Sino Si Don Tiburcio の小説・ストーリー

He is the face of Hacienda Escobar and he made it the sole living paradise on Earth. Bigla siyang natauhan at napabalik sa huwisyo nang biglang may kumalampag na yero, kasusunod nun ay ang sigaw ng isang may edad na lalaking tumatakbo. "Senyorito!" Paulit-ulit na hiyaw ng isang trabahante kaya napakunot siya ng noong lumingon sa gate ng mansyon. May kalayuan iyon pero dahil sa linaw ng kanyang mga mata ay nakikita niya na si Tibursio ang tumatakbo, may talukbong ng malaking plastik.

Torre. “LOLO!!” Sigaw ni Sico at Rico at kumaripas ng takbo papunta kay Don Francisco. “Mga apo!! Lolo misses you so much!!” “We miss you too, lolo.” True enough. Malakas pa ang Don dahil nabuhat pa niya si Sico at Rico na parang wala lang. “The Great Don Francisco Shein is here. It’s an honor to see you.” “Lolo has a gift for you. You want to see it?” sabi ng don sa mga bata, inignora ang sinabi ni Mr. Torre.

He gulps, he sees the anger in his grandfather's eyes. Gildo Silvestre, widely known as “Don Vecchio,” is a seasoned mafioso leader in his sixties. Born and raised in the heart of an Italian-Filipino community, Don Vecchio grew up surrounded by the culture and traditions of his heritage. Silvestre's family possesses a commanding presence, exuding an air of authority and wisdom. He is a shrewd and calculating individual, known for his keen strategic mind and ability to maintain control in the face of adversity.

Gumilid ako upang lagpasan siya ngunit muling napahintong hawakan niya ang braso ko. “Don’t tats my birdie, Tiburcio! Wala na tayong dapat na pag-usapan pa. Binigyan na kita ng pagkakataon na magpaliwanag sa akin. Minahal kita ng buo, buong-buo, full moon! Pero mas pinili mo pa rin ang half moon na iyon! Kaya wala na tayong pag-usapan pa. I already mob on prom you. I hated you already. I can’t do dis anymore-”

Pagkasara pa lang niya ng pinto ay nag-unahan nang pumatak ang luha mula sa kanyang mga mata. Wala talaga itong kasing lupit at talagang napakawalang puso talaga nito. Kung siya lang ang tatanungin ay gusto na lang sana niyang umalis sa bahay na iyon para matapos na ang lahat ng paghihirap niya pero paano niya iyon gagawin? Napakabait ni Don Lucio at ni hindi niya pa nababayaran ang utang na loob niya rito. Hindi na siya lumabas pa ng kanyang silid ng araw na iyon at nagmukmok na lamang doon. ~~~

Isang malaking check para sa araw na ’to: Nico is officially going down, at si Don Alberto naman ay kulang na lang ay mag-evaporate sa hiya habang pinapagalitan ng Chairman. “You look very satisfied, Mrs. Del Fierro,” paos at baritono ang bating sumalubong sa akin nang makapasok kami sa loob ng private underground elevator. Lumingon ako kay Santi, raising my chin while adjusting the strap of my luxury clutch. “Siyempre naman. Sino ba namang hindi masi-satisfy? Nakita mo ba ’yung mukha ng pamangkin mo kanina? He looked like a puppy that just realized his chew toy was actually a live bomb.”

“What a coincidence, Mr. Villalobos!” Pilit lang ang naging ngiti sa kanila ni Nicolas. Muli silang iniinvite ni Rico na sa kanila na sumabay, ngunit mariing tinanggihan iyon ni Nicolas na nag-iwas na sa kanila ng tingin. Doon pa lang naalala ni Nicolas kung sino ang isang lalaki na kasama ng kanilang grupo. Si Zachary Bianchi Doherty, pamangkin ng Governor ng Benguet na si Giovanni Bianchi.

Tama? Kaya siguro nakita niya si Butler Hilton na lumabas ng mansion ni Don Facundo kanina. Si Don Facundo na bihasa sa larangan ng negosyo at bumuo ng sariling sa pangalan niya sa buong mundo. Habang si Butler Hilton naman na isang illegitimate child ng mga Monteverde subalit hindi nito nakuha ang buong kompanya bagkus nakakuha lang ng kakarampot na shares sa kompanya at kanang kamay ng Lolo nila. Isa rin sa tumulong kay Kuya Alejandro sa pagasikaso ng kompanya—mukhang posible ngang nagkampihan ang dalawang matanda upang gawan ng masama ang pamilya niya.

"Ano'ng ginagawa ng pinakamakapangyarihang Private Military Contractor sa Asya sa isang maliit na charity event? Bakit siya magtatapon ng limang bilyon para sa isang palubog na pamilya?!" Nang marinig ang pangalan ng lalaki mula sa mga bulungan, tila binuhusan ng kumukulong asido si Don Arturo sa gilid ng entablado. Namutla ang matandang bilyonaryo. Nanlaki ang mga mata nitong nakatitig sa lalaking naglalakad palapit. Ang matapang, arogante, at malupit na Don Arturo ay biglang nanginig na parang isang basang sisiw.

seryoso kong sagot habang nakatitig sa puting kisame. Ang matandang ‘yon. Ang taong ‘yon ang dahilan kung bakit may mga alaala akong nakalimutan. Si Tiburcio ang naghasa sa akin upang gumawa ng mga krimen. Ginamit niya ang pagkamuhi ko sa mundo upang pumatay ng tao. ‘Alucio Yu Tiburcio Alfonso’—The Godfather of Crimson Brotherhood.