Filter By
Updating status
AllOngoingCompleted
Sort By
AllPopularRecommendationRatesUpdated
Tu hijo, mi adiós

Tu hijo, mi adiós

Cuando fui al hospital para verificar si el cuarto intento de fertilización in vitro había sido exitoso, vi a Francisco Gutiérrez —quien supuestamente estaba de viaje de negocios— ayudando cuidadosamente a una joven y hermosa chica a salir del sección de ginecología y obstetricia. La chica tenía el vientre tan abultado que parecía estar a punto de dar a luz. Francisco solo se desconcertó por un instante, antes de proteger a la chica detrás de él. —Laura, nuestra familia necesita un hijo para continuar el linaje. Cuando nazca el bebé, volveremos a ser como antes. Escuché claramente la determinación en su voz, y le sonreí diciendo que estaba bien. Ante su mirada sorprendida, guardé silenciosamente mis resultados médicos. El día que la chica dio a luz, dejé un acuerdo de divorcio y me alejé de él para siempre.
Short Story · Romance
25.1K viewsCompleted
Read
Add to library
Después de donarle el hígado a mi novio, supe que fue su venganza

Después de donarle el hígado a mi novio, supe que fue su venganza

Mi novio fue diagnosticado con cáncer y necesitaba un trasplante de hígado. Cuando supe que yo era compatible, no dudé ni un segundo en aceptar la operación. Me extirparon dos tercios del hígado. El dolor era insoportable, pero en cuanto recuperé la conciencia, corrí a ver cómo estaba él. Frente a la puerta, escuché su conversación con un amigo. —Eres un genio, Javier. Nadie más podría idear una forma de venganza tan cabrona. Javier Morales soltó una risa burlona. —Si no fuera porque no quería armar tanto escándalo, hasta le habría quitado un riñón solo por diversión. —Por su culpa, Elena fracasó en el examen de ingreso a la universidad y tuvo que irse al extranjero. En un mes regresará, y en ese momento me despediré de Lucía para siempre.
Short Story · Romance
2.0K viewsCompleted
Read
Add to library
ISTRI 365 HARI

ISTRI 365 HARI

"ASTAGA! BAGAS LIAT! GARISNYA DUA!" Teriak Kara sambil gemetar menatap test pack ditangannya. Bagas berlari menerobos masuk ke kamar mandi dan merampas test pack yang ada di tangan Kara. Ia terpana seketika. "Tamat Kita Kar!" Satu tahun yang lalu Bagas dan Kara yang sama-sama terancam akan dijodohkan oleh orang tuanya masing-masing, sepakat untuk melakukan nikah kontrak saat mereka sedang sama-sama melakukan solo traveling keliling Eropa. Bagas 30 tahun yang merupakan calon Presiden Direktur sebuah Perusahaan properti terkemuka terancam akan kehilangan posisinya jika tidak segera menikah. Dan Kara 28 tahun seorang penulis platform online profesional juga terancam akan dinikahkan dengan pengusaha batu bara karena hutang ayahnya yang tidak mampu mereka bayar. Bagaimana kelanjutan pernikahan palsu tanpa cinta yang dijalani keduanya? Akankah berakhir bahagia? Atau masing-masing dari mereka akan menemukan cinta diluar kehidupan pernikahan mereka?
Romansa
1015.0K viewsCompleted
Read
Add to library
No hay última oportunidad

No hay última oportunidad

La noche que le declaré mi amor, mi novia no podía parar de llorar. Decía algo sobre haber visto el futuro y que necesitaba que hiciéramos un pacto. —¿Por qué? —le pregunté. Ella respondió: —No recuerdo bien, solo sé que en el futuro me arrepiento mucho. —Rafael, pase lo que pase en el futuro, ¿me prometes que me darás tres oportunidades? ¿Sí? Claro que se lo prometí. La amaba profundamente. Pero con el tiempo, ella pareció olvidar por completo aquella promesa. Hasta que la vi meterse con su asistente y entonces empecé a entenderlo. En el momento exacto en que firmé los papeles del divorcio, una voz conocida resonó en mi mente. Era la Lorena de diecinueve años. Lloraba, suplicando: —Rafael, me lo prometiste que me darías tres oportunidades. ¿Verdad?
Short Story · Fantasía
2.1K viewsCompleted
Read
Add to library
Love Affair

Love Affair

Sandara
Sa edad sa 20 ay solo ng tinataguyod ni Aena ang nakababatang kapatid na lalaki na kasalukuyan pa lamang na nag aaral ng elementarya, bata pa lamang kasi sila ng pumanaw ang kanilang ama at hindi nagtagal ay nagkasakit naman ang kaniyang ina ng kanser at dahil wala silang sapat na pera upang ipagamot ito ay hindi nagtagal ay binawian rin ito ng buhay. Hindi rin siya nakapagtapos ng pag aaral dahil kinailangan niyang magtrabaho para sa kanilang magkapatid dahil wala silang aasahan kundi ang sarili niya, wala silang kamag anak sa lugar na iyon. Napadpad siya sa Maynila at doon nagkaroon ng trabaho bilang isang kasambahay, ngunit paanong ang pagiging kasambahay ang makakapagpabago sa kaniyang buhay. Paano kung sa hindi inaasahang pagkakataon ay mahulog siya sa lalaking may karelasyon ng iba? Handa ba siyang makiapid sa ngalan ng pag-ibig?
Romance
102.0K viewsOngoing
Read
Add to library
Mein Mann wählte die Adoptivtochter — ich ging fort

Mein Mann wählte die Adoptivtochter — ich ging fort

Damien und seine ehemalige Frau hatten sich vor fünf Jahren getrennt — ich heiratete ihn später. Als wir heiraten wollten, hatte er bereits eine dreizehnjährige Adoptivtochter namens Lily. Nach unserer Ehe zeigte Damien mir große Zuneigung, während ich Lily stets wie meine eigene Tochter behandelte. Auch wenn sie mir ab und zu Feindseligkeit entgegenbrachte, schenkte ich ihr keine Beachtung. Solches Verhalten ist für ein junges Mädchen verständlich. Als mein Vater versehentlich von einem Auto getroffen und im Wachkoma blieb, hörte ich zufällig ein Gespräch zwischen Damien und seinem Assistenten mit. „Chef, ich verstehe es nicht — warum blockiert du die Schädeloperation?“, fragte der Assistent verwirrt, „Die Ärzte gehen davon aus, dass er sich erholen kann. Warum hältst du dich an eine konservativ Behandlung fest?“ „Er darf nicht aufwachen“, sagte Damiens mit gedämpfter Stimme. „Er hat Lilys Gesicht gesehen.“ Ich presste meine Hand fest über den Mund, sodass die Fingernägel tief in mein Fleisch drangen. Lily war die Adoptivtochter von Damien und seiner verstorbenen ehemaligen Frau Sarah. Sarah starb, als sie Damien rettete — aus diesem Grund zeigte er Lily stets eine Mischung aus Schuldgefühl und völliger Nachsicht. Damien fuhr fort, seine Stimme klang unendlich wirr und zerrissen. „Aber Lily hat es nicht absichtlich getan! Sie ist erst 13 Jahre alt — einen Eintrag im Strafregister würde ihr Leben ruinieren. Sarahs letzter Wunsch war, dass ich Lily betreute und sie gesund und unversehrt erwachsen ließ. Ich kann sie nicht allein lassen.“ Der Assistent schwieg einige Sekunden. „Was passiert mit deiner Frau?“ „Ich werde ihr alles entschädigen“, sagte Damien mit sanfterer Stimme. „Ich schenke ihr ein wohlhabendes Leben und sichere für ihren Vater — der bei dem Unfall verletzt wurde — das größte Private zimmer sowie die besten Pfleger. Die Kosten spielen für mich keine Rolle.“ Mein Herz sank tief. Weil du dich Sarah und Lily schuldig fühlst, opferst du meinen Vater? Mit zitternden Händen sicherte ich die Aufzeichnung und bat meinen Anwalt, die Scheidungsvereinbarung vorzubereiten. Als ich schließlich spurlos verschwand, verlor der einst mächtige Geschäftsführer die Fassung.
Short Story · Liebesroman
1.1K viewsCompleted
Read
Add to library
Divorcée et remariée après 3 ans d'indifférence :  ses larmes tardives

Divorcée et remariée après 3 ans d'indifférence : ses larmes tardives

Ne trouvant plus d'échappatoire, Chloé Dumont a donc passé un accord avec la mère de Lucien Bernard. Elle a fini par épouser Lucien. Pendant trois ans de mariage, Chloé était douce, obéissante, supportait tout sans jamais se plaindre. Elle est allée même jusqu'à aider Lucien — paralysé des jambes et au caractère explosif — à se remettre debout. Elle pensait naïvement qu'ils pourraient continuer à vivre ensemble, malgré tout. Mais c'était sans compter sur le retour de Jeanne Laurent, la femme qu'il avait toujours aimée. Un jour de pluie torrentielle, sans une hésitation, il l'a abandonnée, trempée et misérable, pour aller chercher Jeanne. Par la suite, il a inventé un déplacement professionnel… alors qu'il emmenait Jeanne à un concert. Pire encore, il l'a ramenée chez eux, flirtait ouvertement devant Chloé… Déçue encore et encore, Chloé a fini par prendre une décision : divorcer. ... La prochaine fois que Lucien recroisait Chloé, c'était à une soirée mondaine. Son ex-femme — autrefois terne et insignifiante — portait une robe de haute couture, elle était rayonnante, gracieuse, d'une élégance à couper le souffle. Mais ce qui le rendait fou de jalousie, c'est qu'elle ne le regardait même plus. Elle souriait à un autre, riait doucement dans ses bras. Il l'a coincée dans un coin de la salle, le regard noir : « Chloé, qui t'a permis d'être avec un autre homme ? » Elle l'a giflé sans hésiter : « C'est qui ce chien qui me colle ? Dégage, ou je porte plainte pour harcèlement sexuel ! » ... Chloé déménageait dans un nouvel appartement et faisait la connaissance d'un voisin calme et bienveillant. Cet homme s'appelait Xavier Marchand. Il lui apprenait à faire confiance, à s'appuyer sur quelqu'un. Avec lui, elle devenait presque une enfant qu'on protège. À chaque obstacle, il était là, toujours présent, solide comme un roc. Leurs rendez-vous, ses déclarations, la demande en mariage, même les moindres détails du mariage… Xavier s'en occupait, tout était pensé pour elle. C'est là que Chloé comprenait : Être aimée, chérie, portée dans le creux de la main par quelqu'un… c'est ça, le vrai bonheur.
Romance
845.2K viewsCompleted
Read
Add to library
Amor indescriptible

Amor indescriptible

Llevaba ocho años casada con José García, durante los cuales él había llevado a noventa y nueve chicas a casa. Y, aquella tarde, la joven número cien estaba frente a mí. Me miró desafiante, antes de preguntar en dirección a él: —Señor García, ¿esta es tu esposa inútil? —Sí —respondió José con indiferencia, recostado en su sillón. Tras esto la joven se acercó a mí y me abofeteó desdén, mientras decía, riendo: —¡Esta noche escucharás lo que es una verdadera mujer! Y así fue. Pasé toda la noche en el salón, obligada a escuchar sus gemidos. A la mañana siguiente, como siempre, José me ordenó que preparara el desayuno. Pero esta vez, negué con la cabeza. Al parecer, él había olvidado que nuestro matrimonio era un simple acuerdo, un matrimonio por conveniencia… Al que solo quedaban tres días para llegar a su fin.
Short Story · Romance
2.0K viewsCompleted
Read
Add to library
La Reina Oculta

La Reina Oculta

La boda es en media hora, y la asistente de mi prometido, esta mujer, acaba de entregarme este papel. Regla número uno: Nada de contacto físico con él en público, a menos que él lo permita explícitamente. Regla número dos: La intimidad solo ocurrirá cuando él la inicie. Ella está obligada a satisfacer sus deseos al menos una vez al mes. Regla número tres: Él puede exigir lo que le corresponde en cualquier momento, en cualquier lugar, y ella no puede negarse. … Cuando terminé de leer el contrato completo de dos páginas, tuve que esforzarme para que la sonrisa no se me rompiera. Tragándome el fuego que me ardía en el estómago, llamé a mi prometido: —Marcus, ¿qué demonios es esto? ¿Cómo que «si él engendra un hijo, ella debe criarlo, sin importar quién sea la madre»?
Short Story · Mafia
1.0K viewsCompleted
Read
Add to library
Un Mango Fue el Final de Nuestro Matrimonio

Un Mango Fue el Final de Nuestro Matrimonio

A los siete años, papá llevó a casa a una mujer hermosa y fue ella quien me regaló una caja de mangos. Ese mismo día, mamá me vio comerlos con tanto gusto. Firmó los papeles del divorcio sin decir nada y, poco después, se lanzó del edificio. Desde entonces, el mango se convirtió en la pesadilla que me acompañaría toda la vida. Por eso, el día de mi boda le dije a mi esposo, Héctor Preciado, que si algún día quería divorciarse, solo tenía que regalarme un mango. Él me abrazó sin responder y, desde ese momento, el mango también se volvió su tabú. Cinco años después de casarnos, en Nochebuena, su amiga de la infancia dejó un mango sobre su escritorio. Ese día, Héctor anunció que cortaba toda relación con Violeta Sánchez y la despidió de la empresa. Y ahí sí creí, sin dudarlo, que él era el hombre indicado para mí. Hasta que, seis meses después, regresé del extranjero tras cerrar un trato de cien millones de dólares. En la cena de celebración, Héctor me pasó una bebida. Y, cuando ya me había tomado la mitad del vaso, Violeta, la mujer a la que había despedido de la empresa, apareció detrás de mí con una sonrisa provocadora y preguntó en tono despreocupado: —¿Está bueno el jugo de mango? Me giré para mirar a Héctor con incredulidad. Él apenas contenía la risa. —No te enojes —dijo—. Violeta insistió en que te hiciera esta broma. —No te di un mango, solo jugo de mango. Luego añadió, como si nada: —Pero, creo que Violeta tiene razón: que no comas mango es una manía tuya. —Mira lo feliz que estabas tomándolo hace un momento. Mi expresión se endureció. Levanté la mano, le arrojé el resto del jugo en el rostro y me di media vuelta para irme. Porque hay cosas con las que no se bromea. El mango no lo es. Y mi decisión de divorciarme, tampoco.
Short Story · Romance
1.9K viewsCompleted
Read
Add to library
PREV
1
...
3637383940
...
50
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status