Spoken Poetry Tagalog นิยาย & เรื่องราว

“Sparkling lights all over town Children's carols in the air By the Christmas tree A shower of shower of stardust on your hair.” @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO. Marami akong tagalog books and will update sooner. Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG]

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.

sabi ko "Edi magpakasal tayo ngayon din." bulalas niya, kaya agad ko namab siyang nahampas "Akala mo gano'n lang 'yon? Kahit kailan talaga." Nakita ko naman ang pag bungisngis niya. "Ikaw nagsabi na hindi pa tayo kasal kaya hindi ka uuwi dito. So I suggest na magpakasal na tayo para makabalik kana ulit dito."seryosong wika niya

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”

“Ninety-nine lang ang nand’yan.” His chuckles were music to my ears. “Nasaan ‘yong pang-isang daan? Hindi mo ako masasagot kapag wala ‘yon.” “Dahil special ka, may pasobra pa akong spoken poetry.” We both chuckled at that. “Let me hear it.” “Ayoko sa isa, dalawa, tatlo Mga isang daang tula siguro Ang babagay para kay Alekhine Alonzo…” He smiled amusedly when he heard his name.

Pinagalitan ko ang anak ko sa language namin at naiiyak na lang. "Pwede na ba siya pumasok, yeong-eona tagallogeueoleul jogeum haseyo. appaga dangsingwa daehwahaneun geos-eul bogo goelowohaji maseyo. appaga geuliwoyo. maj-ayo. yeong-eona tagallogeueoleul jogeum haseyo." tawag pansin ko sa mag-ama ko. (Speak english or a little tagalog, don't make your daddy suffer that he can talk you, you miss him, that's right, you should speak english or a little tagalog.)

Sinabi ng magandang babae na nasa stage gamit ang hawak niyang mic na, “Ladies ang Gentlemen, ako nga pala si Penny at ako ang magiging host ng Poetry League ngayong tao. Magbibigay na ako ngayon ng isang tema na pagbabasehan ng lahat sa paggawa ng kanilang mga poem. At ang sinumang makagawa ng pinakamagandang poem ay makakatanggap ng titulong Gifted Hibiscus Scholar! Dapat niyong malaman na ang titulong ito ay ang pinakamataas na parangal na matatanggap ng mga scholar at literati sa buong New World!” Tumingin si Penny sa kanilang paligid at sinabing. “Nasa gitna na tayo ngayon ng taglagas kaya ang magiging tema ng Poetry League ngayong taon ay tungkol sa Taglagas. Ang sinumang makakagawa ng

Artemis’ POV “I’ll learn how to speak tagalog po… I will treat you nicely… I won’t ever ask for anything po… just don’t leave… I won’t ask for anything po… I won’t ask for you drop me at school even if I want too… I’ll stop myself for wanting even more attention… I’ll stop myself from wanting to eat with you… Hindi na po ako magtatampo sa tuwing si Athena lang ang pinapagalitan mo… Huwag mo lang po akong iwan…” Parang pinipiga ang puso ko habang pinapakinggan ang sakit ng iyak ng anak ko. Ang sakit-sakit din na tinatago niya ang mga nasa loobin niya.