Tagalog Quotes About Self Novels & Stories

"Hindi ka ba natatakot? Hindi mo naman kailangan ipahamak ang sarili mo para lang may mapatunayan ka!" Huminto siya sa paglalakad atsaka naman dahan dahang lumingon sa akin ang walang emosyon niyang mukha. "Hindi ako mapapahamak. Kaya nga ako nag-e-ensayo at nag-aaral nang mabuti para magawa kong iligtas ang sarili ko." Pinagpatuloy na niya ang paglalakad niya paalis pagkatapos niyang sambitin sa akin ang mga salitang iyon.

"Hindi mo kailangang patunayan ang sarili mo para sa ibang tao. As long as you know your worth, you know that nothing is impossible and you know your strengths, then go! Don't let anyone know your next move, show them the result!" "Bagay po kayong maging teacher. Ang ganda po ng ibinibigay n'yong advise." komento nito. "Ano ka ba masyado mo naman akong niloloko haha." "Hindi po kaya kita niloloko madam. Ang swerte po ng magiging asawa mo."

malamig kong sagot, at nag-iwas na naman ng tingin sa kanya. “Hindi nawala, kasi kinimkim mo. Subukan mong ilabas. Subukan mong mag-share!; subukan mong tanggapin ang sarili mo, para tuluyang maghilum ang sugat sa puso mo.” Umiling-iling ako. “Paano ko naman matatanggap ang sarili ko? Hindi nga ako tanggap ng ibang tao; ng kuya ko?"

tanong niya sa kanyang sarili at napahilamos na lang gamit ang kanyang mga palad. “Hindi, huwag mong paasahin ang sarili mo dahil napaka-imposibleng mangyari iyon.” sabi niya at umiling-iling. Tama, dapat niyang tanggalin iyon sa isip niya. Sa huli ay pumikit na lang siya at marahil sa matinding pagod ay agad siyang nakatulog pagpikit niya. ~~~

"Walang sinuman ang may karapatang magtakda ng halaga mo kundi ikaw lang. At tandaan mo, may mga tao na makikilala ang totoong ikaw. Hindi mo kailangang magpanggap para magustuhan ka ng iba. Ang pinakamahalaga ay maging tapat sa iyong sarili." Habang patuloy silang naglalakbay, si Veronica ay medyo mas magaan ang pakiramdam. Bagamat may mga tanong pa rin sa kanyang isipan, nararamdaman niyang unti-unti niyang natutuklasan ang tamang landas. Hindi na niya kailangang mag-alala sa mga iniiwasan niyang tingin. Ang mahalaga ay ang kanyang lakas na matutong tanggapin ang sarili sa kabila ng lahat ng hamon.

Gusto ko pa yatang magpasalamat eh, dahil sa pagbo-volunteer ko ay hindi na ako napapasok sa gulo at hindi na rin masyadong sumasakit ang ulo ni Inay at Itay dahil sa’kin. Pati nga siguro ang adviser ko ay siguradong nakahinga ng maluwag dahil sa pagiging masunurin kong mag-aaral ngayon. "Tapos na ako. Sayo na 'yan." Malamig niyang turan at umalis. Hindi ko namalayang nakangiti na pala ako sa sinabi niya. Ano ba self?! Anong nginingiti-ngiti mo dyan! Hoy! Hindi kayo talo! Okay? Pangaral ko sa aking sarili. Hindi mo siya bet!

“Odessa, ihahatid ka ni kuya mamayang madaling-araw sa bayan. Hindi pwede na ikaw lang ang umalis at baka kung ano ang magyari sa'yo.” “Unsa man ka oy, kaya nako akong self daii. Gwapa lang ko pero 'di ko tanga para magpatsugi dayon.” Ano ka ba, kaya ko ang sarili ko day. Maganda lang ako pero 'di ako tanga para magpapatay agad.

Magiging lugmok na naman ako, mauulit na naman po ba ang nakaraan Tita Jackie? Kung sakaling maulit na naman po ang nakaraan. Please Tita ipangako mong huwag mo nang ilayo sa akin ang aking anak. Kakayanin ko po kahit wala silang ama. Courage is not the absence of fear, but rather the judgment that something else is more important than fear. Hindi na ako takot sa hamon ng mundo. Hindi na rin ako takot sa mga panghuhusga ng mga tao. I will be successful because I start moving toward a worthwhile goal. A dream doesn't become reality through magic; it takes sweat, determination and hard work. Ang mga anak ko nalang po ang magiging inspirasyon ko sa aking tagumpay. Ayoko ng nakatagpong muli aman

Kung anong tapang ang mayroon siya para magawa iyon ay hindi niya alam. “Sana ganyan ka rin sa sarili mo, Liberty. Handa kang ipaglaban ang iba pero hindi mo magawa sa sarilli mo…” mahina niyang sambit. “Be kind to yourself, please… you are all you have. No one will save you from drowning but yourself…”

‎Mas personal. ‎“At kung hindi sapat ang nakaraan…” bulong niya, ‎“…sisiguraduhin kong wasak ang hinaharap.” ‎— ‎ ‎