Spg Confession Novels & Stories

May tunog ng gilingan, halakhakan ng mga estudyante sa isang sulok, at marahang jazz music na nagmumula sa speaker. Nasa tabi ng bintana sila nakaupo. Maliwanag ang tanawin sa labas, pero tila ba mas malinaw ang pagkakaintindihan ng dalawa. “You never change,” ani Xyra habang pinagmamasdan ang hawak na tasa ni Ezekiel. “You still order the same Americano.” “Coffee is coffee,” tugon ni Ezekiel, kalmado pero may banayad na ngiti.

mataray din niyang sagot sa babaeng kaharap. "pinaimbestigahan ko ang pagkatao mo .Kaso zero result..,..hmmmm Why kaya??" taas kilay niyang sagot at nakacross arm pa to. "my background was confidential .Paano pa kaya kung malaman mo kung sino ako ..baka mas ma insecure ka!" baba taas ang pinukol na tingin ni Irish . "Why I should. !!! me ..No way!!!?" maarteng lumiyad ito at hinawi ang buhok patalikod.

tanong ng staff sa tabi ko. Tumango ako. “Yes. Let’s start.” Pagbukas pa lang ng ilaw, sunod-sunod na flashes ang bumungad sa akin. Huminga ako nang malalim. Kailangan kong maging diretso. Kailangan kong maging malinaw. Para kay Flora. Para sa anak namin. Ayaw kong lumaki siyang tinatago. “I called this press conference because I want to clarify everything,” panimula ko.

Magkatitigan sila at hindi inaalis ang tingin sa isa't-isa. "I've lost my faith in everything I couldn't believe in anything (when Lucy's left) Until I put my faith in you Is it a sin, is it a crime? (hindi man naging maganda at Tama ang una nilang pagkikita) To worship somebody all of the time? Anytime, I would do anything for you (hindi niya inakala na ang isang tulad niya ay mahuhulog sa isang tulad ni Izzy)

dagdag kong sabi. “Ay, sana all! But, mas masarap kapag araw—araw mong kasama, Apple. Katulad ng akin, kaya nga nagpasya akong mag—condo unit na para always nila akong uuwian. Kasi kung nasa bahay pa rin ako ng aking parents, nakahihiya na always pumupunta ang sugar daddies ko. Wala kaming privacy kaya sabi ko mag—condo unit na lang ako at kinausap nila ang parents ko, pumayag naman. Kaya ayon everyday ay happy ako. Everyday may pumapasok sa pussy ko!” masayang sabi ni Veronica sa amin.

Kita niya agad—‘yung hiya at pagkailang sa mukha ni Nicolas, halatang nagpigil ito buong umaga. “Bakit?” tanong ni Syrel, diretso, walang paligoy. Nagkamot ng batok si Nicolas. “Ahmm… kahapon, co-congrats sana kita. Kaso…” Suminghot siya ng hangin, nag-iwas tingin. “…kaso nakita kitang kasama si Prof.” Nanatiling walang reaksyon si Syrel—walang ngiti, walang pag-iwas, walang awang titig.

"I want to personally meet the admins of this group. Sila ang dahilan kung bakit buhay pa ako ngayon. Huhu." "No wonder kung bakit mas sikat ang ASF kaysa sa Alpas Confession Files. Balita ko 'yong mga sender do'n namamatay after sending their confessions." Kumunot ang noo ko nang mabasa ang huling comment. Alpas Confession Files? Namamatay ang sender nila pagkatapos mag-confess?

sabi sa amin ng pulis. “Paki-tawagan na lang po si cong. Siya po ang tutubos sa akin,” sabi ko pero bigla na lang silang tumawa. “Talaga ba? Nananaginip ka yata, bata.” “Busy si cong at ikaw, kilala ni cong. Maganda ka pero sa tingin ko naman ay nagsisinungaling ka lang,” sabi niya sa akin. “Ikaw ang bahala,” sabi ko sa kanya.

saad pa ni SPO1 Gardoza. "Damn it, wag mong sabihing lahat kayo dito ay tuta ng mafia boss na iyon," saad ni Glory. "Uhm, yeah, guilty," "Kumakapit ka sa patalim, SPO1, mag iingat ka, baka masugatan ka," "I'm wounded enough, but I know you're innocent too and I'm willing to help. I also know that you're pregnant and this is not a place for a child, so go now, you're free,"

Because only then she'd have her peace. "Alam mo, tama si Sophie," sabat ni Jospeh na nakaupo sa swivel chair sa kabilang bahagi ng mesa kung saan sila nakaharap. "May mga pagkakataong ibinibigay ng mga suspek ang kanilang full confession kapag nakakaharap nila ang biktima nila." "But still, that's dangerous," tutol ni Rob, bago sumulyap sa kanya.