Spoken Poetry Tagalog Walang Tayo の小説・ストーリー

kundi dahil marunong na pala siyang magtagalog ngayon, ngunit medyo slang pa rin naman ang pagkakabigkas niya ng mga salita. "Wait... you know how to speak tagalog?" Gulat na tanong ko sa kanya na ikinatawa niya ng mahina. "Yes. My Filipino boyfriend is teaching me how to speak tagalog." Sabi niya na mas ikinagulat ko. Wow! Ang sabi niya pa sa akin no'n ay ayaw niya sa pinoy, tapos sa pinoy naman pala siya bumagsak ngayon HAHAHAHA kinain niya lang din ang sinabi niya.

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

Iling n sagot ko dito. Rinig ko ang mahinang pagtawa nito." Ganon lang talaga ang isang yon, hirap siyang mag-express ng sarili kaya pagpasensyahan mo na. " Nakangusong hindi naman na ako sumagot dahil wala din naman akong magagawa kung hindi magpasensya. Nagboyfriend ako ng topakin e.

Everything went peaceful as we dance slowly Lahat ng mga problema na nasa isipan ko ay nawala,all I can think about right now is him Him while he circle his arms on my waist, as he dance with me Hindi ko mapigilang amuyin siya dahil sa bango niya "Do you have a boyfriend Ayla?"he asked me softly I Shaked my head"I don't have sir" For the first time I did not stutter to answer him "Sinta, naalala mo pa? No'ng unang araw na magtagpo ang mga mata? Mga tala sa langit ay bumaba Tila'y liwanag mo'y nagbabadya Ng bagyo sa pusong pawala

Puny*wa talaga. "Ahem, paki tagalog Mr. I dunno who you are medyo b*bita kasi tong a**o na to eh, baka este di lang baka, di ka talaga naiintindihan nyan" singit ni Singkit. Mga puny*wa talaga ang mga hinay*pak na a**o eh no. Pwede naman ibulong na lang sakin kung ano pinagsasabi nung tao, kailangan talaga ipahiya pa ako. Mga a**o talaga.

Hawakan mo ang aking kamay Sabay tayong maglalakbay Sa mundong tawa'y walang humpay Sa mundong ako'y naghihintay~ Ohhh~ dalaga Sasama ka ba sa mundo na puno ng saya Sa mundo na walang sakit at hapdi Sa mundo na puwede kang umiyak~ Ohhh~ dalaga Sasama ka ba sa mundo na puno saya Sa pag ibig na tapat, sasamahan kita Sa mundo na malaya ka~

Artemis’ POV “I’ll learn how to speak tagalog po… I will treat you nicely… I won’t ever ask for anything po… just don’t leave… I won’t ask for anything po… I won’t ask for you drop me at school even if I want too… I’ll stop myself for wanting even more attention… I’ll stop myself from wanting to eat with you… Hindi na po ako magtatampo sa tuwing si Athena lang ang pinapagalitan mo… Huwag mo lang po akong iwan…” Parang pinipiga ang puso ko habang pinapakinggan ang sakit ng iyak ng anak ko. Ang sakit-sakit din na tinatago niya ang mga nasa loobin niya.

sa bahay sa sariling bayan tahanan asilo sinilangang-bayan tinubuang-lupa basaysay Hindi na kinailangan pang magsalita ni davin para malaman niyang nasa likod niya ito, naramdaman niya ang pabango nito at pagkatapos ay ang mainit nitong hininga sa likod ng leeg niya, tinapat niya ang ulo niya sa gilid nang igalaw nito ang buhok niya. Ang labi ay papunta sa kanyang leeg na bahagyang dumampi sa kanyang balat, ang kanyang mga mata ay nakapikit habang ang kanyang kaibuturan.pumipintig.

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.

Sorry, ako lang 'to. Alab Namangha sa liwanag mong dala Hindi nakatiis aking pinaglaruan apoy sayong mga mata. Namutawing takot noong una'y sa puso naglaho Kakaibang init ang patuloy na bumabalot. Sa iyong dala ako'y tuluyang natunaw Alab sayong mga mata'y tuluyang naglaho Nangangapa sa dilim at pilit inililihim