Isang magandang umaga, may ilang mga pangarap na tumatak sa akin na talagang puno ng simbolismo at emosyon. Kadalasan, ang tubig ay lumalabas sa mga panaginip ko sa iba't ibang anyo at senaryo. Isang pangkaraniwang uri ng panaginip ay ang paglangoy sa isang malinaw at maaliwalas na dagat. Hindi lamang ito isang senaryo ng pagpapahinga, kundi tila isang simbolo ng pagninilay at pagtakas mula sa mga stress ng buhay. Sa bawat paglangoy, ramdam ko ang malayang daloy ng tubig na tila nagdadala sa akin ng mga alaala at pag-asa, kaya naman kadalasang nagiging dahilan ito ng pagkamangha at pagkakaroon ng bagong pananaw. Kakaiba ang pakiramdam na sumisid sa kinakabahang mundo at sa ilalim ng tubig, tila ako ay nasa ibang dimensyon, kung saan ang lahat ng alalahanin ay unti-unting nawawala. Kung gagawin kong simboliko, tila ang tubig ay nagrerepresenta ng aking mga damdamin - minsan maaliwalas, minsan ay nag-aalimpuyo.
Ang isa pang senaryo na madalas kong maiisip ay ang pag-ulan. Sa mga panaginip, kapag umuulan, nakikita ko ang kanilang likha at nararamdaman ang malamig na tubig sa aking balat. Parang ang mga patak nito ay naglalarawan ng mga alalahanin at mga pagbabagong nagaganap sa akin. Ang pag-ulan sa aking mga pangarap ay madalas nakapagbibigay ng pakiramdam ng pag-renewal at paglaya. Isang pagkakataon ito na nagtuturo sa akin na kahit na ang pinakamasalukuyan at mahihirap na mga sandali, may pag-asa at bagong simula. Kaya, may mga pagkakataong kapayapaan ang dulot nito - ang pag-iyak ng kalikasan ay nagsisilbing isang tagapaglinis ng kaluluwa, na nagbibigay sa akin ng pagkakataong muling magsimula at harapin ang mga pagsubok na darating.