Sunshine In Tagalog Novels & Stories

There is finally no hurdle for me. Just then, Theon, who was forced to work as his papers were piling up on his table suddenly called for me in a Facetime. His smile instantly greeted me as I answered. "Yes, babe?" I said as I arranged at his house. "You're my pahinga." "What's pahinga?" "It's a Filipino word. Means you are my rest. My comfort after the stressful and busy day." I blushed, rolling my eyes, "Ye understand who's teaching you words like that?"

Megan Vee: Eh Megan Vee: I have school again in a few days so comme ci comme ca Logan dela Vega: uhhhh Megan Vee: it’s French Logan dela Vega: IM not Megan Vee: Means so, so 50/50 Megan Vee: knucklehead hahahaha Logan dela Vega: oy may honors kaya ako56 Megan Vee: okay Megan Vee: so?????? Logan dela Vega: gago ka57 Megan Vee: hahahahahahahahaa Megan Vee: So what are you planning to do while the Enchanted trip is pending? Logan dela Vega: Chill Logan dela Vega: say hi to the kambing58 that passes by the back of our house Megan Vee: WOW PROBINSYA59! Logan dela Vega: Probinsya naman talaga60 hahaha

Mas mabait at mas friendly ang isang ‘yon kumapara sa dalawa pang kapatid na parehas ay suplado. “Hindi siya! Si ano…s-si Ate Sabel! Tinamaan ng dengue kaya ayon…naka-confine.” Mabuti at magaling akong umisip ng palusot. Ayaw ko munang ipaalam sa iba ang tungkol kay Jimin. Sa amin na lang muna ng pamilya ko iyon. “Oh, alright! Get well soon to Ate Sabel. Tell her I badly miss her cooking.”

No thanks. Gulat ang mga mata kong idinungaw sa labas ng bintana ang ulo ko upang mas lalong makita ang hindi ko inaasahang makita. After namin makalagpas sa naglilinyahang bundok ay nakarating kami sa lugar kung saan umaapaw ang snow. "What a fantastic view! Ito ba ang tinatawag nilang snow? Shet! Ang ganda!" nagtitiling sigaw ko habang tinuturo ang bundok na natatabunan ng snow.

Sabad ni Wesley. "Yeah. You got the main point Wesley. Dapat sa'tin, tawagin'g Team Sawi dahil pare-pareho na lang tayong malas sa pag-ibig eh." Pag sang-ayon ni Iñigo na talagang dinagdagan pa ang ka-bittera'ng sinabi ni Wesley.

Mahina subalit may diin sa bawat katagang binanggit ko. Mas lalo pang nangunot ang kanyang noo matapos niyang maproseso sa kanyang utak ang lahat ng aking sinabi.Subalit maya-maya lang ay pagak na itong tumawa. "This is an Italian restaurant! So, ano ang ini-expect mo? Maghain sila ng Filipino dish at Delight Yoghurt drink?" Sarkastiko niyang saad na pawang pang-iinsulto ang naging dating saakin.

Thank you, ShineeSunshine ❤️

Mahangin sa labas sa kabila ng init, kaya ang mga halaman sa gilid ng kalsada ay sumasayaw. "Hala, nakalimutan ko ang singkamas," biglang ani Ate Grace at kinapa pa ang mga sangkap. Napalingon ako sa kanya. "Ayos lang po ba kayo?" tanong ko naman. Kumuha si Ate ng barya sa itaas ng ref. "Bili na lang muna ako ng kulang." Tatango na sana ako, pero nang maalala ang lalaking nakita ko kahapon ay napangiti ako. Baka makita ko siya ulit, hihihi!

"Siguro iyon na ang pananaw na kinagisngan ko. At isa pa hindi ko rin naman makikita ang ganda ng araw dahil sa mga kable ng kuryente at matataas na building na nakaharang." "That's why we're here. Get all the vitamins and happiness that the sun can give you." "Bakit ba ang bait mo?" Hindi ko napigilang matawa ng mahina at pabiro siyang sinagi. "Tsk. Dati ang sabi mo masama ako ah tapos ngayon mabait na, baka sa susunod mahal mo na ako." "Ay malabo naman yan." Humalakhak ako pero nasa talampakan lang ang tingin niya at tahimik na nakangiti.