Novel & Cerita Single Father Quotes

"I'm not that dumb to commit the same mistake again. Ayaw ko na. Hindi ako magiging sunod-sunuran sayo. You gambled our money, be responsible to take it back. Don't use other people for your greediness." A fuming anger was evident on my father's face. Sorry, Dad, but I won't let you use other people's money to pay your debts. Slowly, I walked closer towards the door. Pero bago ko pa man mahawakan ang siradora, nagsalita si Daddy na siyang nagpatigil sa akin. You committed it, be responsible for it. "Alam mo bang isang tawag ko lang sa mga tauhan ko ay kukunin nila ang anak mo na matagal mo ng itinatago sa akin?"

Naka ngiti pa nga siya na para bang hindi nauunawaan ang mga kaganapan. Samantalang ako gustong bumalik ng Pilipinas.. Gusto kong balikan ang taong laman ng puso ko magpasa hanggang ngayon. Am I being selfish towards sa feelings ng anak ko? "Have patience with Daddy, Mommy. He has been alone and lonely for a while." Ngumiti na lang ako dahil magiging sinungaling lang ako kapag ibinuka ko ang labi ko. Wala naman kasi kinalaman ang Daddy niya sa kalungkutan ko.

Nagtama rin bigla ang mga mata namin. "Anong anak 'yung pinagsasasabi mo? I'm just learning, okay? Tsaka anong kalaro? Tatlo na nga silang sabay-sabay na lumabas at sabay-sabay ding lalaki, kukulangin pa ba sila sa kalaro?" Tumawa s'ya. But suddenly, his voice filled with a quiet pride, a pride that belied the weight of the responsibility he carried. "I'm learning to be a father. Although, I'm still not sure how I'm going to teach them to play catch. Maybe I'll just have to settle for teaching them to play with their toys."

Sa ngayon pakakasalan ko muna ay ang business. “You need to build your own family, anak, kasi hindi mo naman kami kasama. Mahirap mag-isa. At saka nag-iisa ka lang diyan, we failed to give you siblings kaya bumawi ka na lang sa mga anak,” kinindatan ako ni Dad. Natawa ako sa ginawa niya. “Siyempre, Dad, mana ako sa ‘yo, eh.” “300 million sperm cells, you are lucky, so you give what we requested sana,” may halong biro na sabi ni Dad kaya’t hindi na natigil ang pagtawa ko.

Napaiyak kaming dalawa. "You did a great job, daddy. You're a selfless father. You're the best dad in the universe." Tumawa siya. "You're the best daughter, hija. Kahit paano mapapanatag na ako kapag nawala na ako sa mundong 'to." "Dad! Pinapalungkot mo ako..." "Lahat naman tayo papunta doon. Alam mo namang matanda na ang daddy." "May sakit ka ba na hindi ko alam? May taning na ba ang buhay mo?"

"Pero wala ka sa mundong ito kundi dahil sa amin!" "Sino bang may sabing buhayin niyo ako!" Hindi ko napigilang mapagikbi sa sinabi nito, ang sakit sakit lang ang gusto ko lang naman ay kahit na minsan ay maramdaman ko ring mahalin ng mga magulang. Umiiyak na pinatay ko ang tawag, Maybe if my grandmother is still alive hindi akong maging gaganito, I choose to be well know in industry para mapansin nila ako.

“I’ve been a very very big disappointment. Not just to myself but also to my daughters. Nang iwan ko sila at talikuran ay naghirap sila. Nagugutuman sila habang ako… habang ako namimigay ng pagkain sa mga taong hindi ko naman kaano-ano. Masyado akong kompyansa sa ‘king sarili. “For my… fifty seven years of living in this earth, I know I never fail anything as the mayor. But there is one thing that I fail the most. And that is to become a father.” A lone tear dropped on his cheeks at kitang-kita ng lahat yon dahil naka-flash sa malaking screen ang mukha niya. “I failed to be a good father to my children. I failed to be there when they needed me the most. And then years later, I met my eldest.

Nanginginig ang kaniyang labi pero nagawa niya pa rin ang magsalita nang tuwid. "You're a single mother. Walang kinikilalang ama ang kambal mong anak, that's why they approached me and asked me to become their father." Naramdam niya ang pamumula ng pisnge dahil sa magkahalong kaba at kahihiyan. "Sir, puwede bang tigilan mo ako sa mga biro mo?! I know that you're a jerk but this is not something you could make fun with. At nasa trabaho tayo, hindi mo ako puwedeng laru-laruin dahil lang bored ka!"

ngumiti ito ng pilit, "—lie to everybody Mae, but not to a father." Pagkadinig ko sa sinabi nito, hindi ko mapigilan na mapahikbi, humagulhol nang walang puas. "Halika, anak," giniya nito ang ulo ko pahilig sa balikat nito. Inakbayan akong tinapik tapik ang balikat ko. "Mae, I am a father, I know when my child is sad or happy, so even if you don't say anything, a father will feel it."

Huminga siya ng malalim kalaunan at tumango. “Yeah. To be honest, I still can’t believe what I’ve heard. Since I was young, I felt alone. Walang pamilya. Walang nagmamahal. Walang nag-aalala. Walang may pakialam. Because that’s what Dad made me feel. I don’t know how to believe what he said or if I can believe it.” Tumigil siya at tumingin sa mga mata ko. “Will you be mad at me if I told you that I still can’t give dad a chance after I heard what he said to you?” mahinang tanong niya.