Tagalog Bold Story Novels & Stories

"And?" "Wait." nanlake ang mata ko ng may napagtanto. "Ito ba si Gavon yung lagi mong kinu-kwento noon sa amin na lalaking gustong-gusto mo? Siya ba 'yong lalaking sinasabi mo na pangarap mong hindi mo kayang maabot?" usal ko. Ng maala yung kwento niya sakin noon. "He is." "Sabi mo ay meron siyang girlfriend?" nagtaka ko siyang tiningnan. "Paanong nangyari na..."

Isang salita niya lang binitawan na ako ng lalaking nangsakal sa akin, napasalampak ako at abot abot ang aking hininga. I can't believe this, heto na ata ang sinasabi ng mga kaibigan kong huwag mangealam at baka ito daw ang ikapapahamak ko. Nagkatotoo ang kanilang sinabi, hinding hindi ko na to uulitin pang muli. This is my first time na may mangyari na ganito sa akin, mukhang heto na ang katapusan ko. Hindi ko kilala ang mga to pero parang batikan sila sa pakikipaglaban. Marunong naman akong makipaglaban pero hindi ko kaya ang kagaya nila.

Hindi pa ako nakontento at kinapa ko ang panyo ko sa bulsa at pinunasan ko ulit ang labi ko. “So dramatic, ang arte. Isa pang punas mo ay hahalikan kita ulit.” Hindi ko naman inaasahan ang sasabihin nya. Siraulo ba sya? “Anong arte? Kadiri ka, nag-iingat lang ako kasi baka may sakit at mahawa pa ako,” paliwanag ko at tinaas ang isa kong daliri para senyahan siyang tumigil, balak pang sumabat e. “Syempre, kung sino-sino inaano mo at kahalikan mo. Kadiri mahahawa talaga ako nito.”

I tried hard to speak even with my shaky voice. "Hindi ako gumagawa ng kwento. I am telling this for you to know that it was just a game for Agustine. Hindi ko alam kung bakit nag-iba ang direksyon ng plano niya pero iyon ang totoo. Pumunta siya ng Vista Querencia para maghiganti," she said firmly.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

biglang open ni Rudny. Natigilan naman si Novice, mataman nitong pinagmamasdan ang alak na nasa baso niya. "Alam mo bro, hindi lahat ng mahal ipinaglalaban. Minsan kailangan magsakripisyo para maisalba ang mayroon kami. . ."matalinhaga na usal ni Novice. "Ano kamo? grabe ganiyan talaga yata kapag walang sex life lol!"tawang-tawa naman si Rudny. Habang si Novice ay napapailing sa mga nasabi ng kaibigan. . .

Sinabi niya. Naalala ko ang bagay na binanggit sa akin ni Mario tungkol sa mga kwentong multo at mga "aswang" o mga bagay na kumakain ng tao o mga bagay na katulad nito nataranta ako. "No. I'll come with you don't leave me alone he-" Pagkatayo ko, natapilok ako at bumagsak sa lupa. "Ooops."

Ang Puso ng Bayani Ang dalawampu't apat na oras na ultimatum ni Silas ay parang isang pabigat na nakasabit sa leeg ng buong siyudad. Ang Grand Stadium, na dati'y isang lugar ng palakasan at pagkakaisa, ay naging isang arena ng takot, napapalibutan ng mga sundalo ng Aegis Legion. Sa gitna nito, si Kael ay nakagapos sa isang poste, isang pa-in para sa pinakamalaking pangangaso sa kasaysayan ng kanilang bagong mundo.

Napabuga nalang siya ng hininga. Ilang sandali lang ay nakarinig siya ng mga malalakas na yabag. Nabuhayan siya ng dugo. Finally! May mga tao na! She can ask for their help. Papalakas na ang mga yabag ng mga ito pero habang papalakas ng papalakas, napapakunot nalang siya ng noo. "Wait.. yabag ng mga kabayo ito ah." Napagtanto niya.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?