Novel & Cerita Spoken Poetry About Family Tagalog

Pfft. “Alright, big boy. Ba-bye na. Just behave there, okay.” “Opo.” Medyo may pagka-slang niyang sabi. 'Po' at 'opo' pa lang kasi ang alam niyang tagalog at 'yong iba ay hindi pa niya kayang bigkasin nang hindi nagkakabalintukan ang mga letra. “Okay. I love you. Give the phone to your Mommy ninang.” “Love you too, Mom.”

Napangiti ako sa sarili pero agad rin itong naglaho at napalitan ng mapait na ngiti sa labi nang maalala ko si mommy. Noong bata pa lang ako ay nagkaroon kami ng family vacation, kasama ko sina mommy at daddy pumunta kami sa isang sikat na resort, Isang gabi habang nilulublob ko ang aking mga paa sa tubig ng swimming pool ay bigla na lang dumating si mommy at sinabing, "Gusto mo ba matutong lumangoy Quinlee anak?" Nakangiting sabi ni mommy. "Opo mommy!" Masayang sagot ko.

montaire "Good evening everyone, Thank you for attending this beautiful party for my beloved son and for my beautiful and perfectionist daughter in law, I'm very grateful now because finally after 6 years this two are now engage" speech nito at nagpalakpakan naman ang iba dahil sa tuwa ng marinig yun hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko pero kahit papaano masaya din naman ko para sa kanila, hindi korin namalayan na umalis na pala si kyler sa tabe ko hindi narin siya makita sa paligid.

"O anong ulam ang gusto mo?" "Gusto ko ng tokwat baboy, akin ang tokwa sayo ang baboy" "Naku, ang buntis kong asawa, sige sige gagawa ako" "Thank you asawa ko" "Youre welcome asawa ko" "Mahal na mahal kita" "Ako rin, sobrang mahal na mahal kita, kayo ni baby" "Love ka rin ni baby" "Andito lang ako para sa family natin" "Magtutulong tayo asawa ko"

nasambit ko at sumenyas sa pag-iling. "I don't need to think, where I'm happy and not fake my happiness is not with my mother, you our my real family you made me feel the true love of family." wika ng kapatid ko tumingin pa siya sa amin. "Kuya.." sambit ng kapatid namin. "I will come with you, dad in the Philippines I really live there but, now I'm with you." wika ng kapatid ko at napangiti si daddy sa sinabi niya.

“Baka nakakalimutan mong pinalaki kita! Dugo at laman kita!” Huminto ako sa paglalakad. Dahan-dahan akong lumingon sa kanya. “Ang tunay na pamilya ay hindi nasusukat sa dugo,” sabi ko habang nangingilid ang mga luha ko. “Nasusukat iyon sa pagmamahal, pag-aaruga, at pagkalinga. At ang katangian ng isang ina ay malayong-malayo sa kung ano ka.”

"Ayt! Dos!" Napatili at palakpakan tuloy ang pamilya namin. Akmang bibitaw na ito ng yinapos mo sa batok at baywang at mas pinalalim ang pangsisiil sa mga labi nitong nanigas na yata! "Hindi ka talaga mapagkakatiwalaan kahit kailan," mahinang asik nito na pabirong ipinalo sa mukha ko ang dalang bouquet na ikinatawa namin ng pamilya ko.

Mariin kong itinikom ang aking bibig nang may kumawalang hikbi roon. “I'm sorry… I'm sorry… I'm sorry… Mommy sorry, mga anak… I love you two so much… and if you happen to know the truth, I will fully understand if you'll be mad at me. My love for the both of you won't change nor reduce… I hope one day, you'll find forgiveness in your hearts. I don't know if this will be the last—maybe it really is, I enjoyed so much with your company mga mahal ko. Kahit yaya ninyo lang ako, sobrang saya ko. Ang kulit-kulit ninyong dalawa, you Irie my princess, you are so sassy my love… manang-mana ka talaga sa ama mo…” bahagya pa akong natawa roon. “Please always love each other, and shower your father with

Tila ba may dumaan na lungkot sa mata ng aking ama habang sinasabi ang mga kataga na iyon. “ Tay, magbago man ang ikot o gulong ng panahon, ang pamilya ay mananatiling pamilya. Kadugo man o hindi. Dahil ang pagmamahal ay sadyang mananahan na sa kaibuturan ng puso natin. Masaktan man o magkaroon ng hindi maganda unawaan. A family will forever be family. " Makahulugan na sagot ko sa aking ama na siyang ikinatango nito sa akin at sabay na gumuhit ng isang patak na luha mula sa kanyang mga mata. “ Salamat anak, isa ka sa pinakamagandang biyaya na dumating sa buhay naming lahat.” Muling sabi ni Tatay kaya naman sinugod ko ito ng yakap na siyang ikanaganti naman ng huli.

L ove me like there’s no tomorrow Love me like I’m about to let you go Love me like we will fight every hindrance together Love me like this is our last chance on earth Every part of me belongs to you I love you, mi amor¹ Hanggang sa natapos ang kanta ay hindi na nawala ang ngiti sa mga labi ko. Sa kanya lang ako nakatingin, na parang wala nang ibang mga tao sa paligid. Hindi ko pa nararanasan ang ma-inspire sa isang tao bukod sa pamilya ko. Kung ito man ang feeling na ‘yon, ayoko nang matapos pa ang gabing ito.