Stephen Yan Novels & Stories

Excited na ulit akong maramdaman ang katawan niya sa katawan ko "Shit Anyana, nakakabaliw ka! Hindi ko alam kung ano ang meron sa iyo at kung bakit hindi ka mawala-wala sa sistema ko!" mahinang sambit ni Stephen nang pansamantala niyang iniwan ang labi ko! Namumungay ang mga matang tumitig ako sa kanya kasabay ng pagpakawala ng malanding ngiti sa labi!

Sobra siyang nadismaya sa kakaibang opinyon ng kaniyang ina. Ngumiti si Yani at sinubukan siyang hikayatin, "Tama, Stephen, sayang naman kung ibibigay lang natin ang ganyang kalaking kumpanya. Ikakasal din naman si Maisie sa iba sa hinaharap. At isa pa, hindi naman niya kailangan ng kumpanya. Sa tingin ko kailangan mo—" "Kahit hindi 'to kailangan ng anak ko, hindi ko ito ibibigay sa inyo ng ganoon lang," galit na pagpapatigil ni Stephen kay Yanis, na dahilan ng pagkapahiya nito.

Pero nang nakita niya ito ng personal habang kumakain siya sa canteen nung unang araw na nagreport siya sa campus as teacher ay hindi naalis ang tingin niya dito. Nang magtama ang mga mata nila ay isang pilyong kindat ang ibinigay sa kanya na nagpasirko ng puso at buong sistema. Ngunit kailangan niyang ilayo at baguhin ang paghanga kaya pag pasok bilang guro ay pinatanda niya ang itsura, sa edad na biente uno ay naging mukah siyang trenta para lang makuha ang respeto ng mga estudyante lalo nan ga at tinginin siyang mas bata pa. Habang tumatagal siya sa campus ay nakita niya na papalit-palit ito ng girlfriend at talagang iba-iba ang kasamang babae.

Tumango si Lily at ngumiting muli bago bumalik sa lamesa kung saan naroon si Vanessa. “Uh, Miss Lily, pwede bang—” “Mas mabuti siguro kung wag mo nang ipilit pa, kaibigan,” malamig na putol ni Stephen habang lumingon sa lalaki at binigyan ito ng matalim na tingin. “Sinasabi ko ‘to para sa sarili mong ikabubuti.” At saka siya tumalikod at naglakad papalayo. “Sino ‘yun, Lily?” tanong ni Vanessa habang sinusundan ng tingin ang lalaking matamang nakatitig pa rin kay Lily. “Mukha siyang... ewan, parang may topak.”

Tawang wika nong John. Bigla naman akong nakaramdam ng hiya, akala ko lang naman kase 'yon. Di ko alam na kwenento pala yon ni Stephen sa mga kaibigan niya. "Ano ngang sabi mo non Alyana? Pfft, Sorry direk pwede nyo na pong ipagpatuloy yong shooting!" Saad ni Flyn at humalakhak nang tawa. Narinig ko naman deng tumawa ng mahina si Stephen.

Kaya naman nag tanong na ito, Mister ano pong Pangalan mo, Bakit alam mo ang Bagay na ito at alam mo ang lugar ng Dandgeon Tanong na may pagtataka si Brayan sa pagkatao ni Stephan Charles Kaya ng sinabi ni Stephan Charles ang kaniyang Pangalan at sa totoo nitong pagkatao na siyang kinagulat ni Brayan Ikaw si Brayan Brilliones diba., Ako naman si Stephan Charles Brilliones at Pamangkin ko si Jorge Henry Brilliones Kung isa pala po kayong Brilliones, kanino po kayong Angkan nag mula, sagot ni Brayan kay Stephan Charles

When I turned my head, I saw Stephan smiling at me. “Napansin kong interesado ka sa jade bracelet. Ako naman, interesadong maisayaw ka,” sabi nya sa akin. Medyo namula ang pisngi ko sa narinig at di maiwasang mapangiti rin sa kanya. Sa loob-loob ko ay labis akong nagpasalamat, pero hindi ako nagpahalata. Alam kong mayaman din si Stephan, pero hindi ko alam kung matatalo ba nya sa bidding si Ryan. I was hoping in my heart that he would.

Hindi ito mapakali habang inaayos ang mga laruan ng anak ko. "Yaya, kung patuloy mo susundin ang pag dedemand niya lalo yan Mamimihasa! At kailan ba hindi uminit sa inyo ang ulo niya? Mula ngayon si Stephen na ang aasikasohin mo, kung sinasadya niya gumawa ng kalat huwag mo nang nililinis. Maliwanag?" Nag uutos na saad ko kay yaya. Tumango na lang si yaya pero alam kung hindi pa rin niya susundin ang utos ko dahil mas natatakot sila kay Stephanie kaysa sa akin. ALIAH'S POV

Then hindi nya na ako tinantanan, hangang isang araw nasanay na ako sa presensya nya at nakilala ko sya ng lubos. Pero ngayong nakaupo ako dito, nakakita ako ng naka display, isang tshirt na pang lalaki. Naalala ko si Stephen dahil nung nagmura sya ng damn it sinabi ko non damit. Nilapitan ko yun at tinignan ang size. Sakto naman at ka size sya ng kay Stephen kaya naisipan ko ng bilhin. Its just a simple shirt. Stripes na green and white.

Kaya, noon pa man ay naramdaman niya na mas mababa ang katayuan niya kumpara kay Yule. Kaya, hindi nangahas si Stephen na magkusang makipag-ugnayan kay Yule pagkatapos ng pagkamatay ni Curtis dahil naramdaman niya na tila ba sinusubukan niyang kaibiganin ang isang tao na mas mataas ang posisyon sa lipunan kumpara sa kanya.