Song Perfect Two Novels & Stories

Ang kanilang mga singsing ay kumikislap sa liwanag ng araw, tila paalala ng lahat ng sinumpaan nila sa harap ng Diyos at ng mga taong nagmamahal sa kanila. At doon, sa gitna ng katahimikan ng resort, sa init ng unang sinag ng araw, at sa tibok ng dalawang pusong sabay na tumitibok Nagsimula ang kanilang forever. At sa wakas, ang paglalakbay ng dalawang pusong minsang nasaktan ay natapos sa pag-ibig na tunay, sa pamilya, at sa walang hanggang pangako.

Nasisira na ang ulo! Tayo nalang dalawa. Tayo nalang magsama. Tayo nalang dalawa. Tayo naman talaga. Tayo na lang dalawa Tayo nalang mag sama. Tayo nalang dalawa. Tayo naman talaga. Kung iisipin mo. Di naman yun talo. Napatigil lamang ang aking pag-kanta ng nag ring ang aking phone kaya agad ko itong tiningnan.

Buti nga soundproof itong sasakyan kaya kahit bumirit ako ng malala ay hindi ako maririnig mula sa labas. "O yeahhh! O yeaaah!" With feelings na kanta ko, nakapikit pa. "Ako'y iniwan! Niloko! O yeaaah!" May pahead banh pa ako kahit sad song naman ang kinakanta ko. "Ikaw! Ikaw! O ikaw—" "What the hell are you doing?"

It's because I don't know Tell me so that I can hear your heart I think it can work if you hold out your hand But if the reason you hesitate is the same as mine Please come to me now Kinanta niya ang duet song kasama ang isang singer na lumapit sa kanya kanina para batiin kaming dalawa. How did we, how is this, how did the the two of us get to here? Across time, out of all these people as numerous as the stars Nakamasid lang ako sa kanilang habang kumakanta silang dalawa. Nae ma-eum sok nae nun gadeuk ontong geudae soboksobok ssa-yeoyo (Nae mam gadeuk geudae soboksobok ssa-yeoyo) Chaga-un sonkkeutkkaji sori eobsi ttatteutae jinabwa

"Iyong favorite ko..." The room was suddenly filled with silence. Until Kairos sang... # From the way you smile to the way you look You capture me unlike no other From the first hello, yeah, that's all it took And suddenly we had each other... And I won't leave you Always be true One plus one, two for life Over and over again

Pumailanlang ang malamyos na tinig ni Jodi na hindi niya nalayang nawala na pala sa tabihan niya nakihanay sa pila ng papasok sa entourage. Sa saliw ng awiting "Promises" ng Sponge Cola. Napaka ganda ng tinig ng kanyang kapatid bawat kataga nito ay tila ba bumabaon sa kanyang isipan at tumatanim sa kanyang puso. Nagulat pa siya ng marinig rin ang tinig ni Nikki, duet pala ang mag mommy at napakaganda rin ng tinig ng dalaga. Isa isang naglakad ang mga piling taong malaki ang parte sa buhay nila.

Tuluyan na 'kong napatawa habang iniimagine ang hitsura niyang nakanguso at nakatitig sa 'kin ng masama gaya nakasanayan niyang gawin. "What are you doing now? It's quite late already." "I'm just practicing our song," sabi nito na ang tinutukoy ay ang kanta ng Air Supply na 'Two Less Lonely People in the World'. Ito kasi ang themesong namin na lagi naming kinakanta kapag nalulungkot ako o kaya ay may hindi masyadong magandang nangyari sa school niya. "Can you sing it for me," request ko na siya namang ginawa niya.

Sabay na naglakad ang dalawa hanggang makatapat sa pari. Napalitan ang tugtog. Isang awiting may titulong Perfect For Me ang tinugtog ni Hanna. Kabang kaba si Cain. Nasa kalagitnaan na ang tugtog na kaniyang piniling tugtugin ni Hanna ngunit wala pa ang kaniyang bride. Natapos ang Perfect For Me at muling tumugtog si Hanna. Isang mala anghel na boses ang maririnig at tila umaalingawngaw sa glass palace. Sa bawat pagbigkas ng lirikong You're still the one ni Shania Twain ay tumatagos sa puso ng mga taong nakarinig lalong lalo na sa mga groom-ang mag-amang Cain at Luis.

Dahil ba sa nakakanta uli ako, o dahil sa isang bagay na hindi ko kayang tanggapin sa sarili ko. ~'Cause, baby, two is better than one There's so much time to figure out the rest of my life But I've figured out with all that's said and done Two is better than one, two is better than one~ Hanggang sa matapos ang kanta namin ay nanatili kaming nakatingin sa mata ng isat-isa..Walang kahit anong emosyon saamin, Hindi ko kayang ilarawan ang klase ng tingin niya katulad ng hindi ko rin kayang bigyan ng kahulugan ang nararamdaman ko..

Kinindatan niya ako eh. “Okay!” Sinet ko ang One Day by Matisyahu. Instrumental pa lang chineer na kaagad nila ako. “Heh!” nahihiyang pahayag ko at humarap sa TV. Nag-sway ako para mas damdamin ang beat ng instrumental. “Make sure, Rosie, hindi lalabas ‘yung dumi ng tainga ko ah!” biro ni Harvick. “Che! Hindi mo kasi nililinisan tainga mo!” singhal ko.