Family Spoken Poetry Tagalog Novels & Stories

“Pero si Daddy, talagang seryoso siya, pero hindi naman strikto. Sadyang tipid lang talaga siyang magsalita.” “Kagaya mo?” tanong ko sa kaniya na siya namang ikinangisi niya. “Kinda, pero ganoon din naman ang kapatid ko.” Napapansin ko rin na madalas ng nagsasalita nang Tagalog si Killian. Siguro ay unti-unti na siyang nagiging confident talaga sa Tagalog, pero nandoon pa rin kasi talaga ang accent, at parang hindi pa talaga siya sanay roon.

dila. makapagsalita wika pananalita lengguwahe tumahimik manahimik nasa dulo ng dila sasabihin na lamang masasabi na sana dila ng kampana dumila"All done sir, gagawa ako ng panibagong kopya ng mga nasirang files, gusto mo ba ng isa pang tasa ng kape?" "Uhm... Yeah" nakuha niyang sagot sa kanya.

"Obvious ba? Natutuyo na ang lalamunan ko sa kakahintay sa'yo rito!" "Sorry naman! Nag family asaran pa kami eh! May nakikita ka na bang karapat dapat?" "Anong karapat dapat? Mga natutunan mong salita it's kadiri!" "What? I'm a Filipino, of course magaling akong mag Tagalog! Ano? May nakita ka na ba?" ulit kong tanong dito. "Paano Ako makakakita kung ang lalamunan ko nga ay tuyo na! Umorder kaya muna tayo!"

magiliw na pakilala ng ginang saka siya niyakap nang mahigpit. "And this is my pogi pero masungit na dad, Oliver," pakilala naman ni John sa ama habang tinatapik sa balikat. "I understand you, anak. You think I cannot understand if you talk in Tagalog? Bakit mo sinasabi na pogi pero masungit ako?" tanong ng ama, na marunong pala mag-Tagalog ngunit may konting slang. "Hahaha... sorry, Dad. Magaling ka na pala mag-Tagalog ngayon," biro ni John.

Parang nahihiyang turan nito matapos kumalas ng pagkakayakap sa akin. Pero ang ikinapamilog ng mga mata ko ay ang narinig na pagtatagalog nito. "You speak tagalog fluently?" Mangha at di makapaniwalang tanong ko. Napangisi ito kaya lumitaw ang mapuputi at pantay pantay na mga ngipin. "Ofcourse, but not fluently. Mom always speaks tagalog you know. Talagang matututo kami even if we're living in the US." Sagot nito.

Ang galing mong magtagalog hindi halatang sa ibang bansa ka isinilang. "Because mom and dad always teach us Filipino dialect and even bisaya we also learn it. Like, gahi man kag ulo!(Matigas ang ulo mo), dili man ka kasabot( Hindi ka nakakaintindi). Asa man Ka padulong?(Saan ka pupunta?). And as her expression mom said "Ambot sa langaw pilay edad sa lamok" instead 'of I don't know.'

Alam KO marunong mag Tagalog ang akin Ama, gawa nang akin ina may lahi Filipino Ito Kaya madalas kausapin Ng akin ina ang ama KO SA pamamagitan Ng Tagalog, Kaya marunong mag Tagalog at makaintindi Ang Akin Ama, Bakit Ama bakit kailangan KO bumalik SA palasyo ganon pinaalis mo ko masaya na ko SA buhay KO masaya na ko SA semple buhay Meron AKO, 'Limang taon AKO nanahimik bakit kailangan gulohin ngayon, tanong KO SA akin Ama, hilam ang MGA luha KO SA akin Ama?

Bagama't naka-coat sila, madali niyang nakikita ang makapal nilang kalamnan sa dibdib. “Hello. Please pwede ba akong magpa-picture kasama ka?" sabi ng isa sa mga lalaki sa kanya sa Espanyol. "Tiyak," sagot niya, sa Espanyol din. Napagtanto niya na ang kanilang diyalekto ay medyo naiiba sa kanyang natutunan. Nahulaan niya na sila ay mula sa Espanya, habang ang kanyang pagsasanay sa wika ay batay sa diyalektong sinasalita sa Mexico. Gayunpaman, maaari pa rin silang makipag-usap nang malinaw.

seryosong wika ko “Pero, Mikay, hindi ka ba nag-aalala? Paano kung ipakulong nila ang kakambal mo? Isa pa, nagbanta kanina si Mr. Nathan Fulgencio na kapag malagay sa kahihiyan ang pangalan ng pamilya nila dahil sa kapatid mong si Zyra, ipapakulong nila siya. Hindi pwede! Anak, maawa ka naman sa kapatid mo. Ako na mismo ang nakikiuisap sa iyo, pumayag ka na para maikasal kayong dalawa ni Arif.” seryoso nitong wika Kitang kita ko na sa mga mata ni Mommy ang pagiging desperado. Hindi ko naman siya masisisi. Alam ko naman kasi na inaalagaan niya ang kapakanan ng pamilya namin

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.