Stephen Speaks Songs Mga Nobela at Kwento

Ngunit sa sobrang tagal na no’n ay baka nakalimutan na siya ng binata. “Hey,” tawag nito kay Casper. “Can we talk?” Napatingin silang apat sa kaniya nang ngumiti si Peter nang nakakaloko. “Oh, nice one, kuya Casper.” Agad siyang sinaway ang pinsan. “Tumigil ka, Peter.” Tumayo siya at lumapit kay Stephanie. “Long time no see, Steph. Kumusta?”

Naguguluhan naman akong napatitig sa humihilik nang si Stephen. Sa totoo lang sobrang naguguluhan ako! Hindi ko akalain na nagawa niyang makipagkita kay Glaiza gayung nangako siya sa akin na hihiwalayan niya na ang babaeng iyun! Na magiging kontento na siya sa akin! "Water! I need water!" muli akong napatitig kay Stephen nang bigla siyang nagsalita! Nakapikit pa rin ang mga mata niya at nanghihingi siya ng tubig!

"Will you please fix yourselves already? My wife is now here. You all look shits!" Dahan-dahan kong nilingon ang nanggagalaiting si Stephen na nakapameywang habang hinihilot ang sentido niya. Mukhang kanina pa niya pinagsasabihan ang mga kaibigan na wala atang balak na makinig sa kanya. Pero nang dahil sa sinabi niya ay natigilan ang lahat sa kanya-kanya nilang ginagawa at sabay-sabay na napatingin sa direksyon ko.

dagdag pa nito. Tipid namang ngumiti si Stephanie rito. May gusto pa sana siyang sabihin kaso walang lumalabas ma salita sa bibig niya kapag sinusubokan niyang ibuka iyon. Parang nag kakanda buhol-buhol na parang sinulid ang dila niya at hindi niya ma bigkas bigkas ang gusto niyang sabihin. ***

“Dapat hindi ka niya iniiwang mag-isa rito lalo na ‘t napakagan---” Hindi na natapos ang sasabihin nito nang may tumawag dito. “Insan! Mabuti at nakarating ka?” si Stephany na palapit na sa direksyon nila. B****o rito si Stephany katulad nang ginawa nito kanina kay Jacob. “Oo naman. Hindi ako pwedeng hindi sumipot dito dahil alam mo naman…” sinadya nitong bitinin ang sinasabi.

Nabawi na rin niya ang imahe ni Adonis sa mga isipan ng kanyang mga tagahanga. “Ako si Stephen Hendrix, alam ng marami sa inyo na muntik na akong mamatay tatlong taon na ang nakakalipas. Sobrang nagluksa rin ako noon. Nawalan ako ng matalik na kaibigan, at nawala rin ang mukha ko.”

Napakagat siya ng labi at nag-init ang pagitan ng mga hita, kung hindi gumalaw ang asawa ay baka hinawakan na niya ang matigas na laman ng step son. "Good night!" Isang halik sa pisngi ang ibinigay sa kanya bago ito lumabas ng pintuan. Isang malalim na hinga nalang ang inilabas bago nahiga na din sa tabi ng asawa. "Anong ginagawa nyo dito?" Isang hapon na nagkukwentuhan sila ni Marco sa garden nang lapitan sila ni Wilfred na medyo naka inom.

Ang silid, na dating puno ng mga pangarap at mga plano, ngayon ay tila naging isang libingan ng kanilang mga kasinungalingan. "Kung sana lang, Pa," napagod na wika ni Stephan habang ipinagpapatuloy ang pagpapakpak ng isang maleta, "kung sana lang, hindi ko pinansin ang mga sinabi mo... Kung sana lang..."

Malakas Ang kutob niyang may nangyari at Hindi niya nagugustuhan Ang pakiramdam na iyon. "I'm in love with her!" At Lalo pa ngang humagulgol si Elle sa harapan ni Oli. Habang Ang huli ay tila nawala sa Mundo at napunta sa ibang Lugar. Napahawak si Oli sa kanyang dibdib. Naninikip ito na para bang mapapatid Ang kanyang pag hinga. "I'm in love with my step mom." mahina na halos bulong na lang ito pero tila binasag nito Hindi lang eardrum ni Oli kundi Ang buong puso niya.

Hindi pamilyar ang numero kaya agad kong inilagay ito sa speaker. “River, speaking,” matatag na sagot ko. [Oh, darling, ang sexy ng boses mo.] Umagos sa linya ang tinig ni Stephanie. [Tell me, namiss mo ba ako?] Kumulo ang dugo ko. “Nasaan ka?”