Tagalog Ng Service Novels & Stories

“Tss. May emergency tayong trabaho. Pumunta ka na doon sa may van service. May pupuntahan tayo.” “Saan po pupunta?” “Clearing service sa isang bundok. Nasa sasakyan na yung mga itak at panglinis. Kaya pumunta ka na doon.” Itak? Bagong salita yun sa pandinig ko. Agad ko naman nakita yung Van. Ahahaha. Makakatakas talaga ako nito sa mga tauhan na naghahabol sa akin. At speaking napakubli ako ng nagsidaan nga ang mga ito.

Now, it's his turn to be prideful. "Huwag po kayong mag-alala, SIR. I am fully aware that I am just PAID, kaya sinasagad-sagad ko na ang service ko sa iyo, para sagarin mo rin ang bayad mo." Kinuha ko na ang aking eye cover para madaling makatulog ang isang buntis na tulad ko. This was also my indication na ayaw ko na siyang kausap dahil bistado naman na ang modus ko. Ano ba 'yan! Akala ko pa naman ay makakatagal ako kahit isang linggo man lang para mapakinabangan ko ang aking sarili.

mabilis na umiling ang katulong sa akin at hindi pa rin inaalis ang kanyang paningin sa babaeng nakayakap pa rin sa kanyang sarili. "Leave." Utos ko sa maid at agad naman itong tumalima. "Hey, what's your name?" I ask her at kahit sinabi na no'ng maid ang pangalan. Niya ay hindi pa rin ako naniniwala sa kanya. Napansin ko ang panginginig sa kanyang katawan habang mas sumiksik sa gilid ng pinto. "Anong pangalan mo?" I ask her again in Tagalog language dahil naisip ko baka hindi siya nakakaintindi ng English dahil naalala ko dati ngumingiti lamang siya sa tuwing tinatanong ko siya.

Ang cheap ha. "Apart from giving what she ordered; did you do anything else? For example, did you tap or touch her?" Matapos ma-isalin sa Tagalog: "Hindi naman ser, kasi nu'ng natutulala siya habang umu-order tinawag ko lang siya nang paulit-ulit e, hindi ko siya kinalabit o tinapik."

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

“Concern lang ako na bigla ka na lang nawala nang nagkadyowa ka na. Bilis no’n ah. Parang magic ba ang nangyari sa’yo? At minagic ka rin sa huli?” “Andami mo namang sinasabi.” “Ikaw e, wala ka kasing kadala-dala. Tignan mo ako, easy lang ang buhay. Walang heartache na mga ganyan.” “Oo na, ikaw na.” “Oh ba’t ka nga napatawag?” “Kailangan ko serbis mo ngayon. Inuman, masahe at siyempre extra service.” “Sabi na nga e. Mami-miss mo din kakaibang sarap ko. Sure, kailan ba?”

"P-po? L-limang libo?" Tumango naman si Tita Lucy saka hinawakan pa siya sa kamay. "Ang service ko na nga ang pinaka-cheap, eh! Kung tutuusin, binigyan pa kita ng discount. Dapat nga eight thousand ''yon. 'Tsaka mababawi mo rin naman 'yan kapag nagkaroon ka ng projects."

tanong sa 'kin no'ng waitress. Tinitigan ko ulit 'yong menu na ang hihirap talaga basahin. Tinuro ko na lang yung picture kaysa mamali ako sa pronunciation. Naka-english words naman pero 'yong pagbasa ay chinese, kaya nakakabulol lang. "Ito po, saka ito, saka ito rin... tig dalawang order." "How about drinks po?" "Do you have corn shake po?"

“Ibig niyo pong sabihin… waitress lang ba talaga ito? O… may iba pa?” Tumawa ng mahina si Rodel. “Waitress? Pwede. Pero kung gusto mong kumita nang mabilis, isang gabi lang makikipagtalik ka sa mga customer. Iba-iba sila, depende kung sino ang magbabayad.” Nanlaki ang mata ni Laura, parang nabasag ang hangin sa paligid niya. “Ano po? Hindi… hindi ko kaya ‘yon…” bulong niya, nanginginig.