Sino Si Hermana Penchang

ni Khealie na umalis at suwayin ang mga magulang sa sapilitang pagpapakasal nito sa kaniya at sa lalaking hindi niya naman mahal. Sa kaniyang pag-alis ay hindi sinasadyang magka tagpo ang landas nila ni Cloud na siyang naging daan niya upang tigilan na siya ng mga magulang niya sa pwersahang pagpapakasal nito sa anak ng isa sa mga investors ng kaniyang ama. "Hindi ko sukat akalain na ang babaeng noon ay nag mamakaawa lamang na pakasalan ko ay siya palang makakatuloyan ko, hindi ako makapaniwala." madamdaming sambit ni Cloud. tanging matamis na ngiti lamang ang ibinigay ni khealie sa kaniyang asawa. Sino nga ba naman ang mag aakala na tototohanin pala nilang dalawa ang kasal na dapat sana ay palabas lamang kagaya nang napag kasundoan nila bago ang kasal.

Vela Dominica run away on the day of her wedding. Wala siyang pakialam kung magalit ng husto ang kaniyang mga magulang sa naging desisyon niya. Basta ang importante, hindi matuloy ang kasal. Dala ng desperasyon na makatakas sa mga tauhan ng ama niya, sumama siya sa kaniyang boyfriend. Akala niya nakatakas na siya sa bangungot ng kaniyang buhay subalit hindi niya inaasahan na ang lalaking mahal niya ay isa pa lang kinakatakutan na mafia boss. She hates ruthless people, deadly weapons, and dangerous lives. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana dahil kung sino pa ang kinasusuklaman niya ay doon pa nahulog ang loob niya. With her innocent, alluring body and enchanting beauty, will she be able to soften the heart of the ruthless mafia boss? Will she be able to embrace his darkness until the end, or will she choose to leave him behind?

Isabela? Caroline? Patricia? Vivian? Nakasubsob si Enrique sa gitna ng puting satin sheet at tinitigan ang blonde na may umaagos na buhok na natutulog sa tabi niya, pero wala siyang ideya kung sino ang babaeng iyon... Na para sa kanya ay normal lang, dahil tuwing gabi ay iba ang babae. nakahiga sa kanyang kama. Si Enrique ay isang batang bilyonaryong CEO na palaging nasa kanyang mga kamay ang lahat ng gusto niya... Mga mansyon, magagarang sasakyan at maging ang mga babae. Ang malamig, sarado at ganap na brutis na lalaki ay namumuhay sa isang madilim at mapanglaw na buhay na sarado sa sarili niyang mundo, ang hindi niya inaasahan ay ang isang matamis na yaya na may magandang kalooban at mapang-akit na ngiti ay magpapabaligtad sa kanyang buong mundo.

"If happy ever after did exist, why do married couples split apart?" The same question Andrea Bartolome had in her mind when things between her husband, Mike Villaflor, started to be wrong. Her life with her husband is almost perfect. A doctor herself married a public school teacher; both of them are professionals in different fields. Sapat ang kinikita nilang mag-asawa para bigyan ng maayos na future ang anak nila. Yet things perceived to be almost perfect need to overcome an obstacle. Nagsimulang magkaroon ng lamat ang relasyon ni Andrea kay Mike when she started to doubt her husband having an affair with another woman. Sino nga ba ang kaisa-isang kontrabida ng mga mag-asawa kung hindi mga kabit lang naman. And that is something Andrea has been struggling with. Because of her desire to protect her family, how would a legal wife make a win over the mistress?

“Pakasalan mo ako!” lasing at wala na yata ako sa hulog habang namunungay ang aking mga matang nakatitig kay Omeng, my body guard/ secretary. Ito lang ang paraan ko para matigil na ang kalokohan ni Mommy. Gusto kong galitin si Mommy, makaganti man lang ako kahit paano sa ginawa niyang pag iwan sa amin ni Daddy fifteen years ago. Alam kong manggagalaiti si Mommy kapag pinakasalan ko ang isa sa mga tauhan ko. Sakto si Omeng, my body guard secretary. Hah, sino bang magulang ang matutuwang magoakasal ang anak nya sa isang hampas lupang gaya ni Omeng? Pero bakit ang yabang ni Omeng? Bakit parang unti unti, ako ang nalulunod? Bakit parang habang tumatagal, sarili ko na ang pinaparusahan ko sa pekeng relasyon naming ito ni Omeng?

It's been 8 years since they last saw each other. It was way back when they're senior high school students. Sa muli nilang pagkikita, akala nilang dalawa ay muli silang makakapag-usap at maibabalik ang samahan nila tulad noong nasa high school pa sila. In the end, as soon as they finally saw each other, one of them immediately forgets about the other. Lahat, lahat ay nakalimutan. Ang nakaraan, ang saya at lungkot, maging ang takot at poot. Ang lahat ng napag-usapan, kabilang ang kanilang pangako. "You... Ikaw 'yan 'di ba?! Amiel?! Ano ba'ng na-" "W-Who are you? Italy... Sino 'to?" Lahat ay nasira dahil lang sa isang car accident. What will they do now? Ano ang maaaring gawin ni Kayden upang maalala siya ng dating kaibigan? At may pag-asa pa nga bang maalala siya ni Amiel? O tuluyan na niyang makalilimutan ang lahat?

"I'm a billionaire. I own several enterprises and tons of money. Hindi ako makapaniwalang ginawa niya akong bayarang lalaki." Nagngingitngit at hindi makapaniwalang tinitigan niya ang perang iniwan ng dalaga. "And am I really only worth 150 pesos?!" lalo pa siyang nainis. Kayde Guijo has it all-looks, money, and power. For him, women are just past time, and love is a word he doesn't even bother to spell. Pero nagbago ang lahat nang makilala niya si Bambi Tubiano-isang brokenhearted woman na nagkamaling isipin na isa siyang call boy matapos ang isang one-night stand. At ang mas masakit? Iniwanan pa siya nito ng bayad! Sanay si Kayde na siya ang nang-iiwan. Pero ngayong pride niya ang tinamaan, handa siyang ipakita kay Bambi kung sino talaga siya... kahit pa sa prosesong ito, baka siya mismo ang matutong magmahal.

Cuando sufrí un ataque agudo de apendicitis, mis padres, mi hermano y mi prometido estaban ocupados celebrando el cumpleaños de mi hermana menor. Llamé una y otra vez desde la puerta del quirófano, buscando que algún familiar firmara el consentimiento para mi operación, pero todos colgaron sin piedad. Mi prometido, Gabriel Gómez, me envió un mensaje después de rechazar mi llamada: "No hagas berrinche, Sofía. Hoy es la fiesta de mayoría de edad de Luna. Hablemos después del banquete." Apagué el celular y firmé el consentimiento quirúrgico con calma. Era la novena y noventa vez que renunciaban a mí por Luna Ramos. Así que esta vez, soy yo quien renuncia a ellos. Ya no me duele su favoritismo. Al contrario, comencé a obedecer cada una de sus peticiones, sin cuestionar nada. Todos creyeron que por fin me había vuelto sensata. Nadie imaginaba que en realidad, me estaba preparando para desaparecer para siempre.

Mi matrimonio con Dante, el heredero Moretti, estaba destinado a ser una unión de poder, una alianza de imperios. Pero para mí, también era algo real. Entonces, mi hermana adoptiva, Clara, apareció en la fiesta. Llevaba puesta su chaqueta de cuero hecha a la medida, montada en su preciada Ducati, y me miró directamente con una sonrisa burlona. —Dante dice —ronroneó—, que estas preciosidades me sientan mejor a mí que a ti. Mi sonrisa se congeló. Dante la subió a un avión con destino al extranjero tan rápido que fue como si nunca hubiera existido. Cinco años después, la noche antes de nuestra boda. Lo encontré mirando fijamente el diseño de nuestros anillos de boda. Él había cambiado el grabado. El «Amor Aeternus» (Amor eterno) había desaparecido. En su lugar estaba: «Mea culpa, mea maxima culpa». Mi pecado, mi mayor pecado. Me quité el velo en ese mismo instante. —La boda —dije con voz gélida— se cancela.

El día de mi boda, mi hermana menor regresó al país de improviso. Mis papás, mi hermano y mi prometido me dejaron sola y se fueron al aeropuerto a recibirla. Mientras ella subía a sus redes una foto grupal, presumiendo que todo mundo la adoraba, yo marqué una y otra vez: me colgaron todas las llamadas. El único que contestó fue mi prometido: —No hagas un drama; la boda se puede volver a celebrar. Ese día me convirtieron en el hazmerreír de la boda que tanto había esperado. La gente señalaba, se burlaba, y yo tragué en seco. Respiré hondo, arreglé todo yo sola y, en mi diario, escribí un número nuevo: 99. Era la decepción número noventa y nueve. Entendí que no iba a seguir esperando su amor. Completé la solicitud para estudiar en el extranjero y empaqué mi maleta. Todos creyeron que, por fin, me había calmado. No sabían que ya me iba.