdiri dan bertanya, "Apa sekarang aku sudah bisa pergi dari sini?" "Bisa." ** Arumi melangkah pergi, pergi mencari celah cahaya untuknya. Siapa yang bisa membantunya? Bisakah dia bertahan hidup di atas kakinya sendiri? Selimut siapakah yang bisa membuatnya tetap hidup? Apakah itu Nizam? Abi? Atau justru orang laki-laki pertamanya? Baca dan rasakan semangat Arumi. Mampukah kalian hidup di atas luka sepertinya?

Sebuah pesta lajang yang ternyata dipersiapkan untuk menjebaknya, membuat Aliana menghabiskan satu malam yang penuh gairah bersama dengan seorang pria asing, hingga Aliana mengandung anak dari pria asing tersebut. Meski demikian, tidak sekalipun Aliana mencari pria itu untuk meminta pertanggungjawaban darinya, malah cenderung ingin menyembunyikan putranya itu dari ayah kandungnya. Alasannya hanya dua. Pertama, Aliana tidak mau pria itu mengambil hak asuh anaknya. Dan kedua, Aliana tidak mau menikahi pria itu, bahkan pria manapun yang dijodohkan Ayahnya padanya. Sementara itu, Elrick Willem Euginius. CEO dari Rick Group, investor miliarder dan komentator keuangan, yang pandangannya banyak didengar oleh media, politikus dan juga selebriti, yang wajah tampannya sering wara-wiri di berbagai media baik cetak maupun elektronik, harus menekan harga dirinya dengan berpura-pura menjadi asisten pribadi Aliana, demi Bisa mengetahui anak yang wanita itu kandung. Niat yang awalnya ingin mengambil hak asuh putranya dari Aliana, seketika berubah seiring kedekatannya dengan wanita itu. Kepribadian introvert Aliana yang cenderung acuh dan sering mengabaikannya, membuat Elrick yang selama ini sangat digilai wanita menjadi tertarik padanya.

Pagkatapos ng tatlong taon naming pagdadate ni Nathan Foster, inakala kong alam ko na kung saan kami tutungo. Pero hindi siya kailanman nagpropose sa akin. At sa halip ay nagawa pa niyang malove at first sight sa aking stepsister. Naging direkta at walang tigil ang ginawa niyang panliligaw dito na hindi nagiwan ng pagdadalawang isip sa aking isipan. Pero sa pagkakataong ito, hindi na ako nagbreakdown o naghintay pa sa mga mangyayari habang umaasa na babalik pa siya gaya noon. Napagdesisyunan ko nang makipaghiwalay. Itinapon ko ang lahat ng regalo niya sa akin, pinagpunit punit ko rin ang wedding dress na lihim kong binili at noong kaniyang kaarawan, iniwan ko sa aking nakaraan ang Riverdale. Nang sasakay na ako sa aking flight, nagmessage si Nathan sa akin: “Nasaan ka na? Hinihintay ka ng lahat.” Ngumiti ako, pero na ako nagreply sa kaniya habang binoblock ko siya sa bawat platform. Wala siyang ideya na dalawang linggo na ang nakalilipas mula noong tanggapin ko ang proposal ng aking college senior na si Eustace Cooper. Nang lumapag ang eroplano sa bagong siyudad na aking titirhan, nakahanda na kami ni Eustace na simulan ang bagong yugto ng aming mga buhay nang magkasama—bilang magasawa.

Spain – isang tahimik na parke. Isang araw na dapat ay tulad ng iba, ngunit isang pamilyar na presensya ang yumanig sa mundo ko. "Mommy!" Napalingon ako sa sigaw ni Selene, mabilis na tumatakbo palapit sa akin. Kasunod niya si Cassian, mahigpit na nakahawak sa kamay ng isang matangkad na lalaki. Isang lalaki na hindi ko kailanman inakalang muli kong makikita. Nanlamig ang buong katawan ko. Hindi maaari. Dahan-dahan siyang lumuhod, bahagyang tinatapik ang ulo ni Cassian bago bumaling sa akin. "They got lost," malamig ngunit malalim ang tono niya. "I figured their mother would be worried." Napalunok ako, hindi makapagsalita. Alam kong nakita niya. Alam kong ramdam niya. "You…" bulong ko, halos hindi lumalabas ang boses ko. Ngunit bago pa ako makakilos, isang mas mabigat na presensya ang lumunod sa paligid. "Seraphina!" Napapitlag ako nang marinig ang boses ng taong matagal ko nang tinakasan. Si Daddy kasama si Mommy… at si Victor Alaric Vasquez. Malamig ang titig ni Daddy nang mapadako ang tingin niya sa kambal. "Who are these children?" malamig niyang tanong. Bago pa ako makasagot, isang malakas na tinig ang pumuno sa hangin. "They're mine." Napalingon ako sa kanya sa lalaking minsan ko lang nakilala ngunit ngayo'y handang ipaglaban ako.

"I can't wait. Naiinip na ako." Bulong sa'kin ni Ericjan habang pareho na kaming nakatayo sa harap ng altar. Napabungisngis na lamang ako dahil sa itinuran nito sa'kin. "Hindi pa nga nag sisimula si Father, pero naiinip ka na dyan." Sagot ko dito. "Of course.." Aniya at kumindat pa ito sa'kin, pag kuwa'y ginagap ng marahan ang palad ko na hawak hawak nito kanina pa. Pakiramdam ko nga din ay tumatagaktak na ang pawis ko roon dahil sa tensyong nararamdaman ko mula pa kanina. Agad naman kaming umayos sa pag kakatayo ng tumayo na si Father sa harapan namin upang simulan na ang kasal. Kagaya kanina, ganon parin ang bilis at pag tibok ng puso ko. Pakiwari ko nga'y unti na lang ay lalabas na sa dibdib ko ang puso ko. Mayamaya ay muli kong naramdaman ang masuyong pag pisil nito sa palad ko. Naramdaman nya siguro ang sunod sunod na pag papakawala ko ng malalim na buntong hininga. "Bago ko simulan ang seremonyas na ito.. Nais ko lang malaman kung may tumututol ba sa pag mamahalan at pag iisang dibdib nina Devee Oliveros at Ericjan Esparagoza? Kung meron man, mag salita na." Anang Father. Awtamatikong mas bumilis ang pag tibok ng puso ko dahil sa naging tanong ni Father.. Meron pa palang ganito pag ikinakasal? Katahimikan naman ang bumalot sa loob ng malaking simbahan kung saan dinadaos ang kasal namin. Mayamaya lamang ay biglang nag tayuan ang mga balahibo ko sa katawan, pakiramdam ko ay bigla akong binuhusan ng malamig na tubig at biglang nagising sa katotohanan, ng may biglang sumigaw. "Itigil ang kasal..." Tinig ng babae.

Sa wakas ay nabuntis na ako pagkalipas ng tatlong taon ng kasal. Papunta na ako sa asawa ko bitbit ang baong tanghalian sa kamay ko para sabihin sa kanya ang magandang balita. Pero napagkamalan akong kabet ng kanyang sekretarya. Itinapon ng babae ang pagkaing ihinanda ko sa ulo ko, hinubaran ako, at patuloy akong hinampas hanggang sa malaglagan ako. “Katulong ka lang. Ang lakas naman ng loob mong akitin si Mr. Gates at ipagbuntis ang anak niya? “Ngayon, sisiguraduhin kong pagdurusahan mo ang mga kahihinatnan ng pagiging kabet!” Pagkatapos ay pinuntahan niya ang asawa ko para manghingi ng gantimpala. “Mr. Gates, sinuway ko na ang katulong na gustong mang-akit sa’yo. Paano mo ako gagantimpalaan?”

"Akin ka lang, Ninang Ruth! Walang ibang magmamay-ari sa’yo kundi ako!" Ramdam ko ang panginginig ng kanyang kamay habang hinawakan ko ito. Nanlilisik ang mga mata ko, puno ng pagnanasa at pag-angkin. Pero sa halip na matakot, marahan lang siyang ngumiti—isang ngiting may halong pangamba… at pagnanasa rin. "Wag ako, Ace," mahinahon niyang tugon, pilit tinatago ang emosyon sa kanyang tinig. "I’m older than you. I’m thirty… habang ikaw, twenty-five pa lang." Ngunit sino bang makakapigil sa puso? Ako si Ace Pattern, dalawampu’t limang taong gulang, isang business tycoon na sanay makuha ang gusto. Lahat ng gusto ko… maliban sa kanya. Si Ninang Ruth. Ang babaeng pinagbabawal mahalin. Ang babaeng dapat kong irespeto, pero mas gusto kong angkinin. Masama bang magmahal sa isang Ninang? Sabi nila, mas masarap daw ang bawal. At ngayong naranasan ko na siya… handa akong sirain ang lahat — kahit ang sarili kong pagkatao —mapasaakin lang siya.

Marami ang nagkagusto at nahumaling sa akin pero nag-iisang lang si Regan Gelmore sa kakaiba at syempre sobrang gwapo nito at kahit masama ang ugali niya at laging high blood ay hindi ko siya magawang balewalain, lalo pa kapag nadidikit ako sa kanya pakiramdam ko gusto ko nang ihubad lahat ng suot ko. Dahil ang galing lang naman niya sa kama at ang away namin na laging nauuwi sa isang mainit na tagpo.

Noah's Pov: "Ready ka na, iho?" tanong sa'kin ni mama nang makababa ako sa hagdanan ng bahay namin. "Uh..huh!" sagot ko agad. Isasama niya daw ako sa party ng kaibigan niya at ipapakilala ako sa mga kaibigan nito na matagal niya nang gustong gawin. Bihira lang kasi ako dito sa Pilipinas. Madalas ay pinagbabakasyon lang ako ni papa kaya ako narito sa Pilipinas. Kadarating pa lang namin sa party when i saw this girl, she had a very adorable and innocent look. I was only ten pero pakiramdam ko ay bumilis ang tibok ng puso ko pagkakita ko pa lamang sa kan'ya. "Karina Villafuerte," tawag ng isang batang babaeng nagbeso sa kan'ya. She had a distinctive and unique appearance even at a young age with her genuine smile and a playfull expression, which i found endearing. She's wearing a white long gown with a big ribbon on the back of her gown. She's like a princess with that flower crown on her hair. Nagpatiim-bagang ako nang makitang ngumiti siya sa batang lalakeng lumapit sa kan'ya. Tss! mas gwapo ako d'yan! I was about to walk away nang makaisip ng paraan para mapansin niya ako. Mabilis akong naglakad papunta sa likod niya. Patay malisya kong inapakan ang nakalaylay niyang gown na ikinalingon niya bigla. Damn! Did i hear a ripping sound? Lagot na! ang balak ko lang ay apakan ang gown niya para mapansin niya ako. Pero hindi ko gustong mapunit iyon. "Oh my God! What did you do?" halos mamutla ako sa tanong niya. Oh, great! You really did a great job! You've got her attention: now what? Akala ko ay hahampasin ako nito ngunit bigla na lang itong naupo sa harap ko at tahimik na umiyak.