Tagalog Poem About Family Novels & Stories

--- --- --- --- "Noong ipinanganak ka..." --- --- --- --- "May dalawang pamilya ang gustong kunin ka." --- --- --- --- Napakunot ang noo ko. --- --- --- --- "Ano?" --- --- --- --- "Ang pamilya ng Monteverde." --- --- --- --- "At ang pamilya ng iyong ina." --- --- --- --- "Pareho silang naniniwala na ikaw ang magiging susi sa kinabukasan nila."

“Mga kaibigan ko nga po pala.” “Magandang gabi po,” bati ng kanyang mga kasama na nakabuntot pala sa kanya. Muntik na niyang makalimutan ang kanyang mga kasama dahil sa sobrang pananabik sa pamilya. “Mga kaibigan ko nga po pala.” Pinakilala niya isa-isa ang mga kasama sa kanyang pamilya bago sila pumasok sa loob ng bahay. “Pangungunahan ko na kayo ha? Hindi kami mayaman kaya huwag kayong maghahanap ng mga kung anu-ano na meron sa mga mansiyon ninyo.”

Ngayon nagkaroon na ng sigla, at kinang. Sa nagdaan na panahon, ito na ang nahanap kong tahanan na akin na ngayong matatawag. "Being a family means you are a part of something very wonderful. It means you will love and be loved for the rest of your life." I smile to them once again, tinaas ko ang aking kamay saka kumaway sa kanila, before I say goodbye. Tapos nanaman ang kanilang pagdalaw, at sila ngayon ay muli na namang magpapaalam.

that would puzzle me again. I was being fooled again by my own family. Ops, They aren't my family. Dahil kong pamilya ang tawag sa kanila, hindi nila gagawin ang bagay na ito. To be Continue. M.J | MISSGORJUICE

Halos maluha luha kong sabi Napangiti siya, at sa unang pagkakataon, nakita ko ang ngiti niyang punong-puno ng kapayapaan. “ wag na nating balikan yun. Parte yun ng nakaraan natin para makita mo ang kahalagahan ng pamilya ayun siguro ang lesson na gusto sating sabihin ng buhay.” Malambinng at maunawain niyang sabi. Sa isip isp ko napakaswerte ko talaga sa asawa ko. Family Time

Ang presensya niya, matatag at malakas, ay nagpapaalala sa lahat ng sulit na ipaglaban—ang pamilya natin, ang pag-ibig na tumagal, at ang katotohanang nanaig sa wakas. Yumakap ang mga bata sa aming dalawa, ang tawa at ginhawa ay nahahalo sa luha habang mahigpit naming yakap-yakap ang isa’t isa. Ang unos sa labas—eskandalo, akusasyon, kaguluhan—ay parang milya na ang layo. Dito, sa sandaling ito, wala nang mahalaga kundi ang pag-ibig, kaligtasan, at pagkakaisa ng pamilya natin. Hinaplos ng labi ni Cairo ang noo ko, mahinahon at malambot. “We made it,” bulong niya.

Si Tatay Arman naman. Tango at ngiti lang ang sagot ko. Hindi ko kasi alam kung ano ang sasabihin ko. Nakakaiyak 'to, nakakataba ng puso. Marami na akong pamilya, hindi na ako nag-iisa. Ang laki na ng pamilya ko. Nakaka-overwhelm naman ang mga tagpong ito. Nawala lahat ng pangamba ko na baka hindi ako gusto ng pamilya niya.

Wala man siyang sabihin, parang may mensaheng nakatago roon. Parang masaya siyang makita akong masaya. Parang natutuwa siyang makita akong unti-unting nagiging bahagi ng kanilang pamilya. Napaiwas ako ng tingin. Biglang uminit ang pisngi ko. Napakasaya pala talagang maging bahagi ng isang pamilya. Hindi iyong perpekto. Hindi iyong walang problema. Kundi iyong pamilya na marunong tumawa kahit maraming pagsubok.

"Maganda at masarap sa pakiramdam nang may taos-pusong nag-aalaga sa'yo nang walang kahit anomang hinihinging kapalit." Nagpang-abot ang mga mata namin. Natigilan ako sa ginagawa at tinitigan siya nang mariin. Ang bawat salitang binibitawan niya'y parang may malalim na kahulugan. "I really admire how your family works together para lang makabuo ng isang masayang pamilya. Sana tayo rin sa hinaharap, simple lang pero masaya. Hindi ba?"

Aling Lordes, Mang Topeng, Kuya Karl, Hindi ko inasahan na sa mundong ito ay may mga tao na tulad niyo. Naging mabait kayo sa akin at inaruga na para bang kadugo ninyo. Doon ay aking naramdaman at naiintindihan ang kahulugan ng salitang “pamilya”. Ang mga aral at ang alaala natin ay babaunin ko saang sulok ng mundo man ako tumungo. Mahal na mahal ko kayo!