Tagalog Bold Story Mga Nobela at Kwento

"Tapos?" Tumango-tango naman siya na parang nagkukumpirma ng tsismis. "At dalawang lalaki rin daw ang bumaba at kasama niyong naghapunan dito. Alam ko na kaagad kung sino ang tinutukoy nila at alam mo ba?" napahinto siya saglit kaya napahigop ako sa kape ko. "Ang alam nila ay manliligaw mo si Leandro at Rafael!"

"Hindi ko maipapangako ‘yan, Yesenia." "Bakit naman?" Tanong niya, halatang labis ang pagkadismaya. "Kung hindi ka mangangako, hindi ko ibabahagi ang lahat ng nalalaman ko, young lady. Tandaan mo, ako lang sa lahat ng kasambahay dito ang nakakaalam ng buong kwento. Tama ka. Totoo ngang naging malapit ako noon sa ina ni Carlyle."

“Rosaline! Lumabas ka dito!” Isinara ko ang sikretong pinto at nagtago sa likod nito kasama si Rosaline. “Nasaan ka na? Rosaline! Alam kong nandito ka!" Sigaw ng lalaki. Kinakabahan kong hinawakan ang kamay ni Rosaline at nakalimutan ko itong bitawan. Natahimik din si Rosaline. Pagkaalis ng lalaki, malamig niyang sinabi, "Kung gayon, hindi ka bulag."

Binida pa nito ang huling sinabi na mabilis niyang kinontra. “Sabi mo ba ‘yan? Kasi ang sabi ng kambal ay napakalaki daw ng boses mo kapag nag-storytelling ka. Para ka daw mang-aaway,” eksaherada niyang kwento. “Did they said that?” inosente nitong tanong na tinanguan niya. Tumikhim ito na para bang pinapraktis na sa isipan kung paano papaliitin at papalambutin ang boses.

Tumango lang ako, medyo nagbuntong-hininga. "Mahaba ang kwento, tol. Basta… napasama siya sa akin dahil sa ilang sitwasyon. Ayoko sanang gawing komplikado, pero ayan na nga. Ang problema… parang unti-unti, may nababago sa pagitan namin. Kahit ayoko, minsan nararamdaman ko rin na… ewan. Ayoko nang tapusin yung iniisip ko." Tahimik lang si Khalid, pero nakangiti na parang may alam.

Kung magsalita ay parang siya pa ang biktima at kami ang nag-imbento ng kuwento. "Ay, Senyorita, huwag ka hong mag-alala," witty kong sagot habang lumalapit sa mesa para kumuha ng baso ng tubig. "Ang mga taga-Batangas ho, hindi mahilig magpalaki ng kuwento. Mas mahilig ho kami sa katotohanan. At tungkol naman sa mga regalo mo, napakaganda ho ng mga paper bags, mukhang mamahalin. Kaya laang, ang alam ko ho kasi, ang sugat ng masasakit na salita, hindi ho natatakpan ng silk scarf o organic tea. Mas mainam pa rin ho ang malinis na konsensya."

Nagkibit balikat na lamang ang kasama nito sa tanong non. Kitang kita niya ang tatlong lalaki na nag uusap. May isang kalbo, tirik ang buhok at isa na gupit bao ang buhok. Napatakip si Migi ng bibig nang mamukhaan niya ‘yung kalbo, ito ‘yung Mamang Sorbetero kanina. Dahan dahan na umalis si Migi sa kanyang pwesto dahil sa hindi matiis na masangsang na amoy. Sa kasamaang palad nasagi niya ang isang basurahan na siyang lumikha ng ingay.

"Oo, at dahil sa sobrang kilig ko. Gusto kitang ipakuryente at itapon sa Manila Bay." Tanging ang pumasok lang sa isip ko ay ang pagsabi niya ng, Oo. Kinilig raw siya. Achievement na 'yon. Nagiging tao na ang Alien kong Professor. . . . SCRIPTINGYOURDESTINY

Buod: Ang Simula: Ang kwento ay nagsimula sa kasalukuyang panahon kung saan nagtagpo sina Kenneth (anak ni Kenji) at Kelay (kaibigan ni Kenneth) sa burol ng yumaong si Athena Dizon. Nagpasya si Kenneth na hanapin ang mga taong nasa larawan na itinapon ni Kelay at dito nagsimula ang pag-ukit ng kwento. Flashback sa High School:

Wala na akong kawala sa kaniya ngayon kaya ayan ay inamin ko na! "Oh my gosh! He posted a picture sa i*******m story niya. Nakatalikod yung girl kaya hindi ma-recognize kung sino 'yon pero kilala kita kaya alam kong ikaw 'yon," sunod-sunod naman niyang pagkukwento sa akin kaya sunod-sunod din ang kabog ng dibdib ko.