Novel & Cerita Morning Prayer At Workplace

With contract, signed and sealed by Judge Gonzales. "Good morning Miss A." My employees greeted as soon as I enter the building. Maaga palang maaliwalas na ang mga mukha nila. There's this smile in their faces that is so welcoming even though they are already busy in the preparation for the event. Ito ang mga mukha na gusto kong bumungad sa akin sa araw-araw. I want my work place to be a place filled with nice people. A place with so much respect and love for each other.

May emergency daw sa work ni Ziyad kaya hindi na niya ako nasundo pa sa penthouse. Ayos lang naman iyon dahil may sarili naman akong driver. At saka magsisimba din kasi ako. I spent one hour praying. I was asking for guidance from Him. And also I asked Him for signs. Ten am na ako nakarating sa opisina. Hindi ako kumain para lang matapos ang nakatambak na papeles sa aking mesa.

Palagi itong nagpapaalam kung hindi ito makakapasok o makaka attend ng mga meeting para hindi s'ya mangangapa kung saang lupalop ito hahanapin kapag may problema sa client nila. Inabala n'ya na ang sarili sa pagta trabaho. Mabuti na lang at nawala saglit sa isip n'ya ang mukha ng lalaking naghatid sa kan'ya kanina. Tumigil lamang s'ya ng marinig ang alarm para ipahiwatig na lunch break na ng buong opisina. May ganito sa kanilang kumpanya, sinadya itong ilagay para e remind ang mga empleyado na oras na ng tanghalian.

Nakahinga lang ako ng maluwag nang makarating na ako sa parking lot ng kumpanya namin at may lumapit na sa aking tatlong guard para pagbuksan ako ng pinto. Bumaba ako at agad na tinignan kung nakasunod pa rin sila sa akin and thank God, hindi na. Binati muna ako ng mga guard bago ako iginiya papunta sa entrance ng company. Doon ay sinalubong ako ng mga empleyado na nagsi-yuko nang makita ako. They greeted me a goodmorning so I greeted them too. "I still have important meetings today, I'll meet you all later at noon, is that okay?" Tanong ko sa head ng bawat department.

REVISED VERSION of Chapter 2. May idinagdag po ako sa last part. Hinabaan ko na lang update para sulit. Hehe! Pabasa na lang po uli from top to bottom. Thank you! :) *** "GOOD morning, Sir," halos panabay na bati sa kaniya ng mga empleyado pagkapasok na pagkapasok pa lang niya sa kompanya. Derederetso lang si Dwight sa paglalakad. Ni hindi niya nilingon ang mga ito. Hindi niya pinagkaabalahang ngitian, ni tanguan man lang.

At inaadmire ko ang pictures kagabi. “Bakit ba kasi ang aga ng meeting? Trabahong trabaho naman ang mga tao sa kanila.” tanong niya sa sarili habang pabangon. "Hindi ko akalaing mga adik sa trabaho mga tao dun at gusto ng pirmahan ng 7 AM?! Sinabihan pa ako ng the earlier the better. So mas gusto mga 6:30 andun na? Hindi ba uso almusal sa kanila? Ito siguro sekreto nila kaya malaki ang kumpanya nila.

Pinag-iisipan din niya ang mga susunod na workshop at seminars para sa mga empleyado, pati mga planong i-launch na bagong incentive program para sa mga top performers. Sa bawat pagtipa niya ng keyboard at pagsusulat ng notes, ramdam niya ang mapayapang ritmo ng araw. Ang tanging tunog ay ang mahinang pag-ikot ng air conditioner, ang pagpatak ng lapis sa papel, at ang malumanay na tugtog mula sa speaker na nasa sulok ng opisina—isang instrumental playlist na nagpapagaan sa damdamin. Paminsan-minsan, dumadaan ang mga empleyado sa hallway, maririnig ang mahihinang pag-uusap at tawa, tanda na unti-unti nang bumabalot ang diwa ng Pasko sa Everest Corp.

Pwede naman pala. Pagkatapos naming kumain ay nasa sala muna kami dahil nagtatrabaho ulit. May tumatawag pa rin sa kanya kahit malapit na ang gabi. Wala kaming ibang ginawa kundi trabaho sa buong maghapon. Tinitingnan ko kung may email ba siya o may naka schedule na meeting. "May board meeting this coming Wednesday boss sa M_I building, around 9 to 12 in the morning." Remind ko sa kanya habang nasa mood pa ang lalaking ito.

Agang-aga nasira na naman araw ko. ••••• "Good morning, Sir." Kalimitang pagbati ng mga empleyado ko pero wala manlang silang natanggap na sagot mula sa'kin. Bakit pa? Hindi maganda ang umaga ko. Pagkagaling sa bahay ay pumirmi muna ako sa parking lot ng kumpanya bago pumasok sa loob. Hindi ko alam pero ang sarap makipagbasagan.

Pagpatak ng alas nuwebe ng umaga ay wala na dapat mga employees ang nasa labas at dapat nasa assigned department na ang lahat ng mga ito. She will use the private elevator and no one could enter except her. Ang oras naman ng labas niya ng kumpanya ay alas sais at ang lahat ng empleyado ay dapat nang umalis ng alas singko y medya. Ang mahuhuling lalabag sa bagong patakaran ay masisisante.