Novel & Cerita After Being Rejected I Shaved

Sa iba ko nalang ibibigay ang chance. Dahil wala narin naman akong gagawin at nawalan narin ako ng gana, umalis nalang ako sa SSG office at sumunod sa Canteen. Ganito pala ang feeling na ni reject ka kung anong gusto mo noh? Hindi ko naman sinisisi si Tita kase alam ko naman mula sa umpisa eh wala na talaga akong pag asa kaya acceptance nalang.

"Anyare sa 'yo noong nakaraan, Kate? Bakit ka nawala?" Nasa coffee shop kami ngayon nila Jane at Ava. One week na ang nakalipas noong binitawan ni Axel ang mga salitang 'yon. Pero hanggang ngayon ay hindi pa rin mawala sa isip ko. I hate to admit it, but he was right. Why am I so worked up then? Probably my ego was hurt. That was the first time someone rejected me. At hindi ko namalayan na masabi ang mga bagay na hindi naman dapat.

Inikutan ko lang siya ng mata at pinagtaasan ng kilay. "Hindi. Pagbubuksan lang kita ng pintuan, mukhang hindi mo kasi kakayanin matapos kitang i-reject," pabiro kong sabi. Napaayos siya ng upo at nanlalaki ang matang tiningnan ako. "Wow ha! Salamat nga pala ulit sa pagreject sa akin ha. It made me realize na may mas better pa pala sa'yo," sagot naman niya pabalik na ikinatawa ko.

Automatic din itong nagsasara. Napatitig akong muli kay Raven, hindi ko alam kung anong bago sa kaniya. Parang may mali sa mukha niya ngayon. "Stop staring, ang awkward," aniya. "Bakit nagbago mukha mo?" tanong ko. "I shaved, and trim my hair." Napapalakpak ako, sa wakas ay na-figure out ko na rin kung anong nagbago sa kaniya.

"Naintindihan ko, master." Damn, ito atah ang first rejection ko. Lahat kasi ng subject ko ay nahuhulog agad sa akin pero hindi sa lalaking ito. Coldhearted nga siya. ****** LMCD22

Dagdag nito na lalong ikinainis ko. "Are you insulting me?" Wala na akong pakialam kong matatalo ako sa hamon ni Cassandra. This jerk don't have the right to scrub in my face that I'm not his type. First time...first time in my entire life ang may nagreject sa akin. "No brat. I'm just being honest." He smirked and I even hear his low chuckle.

Pumaypay ang hininga niya sa pisngi ko kaya alam kong wala ng halos namamagitan sa mga mukha namin. "Go by yourself..." Nanatili akong nakapikit at hindi kumikilos kahit na umalis na siya sa ibabaw ko. Narinig ko ang pagbukas at pagsara ng pinto sa kuwarto. Nakapikit man pero tuluyang nahulog ang mga luha sa mga mata ko. I was rejected once again. Mabuti ngang mag-isa na lang akong pupunta. Maybe mas kailangan ko iyon.

"Bahala kang ma-hospital. Hindi kita dadalawin." Natawa s'ya. "Talaga lang ha? Sige." Halata namang nang-iinsulto ang tawa n'ya kaya hindi ko na lang pinatulan ang pang-aalaska n'ya dahil wala rin naman iyong patutunguhan. "Pikon ka naman. Ano nga palang balita kay Ms. Sunshine? Kailan schedule ng hearing n'yo? Gusto ko makinig." Napabuntong-hininga ako. "I rejected her."

Lalo na at undergraduate ako, sino ang tatanggap sa akin? Bahala na nga! ____ Isang buwan na ang nakalipas at kasalukuyan pa rin akong naghahanap ng trabaho. Paubos na rin ang naipon ko dahil sa gamot ni Mama. Naihilamos ko ang mga palad sa sariling mukha. Kung bakit ba kasi ang high standard nilang maghanap ng mga employees, kaya tuloy palagi akong rejected. "Best!"

Nang hindi siya kumilos ay ito na mismo ang naghiwalay sa kanyang mga hita. Kita niyang tinitigan nito ang kanyang pagkababae. Isasara niya sana ang mga hita dahil nakaramdam siya ng hiya ng pigilan siya nito at tumingin sa kanya. "No, baby girl, it's so beautiful. You shaved? It's f*cking clean." Naningkit pa ang mga mata nito na tila ngayon lang nakakita ng p***. Buti na lang talaga nakapag-shaved siya kanina. Hindi naman sa pinaghahandaan pero parang gano'n na rin.