Spg Confession Novels & Stories

Hindi ito lubos na makapaniwala lalo na sa kung anong serbisyo lamang ang binibigay ko sa kanyang ama. “Hindi ka nagsisinungaling?” tanong pa nito. “Wala naman ako rason para magsinungaling pa sa inyo. Kung sakali man na nasaktan ko damdamin ng mommy niyo ay hindi ko sinasadya, wala talaga anu man sexual na namamagitan sa amin ni Cong. Moran,” paliwanag ko na muli lumagok ng ladies drink. “Hindi pa rin ako kumbinsido at gusto ko mapatunayan mismo sa sarili ko.”

Agad naman ako nitong napansin kaya inihinto n'ya ang ginagawa. "Good morning!" Bati ko rito at ngumiti. "Good morning mah prend! Aga natin ngayon ah?" Aniya at ngumiti. "Kailangan ko kasing pumunta sa SPC ngayon. Alam mo na, malapit ng ma-release ang mga stories ko!" Nakangiting sabi ko at tumango naman s'ya. Napatingin ako sa ilang mga sasakyang pag-aari ni Sage ngunit kumpleto ang mga 'yon! Ibig sabihin ba ay nasa kwarto lang s'ya at ayaw akong kausapin?

What the hell? Alam kong dati pa man sinasabi ko lang na niloloko lang ako. Kaya dapat hindi ko na iniisip iyon. Na dapat hindi ako nagpapadala. Pero ang totoo, sa likod ng isipan ko tumatak iyon. A part of me believed his confession. He confessed in front of my parents! He resigned after that confession!

"Ah... Sige pa father Ben. Isagad mo!" "Pray and confess all your sins to me… habang sinasagad ko sa loob mo. Ang bawat pulgada ng makasalanan kong kasangkapan, ito ang tahanan sa puke mo, Bethel." Marahas na napaungol si Bethel habang malakas na binabayo siya ni Benedict mula sa likod. Napaikot ang mga mata niya at napaawang ang bibig habang nakalabas ang dila niya. Sa bibig na siya halos humihinga sa sobrang sagad at marahas na naglalabas-pasok sa p****k niya ang malaki at mahabang burat ng pari. Wala siyang makapitan kaya napasandal ang mga kamay niya sa nakalock na pinto ng maliit na confession booth.

tanong niya. Hindi ko 'yun kinumpirma. "Gamitin mo ang press conference para maglagay ng bitag. Kung mahuhuli natin ang kaaway ko roon, hindi ko na kailangang magpalipas ng dalawang linggo at magkunwaring plumber." Nagpakawala si Spencer ng maikli at mahinang tawa. 'Yun na yata ang naging kasiyahan niya. "Naiintindihan ko, boss. I will not fail you."

Hindi ako maaring magkamali. "Ikinagagalak kitang makilala, Katuray Singko. Pagpasensiyahan mo na si Governor Pindang. Ipakikilala kita sa aking mga kasamahan." anas nito. Malugod kong tinanggap ang pakikipagkamay sa mga taong narito. Halos lahat sila ay may tattoo na hugis telapia at may bungo sa gitna. Kailangan kong makuha ang loob ng mga ito. Mukhang mabibigat at malalaking tao ang aming kakalabanin. Kaya pala sobrang laki ng offer sa akin dahil hindi pala basta basta ang mga kakalabanin namin. Parang sumakit bigla ang aking ulo. "Bakit hindi mo ipakilala ang iyong sarili, Diego Montenegro?" anas ng matanda na ang ngalan ay Don Mariano.

Announcement: “Ms. Rodriguez has confessed. Charges will be filed.” Sophie screamed: “No! I didn’t confess!” Outside, reporters broadcast the “confession” live. Headlines exploded across screens. Jace roared, Zion trembled, Sophie collapsed. Her phone buzzed one last time. “See, Sophie? You don’t even need to speak. I’ll speak for you. And the world will listen.” Her vision blurred. The forged confession glowed on the screen. The officer’s footsteps echoed down the corridor, folder in hand.

nabungaran kong balita matapos lumabas mula sa banyo. Hinayaan kong nakabukas ang TV upang panoorin ang sinasabing special conference ni Spencer, ukol sa paratang naming pagkakasangkot nito sa nangyari kay ate. Malakas ang pakiramdam kong siya ang may pasimuno ng lahat. "Mula kaninang umaga ay hindi pa rin nagsasalita ang dalaga. Ngunit nakakagulat ang mga salitang sinabi nito ngayon-ngayon lang," naalerto ako sa narinig.

tugon ni Hugo, na pinikit ang kanyang mga mata. “Wala akong ginawang mali. Hindi mo masasabi sa kanila na tanggalin ako ng ganito." Alam niyang ang kahilingan ni Spencer ay magwawakas sa kanyang kapangyarihan, at wala nang paraan para makabawi."Ang iyong pag-uugali dito ay naging malinaw kung kaninong panig ka," sabi ni Spencer, ang kanyang tono ay walang pakialam.

“Who confessed first? Tirso, you?” Napasinghap ako at kunwaring natawa. Pero bago pa ako makapagsalita, bumulong siya. “You,” he whispered, low and dangerous. “Say it was you.” At kunwaring uminom ng tubig pero ang totoo bumulong lang. “I… I did,” mabilis kong sambit. Naramdaman ko agad ang pag-init ng pisngi ko. “Ako po… I confessed first.”